Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2013

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ

Γράφει η Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
===================================                                                     22.9.2013
Το άρθρο περί καταστροφής μας, αν επανέλθουμε στη δραχμή εξυπηρετεί,  με άκρως επιπόλαια επιχειρήματα και χωρίς ίχνος σοβαρότητας επιχειρήματα, το πνεύμα του Αρμαγεδδών που σπέρνουν κατά κόρο οι συχνές σχετικές εξάρσεις της  Κυβέρνηση εδώ και καιρό, πάντοτε βέβαια με τη θερμή σύμπραξη της πλειoψηφίας των ΜΜΕ. Αυτές πολλαπλασιάζονται ήδη προφανώς επειδή ένα ολοένα μεγαλύτερο τμήμα του λαού μας, απαυδισμένο από την τραγική τροπή της ζωής τους, ευνοεί μια επάνοδο στη δραχμή.

Συμφωνώ, γενικά, με το ανώνυμο άρθρο, που σχολιάζω και  που αμφισβητεί το σύνολο της ανεδαφικής και, ενόψει της οικτρής μας κατάστασης, εξαιρετικά  επικίνδυνης προπαγάνδας εναντίον μιας πιθανής επιστροφής στο εθνικό μας νόμισμα. Το περί ου άρθρο, όμως,  ασχολείται  αποκλειστικά, με το πρόβλημα της αντιμετώπισης των στεγαστικών δανείων-που δικαιολογείται βέβαια εφόσον αναφέρεται σε άρθρο τρομοκρατικό, σχετικά με τη...δήθεν καταστροφή αυτών που πήραν στεγαστικό. Φυσικά, το άρθρο Αρμαγεδδών,για τα στεγαστικά δάνεια, ουδόλως ομιλεί και περί των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας που θα ξεπετάξει χιλιάδες ανθρώπους στο δρόμο. Δεν ομιλεί, επίσης και περί της τύχης αυτών των δανείων, όταν έρθουν και τα εγκληματικά μέτρα, που προβλέπονται στα πλαίσια του Γ' μνημονίου και στη συνέχεια και του Δ' και του Ε' μια και το χρέος όχι μόνο δεν είναι βιώσιμο, αλλά τροφοδοτείται με ταχύτατους ρυθμούς από τα νέα δάνεια-μνημόνια, καθώς και από τη συνεχιζόμενη στραγγαλιστική λιτότητα, που ελαχιστοποιεί το ΑΕΠ, καθώς και τις πηγές εσόδων του δημοσίου.

Υπό ομαλές συνθήκες ουδείς θα ανακινούσε θέμα επιστροφής στη δραχμή, παρόλο ότι η ένταξή μας στο ευρώ ήταν καταστρεπτική από πολλές απόψεις. Δεν έχω τη δυνατότητα να αναπτύξω εδώ τους λόγους, για τους οποίους  δεν θα έπρεπε να υιοθετήσουμε το ευρώ, αν και τους έχω διατυπώσει πριν την ένταξη. Παραπέμπω όσους ενδιαφέρονται, στο τελευταίο μου βιβλίο "Όλη η αλήθεια για χρέος και ελλείμματα και πως θα σωθούμε", αλλά και στο αμέσως προηγούμενο "Αντιμνημονιακά" καθώς και στα πολυπληθή μου σχετικά άρθρα, που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο-maria.negrepontidelivanis.blogspot.com.

Το πρόβλημα με τη δραχμή έχει απείρως περισσότερες εκφάνσεις, και θα πρόσθετα και πολύ πιο περιπλοκές, από τα απελπιστικά επιδερμικά άρθρα που κυκλοφορούν, σχετικά, ελέω των κυβερνώντων. Συνοπτικά, δεν θα είναι ένας "ευχάριστος περίπατος", ιδίως αν βρεθούμε εκεί, όχι με δική μας πρωτοβουλία και βέβαια με τραγική έλλειψη σχετικής προετοιμασίας. Χωρίς να θέλω να έχω ρόλο Κασσάνδρας, πιστεύω ότι εθελοτυφλούμε αν δεν καταλαβαίνουμε ότι το GREXIT προετοιμάζεται  μεθοδικά από τους δανειστές μας, και μας περιμένει στη γωνία.

θέλω ακόμη να προσθέσω ότι, παρά τις αναπότρεπτες δυσχέρειες, αυτό το εγχείρημα, αν προετοιμαστεί σοβαρά, θα προσδώσει στην Ελλάδα τεράστιες δυνατότητες χάραξης αναπτυξιακής πολιτικής, χωρίς την οποία δεν επιβιώνουμε- αλλά την οποία μας  στερούν μεθοδικά τα μνημόνια- καθώς και λήψης μέτρων, που θα μετριάσουν τις πρωτοφανείς ανισότητες, και θα επαναφέρουν ανθρώπινες διαστάσεις στην αγορά εργασίας και στο καταποντισμένο κράτος πρόνοιας.

Μια επιστροφή στη δραχμή, συνεπώς, είναι ανάγκη να ιδωθεί όχι από την πλευρά της καταστροφής μας, αλλά σε άμεση σύγκριση  με το πού μας οδήγησαν τα μνημόνια, και πού μας συνεχίζουν χωρίς αμφιβολία καμιά: στο χαμό. Το πρόβλημα, συνεπώς, οφείλει να ξεπεράσει τις συνεχώς αθετημένες κυβερνητικές υποσχέσεις και να τεθεί ως εξής: ή εξαφανιζόμαστε ως Έθνος, δουλοποιούμαστε πλήρως στον νέο Άξονα, αφαιρούμε από τους απογόνους μας κάθε ελπίδα βελτίωσης της τύχης τους, επιβιώνουμε με μισθούς και συντάξεις γύρω στα 400ευρω, και με ανεργία που αποκλείεται να πέσει κάτω από το 30% του ενεργού πληθυσμού, ή τολμούμε το μεγάλο πήδημα, που οπωσδήποτε περιέχει ελπίδες. Πολλές ελπίδες, που ύστερα από έναν δύσκολο χρόνο, θα μπορέσουν να υλοποιηθούν. Πολλές ελπίδες, που ο βαθμός πραγματοποίησής τους θα εξαρτάται από μας-ενώ με τα μνημόνια υφιστάμεθα τις δραματικές επιλογές άλλων. Πολλές, πάρα πολλές ελπίδες, και επειδή η επιστροφή στη δραχμή θα σταματήσει την άτακτη ρευστοποίηση ολόκληρης της Ελλάδας.....που είναι μια πλούσια χώρα, με τεράστια υπόγεια και πολύτιμα δώρα για τους κατοίκους της. Τα οποία, με τα μνημόνια ανήκουν ήδη σε άλλους.

Αυτά και πολλά άλλα πρέπει να σκεφθούμε , όταν σκεπτόμαστε για τη δραχμή και όχι, ας μου επιτραπεί να πω, τις ανοησίες που επί τούτοις κυκλοφορούν οι δανειστές μας, αλλά και όσοι δέχθηκαν -για λόγους που δεν είναι του παρόντος- να καταστούν υπηρέτες και πειθήνια όργανα. Και να συζητούν με νηφαλιότητα πως θα καρατομήσουν γύρω στους 150.000 εργαζόμενους Έλληνες, επειδή έτσι διέταξε  η τρόικα.

Όσοι διάβασαν το βιβλία μου "Αντιμνημονιακά" και "Όλη η αλήθεια για χρέος και ελλείμματα γνωρίζουν ότι, στην αρχή, και πριν φανεί ξεκάθαρα ότι η τρόικα μας οδηγεί σε γκρεμό, είχα πολλούς δισταγμούς για μια επάνοδο στο εθνικό μας νόμισμα. Έχω, όμως, στο μεταξύ πειστεί πως είναι η μοναδική λύση, για μας τους Έλληνες, αν θέλουμε να υπάρχουμε ως ανεξάρτητο κράτος και αύριο.   



5 σχόλια:

  1. κ. Δελιβανη θα ηθελα το σχολιο σας για την αλλαγη στάσης του ΛΑΟΣ υπέρ του εθνικου νομίσματος αλλά υπό το εξής πλαισιο: ""έκδοση ελληνικών ομολόγων τα οποία θα έχουν θέση νομίσματος για τις εσωτερικές συνδιαλλαγές."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. K. Δελιβάνη συμφωνείτε με την πραγματική εθνικοποίηση της Τ.Ε;
    Πόσο εθνικά κυρίαρχη είναι μια χώρα όταν το 92% των μετοχων της κεντρικής τράπεζας κατέχει ο οίκος Ρόθτσιλτ;
    Είστε συνήγορος της υποτιμημένης τοκογλυφικής δραχμής ή μια δυναμικής νομισματικής πολιτικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης σε όλα τα επίπεδα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σήμερα μόλις (29/11) βλέπω τα σχόλιά σας. Για την πρόταση του ΛΑΟΣ, θα έλεγα ότι είναι μια λογική εκδοχή, μέσα από σωρεία δυνατοτήτων, αν τελικά επιστρέψουμε στη δραχμή. Θα χρειαστούμε ειδικούς στα νομισματικά, και κυρίως οικονομολόγους ανάπτυξης. Τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα στην αρχή. Αλλά, είναι εύκολα τώρα, χωρίς ελπίδα; Για την ΤΕ είμαι υπέρ της εθνικοποίησης, αν δεν είναι σε θέση να σταθεί ως ιδιωτική και χρειάζεται συνεχώς ενέσεις από τους ιδιώτες Έλληνες. Δυστυχώς, όπως το λέτε, η ΤΕ δεν είναι ελληνική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αγαπητή κ. Νεγρεπόντη,- Δεληβάνη
    Χαίρομαι για την ιδιαιτέρως αντικειμενική και πατριωτική σας στάση καθ όλη τη διάρκεια της ελληνικής κρίσης τουλάχιστον από το 2008 και εντεύθεν. Χαίρομαι, γιατί πάνω από ιδιοτελή συμφέροντα -όπως κάνει η πλειοψηφία των συναδέλφων σας- βάζετε το συλλογικό συμφέρον. Τέλος, χαίρομαι γιατί στη συνάντησή μας προ ετών σε τηλεοπτικό σταθμό, πρώτος σας είχα συστήσει, να ασχοληθείτε με την αδήριτη αναγκαιότητα επιστροφής μας στο εθνικό νόμισμα. Η άποψή σας πάντα έχει βαρύνουσα σημασία, γι αυτό η σημερινή σας θετική θέση ενισχύει και τη δική μου απολυτότητα για το θέμα! Είμαι σίγουρος, ότι βραχυπρόθεσμα την επιστροφή στο εθνικό μας νόμισμα, θα αντιληφθεί ως μονόδρομο το σύνολο σχεδόν του ελληνικού πληθυσμού, όπως άλλωστε καταγράφεται από τις σχετικές δημοσκοπήσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή