Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΑΝΗΚΕΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ;

 

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη - Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Θεσσαλονίκη στις  06.06.2026

 

Η κατάπτωση των ηθών, των αρχών και των θεσμών έχει προχωρήσει σε τέτοιο βάθος, ώστε ορισμένες παρατηρήσεις και διαπιστώσεις, που λίγο μόνο καιρό πριν θα προκαλούσαν έντονη κατακραυγή, ήδη τώρα περνούν απαρατήρητες και, επιπλέον δίνουν συχνά την εντύπωση μιας γενικότερης συναίνεσης.

 

 

 

Το κέντρο του σημερινού μου άρθρου αναφέρεται σε μια δημοσιογραφική παρατήρηση στον ημερήσιο Τύπο, που δεν γνωρίζω αν στοχοποιήθηκε και από άλλους, εκτός εμού, ή αν αντιθέτως πέρασε εντελώς απαρατήρητη, ως «σημείο των καιρών».

 

Πρόκειται, ουσιαστικά, για διαπίστωση, που επιπλέον το περιεχόμενό της θεωρείται ως απολύτως αποδεκτό και, συνεπώς, εκτός αμφισβήτησης, ότι «ένα από τα νεοσύστατα πολιτικά κόμματα (γνωστό και μη εξαιρετέο), θα χάσει ψήφους στη Β.Ελλάδα, λόγω της προδοτικής συμφωνίας των Πρεσπών».

 

Που η προέκταση αυτής της δήλωσης οδηγεί αναπότρεπτα στην παραδοχή, ότι αυτός ο συγκεκριμένος λόγος απώλειας ψήφων ουδόλως αφορά και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Διότι, προφανώς, η Νότια Ελλάδα ουδόλως ενδιαφέρεται για τα διαδραματιζόμενα στη Β. Ελλάδα και, όλως, ειδικότερα, με τη Μακεδονία και τις Πρέσπες.

 

Και η ανεγκέφαλη αυτή αντιμετώπιση, που φυσικά είναι παγιωμένη και που ο δημοσιογράφος, απλώς, τη μεταφέρει ως γενικότερα αποδεκτή, λαμβάνει χώρα σε περίοδο, κατά την οποίαν, οι βέβαιες συνέπειες του εθνικά τραγικού συμβάντος της εκχώρησης του ονόματος της Μακεδονίας, προωθούνται (όπως όλα δείχνουν), πολύ νωρίτερα των αρχικά αναμενόμενων.

 

Αναφέρομαι, βέβαια, στην αντιμετώπισή μας από το επίσημο κράτος των Σκοπιανών, οι οποίοι περιφρονούν, χωρίς ενδοιασμούς, τις ανειλημμένες υποχρεώσεις τους, δηλώνουν ευθαρσώς ότι δεν πρόκειται να συνοδεύουν το όνομα με την προσθήκη Βόρεια, υποστηρίζουν αφ’ υψηλού ότι αυτοί και μόνο αυτοί είναι απόγονοι του Μ.Αλεξάνδρου, οργανώνουν συνέδρια με κεντρικό θέμα τη «Μακεδονία του Αιγαίου», και πρόσφατα ο πρωθυπουργός τους Χρίστιαν Μιτσκόσκι δηλώνει χωρίς ενδοιασμούς ότι «ήρθε η στιγμή για την ενοποίηση της Μακεδονίας».

 

Αλλά, βέβαια, εμείς, δηλαδή αυτοί που θα όφειλαν να αντιδράσουν, και μάλιστα αποφασιστικά, τηρούν σιγή ιχθύος. Και, εν προκειμένω, όχι μόνο επειδή θεωρείται ΨΕΚ ο πατριωτισμός, αλλά και επειδή «δεν τρέχει τίποτα», αλλά και επειδή η Μακεδονία κείται μακράν, και δεν πολύ αφορά τη Νότια Ελλάδα, αλλά και επειδή αυτή είναι η γενικότερη επιλογή αντιμετώπισης των έξωθεν επιθέσεων. Με χαμόγελα, με αδιαφορία, με δηλώσεις φιλίας.

 

Ειδικότερα αυτή η χρόνια αντιμετώπιση της Β. Ελλάδας ευθύνεται σε συντριπτικό ποσοστό για τη χρόνια οικονομική στασιμότητα ολόκληρης της χώρας. Ακριβώς, επειδή, η ανεξέλεγκτη συγκέντρωση πληθυσμού, επενδύσεων, μέτρων ανάπτυξης και εκδηλώσεων συνεχίστηκε και πολύ πέρα από το κρίσιμο σημείο. Το οποίο αναγνωρίζεται από σημάδια συμφόρησης και αδυναμίας περαιτέρω ανάπτυξης του κέντρου, υποδεικνύοντας ταυτόχρονα το επόμενο κέντρο, που απαιτεί την αναπτυξιακή προσπάθεια. Αυτή η διαδοχή ουδέποτε έλαβε χώρα στην Ελλάδα.