Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ! Απαιτείται άμεσα Κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 31.10.2012


ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ! Απαιτείται άμεσα  Κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας
Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη                    31.10.2012
=================================================
Όσοι ζουν στην Ελλάδα και παρακολουθούν, έστω και αποσπασματικά, το δράμα του λαού της, που διαιωνίζεται και εντείνεται, χωρίς καμιά  ελπίδα βελτίωσης στον ορίζοντα,  συνειδητοποιούν ότι η κατάσταση δεν μπορεί να εξακολουθήσει. Ότι δεν πάει άλλο, και κάτι πρέπει να γίνει κατεπειγόντως. Γιατί, είτε οι εκάστοτε αρμόδιοι ψεύδονται ενσυνειδήτως, είτε βαυκαλίζονται ότι οι όποιες ελπίδες τους μπορεί να γίνουν πραγματικότητα. Ωστόσο πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε ότι  τα πράγματα, αν κάτι δεν αλλάξει, θα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Ειδικότερα:
*Η ανεργία θα ξεπεράσει το 30% και ανάμεσα στους νέους το 60%, πρόβλεψη που σημαίνει ότι  πάνω από τον  μισό πληθυσμό της χώρας θα είναι ανίκανος να ζήσει: να τραφεί, να ντυθεί, να θερμανθεί, να στεγαστεί. Όσο για τους νέους, θα εγκαταλείπουν τη χώρα μαζικά, πηγαίνοντας όπου μπορούν να βρουν δουλειά, και αφήνοντας πίσω τους μια έρημη χώρα.
*Οι  συνταξιούχοι θα πεθαίνουν μαζικά, και φυσικά πριν από την ώρα τους, από έλλειψη ιατρικής και φαρμακευτικής φροντίδας, από έλλειψη ή από επικίνδυνα φάρμακα, από ελλιπή διατροφή και από ανεπαρκή θέρμανση.
*Άνεργοι, συνταξιούχοι και λοιποί εξαθλιωμένοι θα αυτοκτονούν με ξέφρενους ρυθμούς, η ήδη πολύ χαμηλή γεννητικότητα θα επιδεινωθεί, η ασφάλεια στους δρόμους και στα σπίτια θα είναι σύμφωνη με τις σχετικές περιγραφές του Μεσαίωνα.
*Όσοι, ακόμη, απασχολούνται θα έχουν, ολοσχερώς, δουλοποιηθεί ενώ οι αμοιβές τους θα πλησιάζουν τα 250-300Ε το μήνα, δουλεύοντας 12ωρο και επί 7 ημέρες την εβδομάδα.
*Το ΑΕΠ, που ήδη έχει μειωθεί κατά 25% από την έναρξη της κρίσης, θα ξεπεράσει  το 50% σε πτώση, πάνω από τα μισά καταστήματα της χώρας θα βάλουν λουκέτο, τα απομεινάρια της ελληνικής βιομηχανίας θα εξαφανιστούν.
*Στο μεταξύ, θα πωλείται με συνοπτικές διαδικασίες ή ορθότερα θα χαρίζεται το σύνολο της Ελλάδας, επίγειο, υπόγειο, υποθαλάσσιο και εναέριο.
*Το χρέος, αλλά και το έλλειμμα νομοτελειακά  θα διευρύνονται. Έτσι  δόσεις, νέα δάνεια, επιμηκύνσεις κλπ θα συνεχίζονται στο διηνεκές, χωρίς φυσικά η ελληνική οικονομία να έρχεται σε επαφή και να ελαφρύνεται εξαιτίας τους, αλλά αντιθέτως, θα εξαθλιώνεται ολοένα και περισσότερο, θα υποδουλώνεται συνολικά, θα σβήνεται από το στερέωμα των ελεύθερων εθνών.

Κάτω απ’ αυτές τις τραγικές, τις σκοτεινές, τις  αχρείες συνθήκες, που δυστυχώς δεν απορρέουν από αρρωστημένη φαντασία, αλλά από την καθημερινή μας πραγματικότητα, θεωρώ ότι είναι εγκληματικό να γίνεται λόγος για  υποσχέσεις ανάπτυξης, το 2014 ή το 2016, για το ότι δήθεν «αυτά τα μέτρα θα είναι τα τελευταία», για το ότι «θα βγούμε από την κρίση».

Η αλήθεια είναι ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει πια ούτε δημοκρατία, ούτε κράτος πρόνοιας, ούτε δημόσια εκπαίδευση με κάποιες αξιώσεις, ούτε δημόσια διοίκηση, ούτε στοιχειώδης ασφάλεια, ούτε αισιόδοξες προοπτικές. Στην Ελλάδα είμαστε χαμένοι, περισσότερο από όσο στη γερμανική κατοχή, γιατί τότε υπήρχε ελπίδα, ενώ τώρα όχι. Στην Ελλάδα υπάρχει ήδη το χάος, με το οποίο μας τρομοκρατούν, πριν από κάθε δόση, οι αρμόδιοι.

Οι εκάστοτε κυβερνητικοί, δεν έχουν  εξάλλου πρόβλημα να δηλώνουν, και μάλιστα ανερυθρίαστα, ότι «χάνουν χαρτιά» με τα οποία  θα μπορούσε η Ελλάδα να βοηθηθεί για να βγει από την κρίση: κατοχικού δανείου ή λίστας Λαγκάρντ. Δεν έχουν πρόβλημα  να μην απαντούν στα αγωνιώδη ερωτήματα του ελληνικού λαού, για το  τι γίνεται με το κατοχικό δάνειο, για το πώς και γιατί βγαίνει στο σφυρί η δημόσια περιουσία ή και για το πώς οι αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων στραγγαλίζουν τα μέλη τους, αναγγέλλοντας  ότι «θα τα διαγράψουν  αν τολμήσουν να ψηφίσουν κατά συνείδηση». Δεν έχουν πρόβλημα να κάθονται ως «μαθητούδια» μπροστά στα αμείλικτα αφεντικά, να υφίστανται ανείπωτες προσβολές, που φυσικά απευθύνονται σε όλους εμάς και ευτράπελα  να μας διαβεβαιώνουν ότι «μας σώζουν». Είναι αλήθεια ότι με το πέρασμα του καιρού και με τη διαιώνιση αυτής της εξευτελιστικής κατάστασης ήμουν υποχρεωμένη να δεχθώ, τελικά,  ότι δεν φταίει η κυρία Μέρκελ,  ο κ. Σόιμπελ και όλη αυτή  η ακολουθία, αλλά οι δικοί μας αρμόδιοι, που αδιαμαρτύρητα δέχονται τα πάντα, και μάλιστα δηλώνουν προς κάθε κατεύθυνση και  συνεχώς ότι «θα συμμορφωθούν». Δηλαδή, θα προχωρήσουν σε μαζικές  εκτελέσεις των πολιτών.

Το πρόβλημα, κατά την ταπεινή μου κρίση, δεν είναι το αν θα πάρουμε ή όχι τη δόση, μια και δεν είναι η τελευταία, και μια και είμαστε χαμένοι είτε με τη δόση, είτε και χωρίς αυτήν. Το πρόβλημα είναι ότι «δεν πάει άλλο, και πρέπει κάτι να κάνουμε».

Αυτό το «κάτι» δεν βλέπω να μπορεί να είναι άλλο, αυτή τη στιγμή,  από τον ορισμό μιας κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας, στην οποία φυσικά δεν θα μετέχουν πολιτικοί. Να οριστεί επιτροπή, η οποία μέσω διαδικτύου να προτείνει προσωπικότητες της επιστημονικής κοινότητας, οι οποίες να προχωρήσουν σε νέο Σύνταγμα, στη λήψη δυσχερών αποφάσεων για ένα εθνικά ανεξάρτητο  μέλλον της χώρας και σε προκήρυξη, μετά από 4-6 μήνες, εκλογών. Όχι ότι πιστεύω ότι μια τέτοια λύση θα είναι πανάκεια. Επιβάλλεται, όμως, να προσπαθήσουμε να σωθούμε, και αυτό δεν γίνεται αναμένοντας «δόσεις».

Blogger marianegreponti. blogspot.com

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

ΑΠΩΛΕΙΕΣ….. ================== Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 27.10.2012


ΑΠΩΛΕΙΕΣ…..
==================
Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη                              27.10.2012


Είναι, πραγματικά, εκπληκτικά, ανεξήγητα και σχεδόν απόκρυφα τα όσα συμβαίνουν με τις ελληνικές κυβερνήσεις της τελευταίας αυτής περιόδου,  που διανύουμε. Ανάμεσα και σε πολλά άλλα, πριν από μερικούς μήνες, κάποιος τότε υφυπουργός  δήλωνε ανερυθρίαστα ότι «δεν βρίσκει» τα έγγραφα/δικαιολογητικά των γερμανικών επανορθώσεων!!! Κάπου τα είχε δει, αλλά τώρα –όπως δήλωσε- έχουν εξαφανιστεί. Προχθές, πάλι,  ένας από τους τελευταίους υπουργούς Οικονομικών δήλωσε ότι ναι, παρέλαβε την περίφημη λίστα Λαγκάρντ, την παρέδωσε κάπου, κάποτε, σε κάποιον στο γραφείο του, δεν «θυμάται ακριβώς» και από τότε έχει….απολεστεί.  Εμφανίστηκε, μάλιστα, ο περί ου τ. υπουργός εμφανώς  εκνευρισμένος, επειδή βουλευτές της αντιπολίτευσης είχαν το θράσος να απαιτούν διευκρινήσεις, για ένα «χαρτί» που….το έχασε, και να επιμένουν να του ζητούν ενοχλητικές λεπτομέρειες, όπως ονόματα αυτών που παρέλαβαν το «χαρτί» και άλλα  τέτοια εξοργιστικά. Τελεία και παύλα, και ουδέν έτερον. Το «έχασε» και δεν χρωστά εξηγήσεις σε κανέναν! Αυτό είπε με τον τρόπο του ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου. Δεν χρωστά εξηγήσεις στους ιθαγενείς!

Περιττό να υπενθυμίσω ότι τα δύο αυτά χαρτιά που φέρονται ως «απωλεσθέντα»- το πρώτο βρέθηκε με προσπάθειες  εκτός  ανθρώπων του υπουργείου- είναι εξαιρετικά σημαντικά και, κάτω από κάποιες προϋποθέσεις,  σε θέση να μας σώσουν. Το πρώτο, σε ότι αφορά μόνο στο κατοχικό δάνειο, τιμάται σε 530-570Ε δις. ενώ το δεύτερο σε απροσδιόριστο, αλλά πάντως υψηλό ποσό. Επιπλέον,  η εκτέλεσή του θα χαιρετιζόταν ως η πρώτη αποφασιστική νίκη κατά της φοροδιαφυγής, αλλά και ως έμπρακτη θέληση της πολιτικής ηγεσίας για περιορισμό του χρόνια  άδικα κατανεμημένου φορολογικού βάρους.

Οι άνθρωποι  αυτοί που «χάνουν» έγγραφα τόσο καταλυτικής σημασίας για τον ελληνικό λαό, ιδίως στην τωρινή  απελπιστική  του κατάσταση, δεν είναι απλώς απαράδεκτα επιπόλαιοι, αλλά και θανάσιμα  επικίνδυνοι, για την τύχη της χώρας και για το μέλλον του λαού της.

Καταρχήν, πρόκειται για άτομα, εξ ορισμού ανίκανα να διαπραγματευθούν με τους δανειστές και να αποκομίσουν οφέλη για την Ελλάδα, αφού δεν είναι σε θέση να διαφυλάξουν τα αποδεικτικά στοιχεία του βάσιμου των όποιων σχετικών τους επιχειρημάτων. Πρόκειται, στη συνέχεια για άτομα, τα οποία δεν έχουν συναίσθηση της κρίσιμης κατάστασης στην οποία βρίσκεται η πατρίδα, και συμπεριφέρονται ωσάν «τίποτε να μην τρέχει» που έχασαν τα πολύτιμα έγγραφα. Πρόκειται, τέλος, για άτομα που δεν έχουν, εμφανώς,  τη δυνατότητα να συνδέσουν προβλήματα με λύσεις, αλλά αντιθέτως πορεύονται σε περιβάλλον χάους, στο οποίο τα προβλήματα γιγαντώνονται, αλλά οι λύσεις δεν αναζητούνται.

Ο δραματικός αυτός διαχωρισμός μεταξύ προβλημάτων και πιθανών λύσεων φαίνεται, εξάλλου, καθαρά και από την άρνηση των κυβερνώντων μας να απαντούν σε απολύτως εύλογα ερωτήματα των πολιτών, τους οποίους και πολυτελώς  περιφρονούν. Χρησιμοποιώ, εδώ, απλώς ως παράδειγμα το αγωνιώδες ερώτημα που θέτω στην τελευταία ανοικτή επιστολή μου προς τον κ Πρωθυπουργό, σχετικά με το τι ακριβώς συμβαίνει επιτέλους με το κατοχικό δάνειο,  και γιατί δεν το διεκδικούμε. Αναρτήθηκε στο διαδίκτυο στις 14 τρέχ.  και, μάλιστα,  στάλθηκε  και στο ευρωπαϊκο  Κοινοβούλιο.

Η  συμπεριφορά αυτή των κυβερνώντων μας, εκτός από βαθύτατα περιφρονητική προς τους πολίτες, οδηγεί και στο οδυνηρό συμπέρασμα της μη σύμπτωσης των επιδιώξεων του ελληνικού λαού με αυτές των όσων τον κυβερνούν. Δραματικό αποκορύφωμα  αυτού του διαζυγίου είναι τα συμβάντα στη δοξολογία και στην παρέλασης της Θεσσαλονίκης.  Καταρχήν, απαγορεύτηκε η είσοδος στο ναό του Αγίου Δημητρίου, για όσους δεν είχαν πρόσκληση, και κατά δεύτερο λόγο, η στρατιωτική παρέλαση  διεξήχθη ως, περίπου, ιδιωτική υπόθεση, κάτω από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας και με συνοπτικό τρόπο. Υπενθυμίζω ότι γιορτάζονται τα 100 χρόνια απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης, και με τους όρους που επιβάλλονται για τον εορτασμό της, αποκλείονται απ’ αυτόν οι Θεσσαλονικείς!

Αλλοίμονο, όμως, στον τόπο και στο λαό, του οποίου οι κυβερνήτες αποφασίζουν για την τύχη του, αλλά τρέμουν να αντιμετωπίζουν την οργή του και τον κρατούν μακριά.

Ο ελληνικός λαός συνειδητοποιεί αργά αλλά σταθερά ότι οι κυβερνήσεις των 3 τελευταίων ετών επιλέγουν λύσεις στα ακανθώδη προβλήματά του, που επιδιώκουν να σώσουν την Ελλάδα, καταστρέφοντας τους Έλληνες. Η πλήρης συνειδητοποίηση  αυτού του οξύμωρου σχήματος, είναι σίγουρο, ότι  θα ξεσηκώσει τον ελληνικό λαό. Αν, όμως, αυτός ο ξεσηκωμός αργοπορήσει, και στο μεταξύ η καταστροφή των πάντων έχει ήδη συντελεστεί, η απόγνωση και η οργή δεν θα έχουν άλλη διέξοδο από έναν φρικτό εμφύλιο. Κάτι τέτοιο πρέπει με κάθε τρόπο να αποφευχθεί.

Σαν αύριο, οι όχι και τόσο μακρινοί μας πρόγονοι βροντοφώνησαν το μεγάλο το περήφανο, το υπέροχο ΟΧΙ, για το οποίο είμαστε κάθε χρόνο υπερήφανοι. Ο κίνδυνος, για μας τώρα, για μια υποδούλωση ακόμη πιο εξευτελιστική από όσο σε καιρό πολέμου, είναι προ των πυλών. Μια υποδούλωση, που μας παίρνει τα πάντα: υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, κτίρια, λιμάνια, ενέργεια, παραλίες, νησιά, δημόσια υγεία, δημόσια παιδεία, κράτος πρόνοιας,  αλλά  μας παίρνει και….το αγέννητο πετρέλαιο, και το αγέννητο χρυσάφι και όλον, τελοσπάντων, τον πλούτο μας που λάμπει, έστω κι αν ακόμη δεν τον έχουμε χαρεί. Μια υποδούλωση, που μας θέλει δούλους στις γερμανικές επιχειρήσεις, που θα έρθουν στον τόπο μας για να θησαυρίσουν, εξαθλιώνοντάς μας.

Μας τρομοκρατούν, για πολλοστή άλλωστε φορά, ότι αν δεν θα μας δοθεί η «δόση των 31,5Ε δις θα…. πεινάσουμε»! Αλλά, γιατί και πως θα πεινάσουμε, εξαιτίας της μη δόσης, αφού απ’ αυτήν ούτε καν δείγμα της δεν προορίζεται να κυκλοφορήσει στην ελληνική οικονομία; Αλλά….και πως και γιατί τα χρήματα του δημοσίου φθάνουν  μόνο μέχρι –ναι, ακριβώς!- την 16 Νοεμβρίου;; Τι απέγινε το σύνολο των κρατικών εσόδων από το, στην κυριολεξία, γδάρσιμο μισθωτών και συνταξιούχων;;;;

 Ένα δεύτερο ΟΧΙ, πιο βροντερό από το πρώτο, επιβάλλεται τώρα αμέσως. Και αυτό προϋποθέτει στάση εξωτερικών πληρωμών,-κάτι που το πρότεινα από τα τέλη του 2010- καταγγελία των ατιμωτικών όσο και απραγματοποίητου περιεχομένου μνημονίων, αλλά αναγκαστικά και όλων  όσων τα υπέγραψαν.

marianegreponti-delivanis.blogspot.com/ 

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

Le suspense de la dette de guerre allemande envers la Grèce par Maria Negreponti-Delivani


Le suspense de la dette de guerre allemande envers la Grèce
par Maria Negreponti-Delivani                     23.10.2012
--------------------------------------------------------------------------------------------------------

Questions opportunes au Premier Ministe Antonis Samaras :
Les questions que je me pose sont peut-être naïves, mais j'avoue ne pas comprendre, et une grande partie de mes compatriotes, j'en suis convaincue, se demande elle aussi POURQUOI:
1. Pourquoi chaque jour est-il une souffrance pour les Grecs, pourquoi sommes-nous réduits à vivre dans des conditions à ce point dégradantes - aussi bien au niveau national que personnel. Nous nous sommes mis à genoux devant les Allemands, dont la Chancelière Angela Merkel est la représentante élue, nous avons consenti à notre anéantissement social et économique, nous lui avons sacrifié aussi trois générations au moins, car les Grecs sont contraints d'émigrer s'ils ne veulent pas vivre dans l'indigence, soumis au diktat de leur "protecteur" allemand.
POURQUOI n'exigeons-nous pas des Allemands - qui, disons-le  monsieur le Premier Ministre, ne sont pas nos amis, contrairement à ce que vos propos bienveillants à l'égard de madame Merkel laissent parfois entendre - qu'ils remboursent leur dette de guerre, estimée à 510-575 milliards d'euros, et la réparation des horreurs commises pendant l'Occupation?
Cette question, je me permets de le faire remarquer, est abordée de façon complètement délirante depuis trois ans maintenant. On se livre ainsi à des discussions interminables, on lui consacre des "journées" et des conférences, des publications et des articles, on est même allé jusqu'à mobiliser des experts étrangers, dont beaucoup d'économistes, qui se saisissent de l'affaire, constatent effectivement l'existence de cet énorme dette non réglée de l'Allemagne envers la Grèce et puis... RIEN!
Pourquoi la question en reste là? A quoi se heurte-t-on?
2. Les gouvernements pro-mémorandums qui se succèdent ces trois dernières années, semblent vivre un véritable calvaire, s'efforçant de satisfaire l'inhumaine boulimie de nos "partenaires" européens qui menacent gravement notre vie même, avec la légalisation des médicaments génériques qui seront fabriqués et avalisés n'importe où sauf en Grèce, avec les aliments périmés qu'on nous donnera à nous, les "indigènes" à consommer. Tout porte à croire donc, que nos gouvernements sont forcés - je veux croire qu'ils y sont forcés - à consentir au génocide économique du peuple grec.
Alors POURQUOI, si c'est ainsi, les divers gouvernements grecs des trois dernières années ne posent-ils pas SANS DÉTOURS la question à l'Allemagne du remboursement immédiat de la dette de guerre qu'elle a envers notre pays, et POURQUOI tolèrent-ils au contraire l'attitude avilissante - que la population dans son ensemble doit naturellement supporter - de madame Merkel, de monsieur Tomnsen et de leurs acolytes?
3. L'armoire cacherait-elle donc d'insoutenables squelettes? Apparemment OUI! Cela expliquerait du moins la difficulté à aborder le sujet de la dette allemande qui suit la logique des vases non communiquants! D'un côté, le peuple grec, NAÏF, tranquilisé par l'espoir qu'il sera sauvé grâce au remboursement - enfin - de la dette de guerre, et de l'autre, la royale indifférence des gouvernements pro-mémorandums, qui GARDENT UNES DISTANCE RAISONNABLE FACE À UNE SOLUTION CENSÉE - EN THÉORIE DU MOINS - SAUVER LE PAYS, ne disent pas OUI au remboursement, mais ne disent pas NON! TROIS ANS QUE CELA DURE, DANS UN CONTEXTE EXTRÊMENENT DOULOUREUX!
4. CETTE QUESTION DOIT ÊTRE RÉGLÉE SANS DÉLAIS, À NOUS DE L'EXIGER. Car il est clair que si, pour une raison quelconque - et dans ce cas, il faudra bien sûr en vérifier le bien-fondé - l'État grec ne peut plus revendiquer ce qui lui est dû, il serait INTOLÉRABLE ET IMMORAL, CE SERAIT UN VÉRITABLE ACTE DE TRAHISON, D'UNE DÉSINVOLTURE INEXCUSABLE que de laisser croire à la population toute entière, que de la laisser espérer et réclamer le remboursement d'une DETTE EN FAIT EFFACÉE.
5. PAR CE JEU DE CACHE-CACHE HONTEUX, LES GOUVERNEMENTS SUCCESSIFS PRO-MÉMORANDUMS HUMILIENT LE PEUPLE GREC. ALORS ENFIN, QUE SE PASSE-T-IL DONC AVEC LA DETTE DE GUERRE ALLEMANDE?
IL EST DE VOTRE DEVOIR, MONSIEUR SAMARAS, DE RÉPONDRE AU PEUPLE GREC. 

ΤΟ ΓΕΛΟΙΟΝ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ;;;;;; Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 23.10.2012


ΤΟ ΓΕΛΟΙΟΝ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ;;;;;;
Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη                                                     23.10.2012


Ενόσω η Ελλάδα ψυχορραγεί, οι κυβερνητικοί μας,  με  ύφος σχεδόν θριαμβευτικό αναγγέλλουν  στον  οικονομικά εξαθλιωμένο ελληνικό λαό:

  1. Ότι η….. «πρόοδος» (είναι, ακριβώς, η λέξη που χρησιμοποιήθηκε)  που έλαβε χώρα στην Ελλάδα αναγνωρίζεται από τους εταίρους μας, και ακόμη
  2. Ότι σε νέο διεθνή κατάλογο μέτρησης της ανταγωνιστικότητας των επί μέρους εθνικών οικονομιών, η Ελλάδα από την 100η θέση ανέβηκε στην 78η! Δήλαδή, τα μέτρα απέδωσαν και γίναμε πιο ανταγωνιστικοί!!!!

Και, προφανώς,  τα παραπάνω είναι λόγοι για  να πανηγυρίζουμε…..

Δυο λόγια, σχετικά, με τις από πολλές πλευρές όχι, μόνο, θλιβερές αλλά ας μου επιτραπεί ο βαρύς χαρακτηρισμός και απαράδεκτες αυτές δηλώσεις:

1.       Περί «προόδου». Πως, αλήθεια, είναι νοητό Έλληνας πολιτικός, που διαμένει στην Ελλάδα,  να χαρακτηρίζει ως «πρόοδο» την εμφανέστατη πια τριτοκοσμοποίηση της Ελλάδας; Τις καθημερινές αυτοκτονίες, την απροσμέτρητη φτώχεια και απελπισία, τη δραματική πτώση του ΑΕΠ, τουλάχιστον κατά 25%, την ανεργία που καλπάζει προς το 30%, μια άγρια ύφεση που διαχρονικά γιγαντώνεται για 5η χρονιά, παρά τους εξορκισμούς ότι δήθεν κάποιοι βλέπουν να χαράζει,  αλλά, ΝΑΙ, και τη συνεχή αύξηση του χρέους, αλλά ΝΑΙ, και παρ’ όλες τις απάνθρωπες θυσίες σε μειώσεις  δαπανών  και σε αύξηση φόρων,   και τη μείωση των κρατικών εσόδων; ( όπως ήταν αναμενόμενο, άλλωστε, από την πρώτη στιγμή αποδοχής, εφαρμογής και συνέχισης του παρανοϊκού  αυτού σχεδίου εξόντωσής μας, για όποιους γνώριζαν στοιχειωδώς τις σχετικές ελαστικότητες της ελληνικής οικονομίας). Που, λοιπόν, ακριβώς  ο Πρωθυπουργός μας βλέπει την «ΠΡΟΟΔΟ»;;; Η αλήθεια είναι, δυστυχώς,  ότι καταποντιζόμαστε και ότι, αν έτσι συνεχίσουμε, η καταστροφή της κοινωνίας, της οικονομίας,  της παιδείας, της υγείας θα είναι μη αντιστρέψιμη.
2.       Περί «αύξησης της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας». Το ανήγγειλε ο κ Χατζηδάκης. Προφανώς, η «άνοδός» μας αυτή (δεν μπόρεσα να βρω την εξέλιξη στο
Ιντερνετ) αναφέρεται στη βελτίωση του εμπορικού μας ισοζυγίου…..η οποία είναι γεγονός, αλλά φυσικά δεν οφείλεται σε «άνοδο της ανταγωνιστικότητας» της  οικονομίας  μας που αργοπεθαίνει, αλλά απλώς στη δραματική μείωση των εισαγωγών, εξαιτίας ελαχιστοποίησης των εισοδημάτων και της ζήτησης. Δηλαδή, σε δραματικές και όχι θριαμβευτικές εξελίξεις.

Και τη στιγμή που γράφονται αυτές οι σειρές, συνεχίζονται οι συζητήσεις της τριτοκομματικής μας Κυβέρνησης, για την εξεύρεση  τρόπων με τους οποίους θα επιτύχουμε μεγιστοποίηση εξαθλίωσης, ανεργίας, αυτοκτονιών, φτωχοποίησης των εργαζομένων στη χώρα μας, διότι η ΤΡΟΙΚΑ δεν ικανοποιείται με  τα όσα της προσφέρουμε και απαιτεί και άλλο αίμα….. Και ο υπουργός μας των Οικονομικών εξακολουθεί να απειλεί και, προφανώς, να εκβιάζει για λύση που θα ικανοποιήσει την Τρόικα, γιατί αλλοιώς….  «θα πεινάσουμε, αν δεν πάρουμε τη δόση»….παρότι είναι  κοινό μυστικό ότι αυτή προορίζεται για τις τράπεζες.!!!!! (Η Τρόικα δεν είναι πια Τρόικα, μια που το ΔΝΤ έχει, ουσιαστικά, αποστασιοποιηθεί από τη συνέχιση της παράνοιας)

Και, όσο κι αν φαίνεται τραγικά παρανοϊκό, απόλυτα αδιανόητο και αυτόχρημα δραματικό,   οι συζητήσεις αυτές για την περαιτέρω εξαθλίωσή μας  συνεχίζονται απτόητες,  την ίδια ώρα που στα πρωτοσέλιδα των μεγάλων ξένων εφημερίδων αναγγέλλεται  (με βάση πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ-τμήμα δηλαδή της Τρόικας) ότι: «Σε πείσμα της έντονης λιτότητας το χρέος της ΕΕ διογκώνεται», ενώ  παράλληλα οι οικονομίες, στις οποίες εφαρμόζεται πρόγραμμα Τρόικας,   συρρικνώνονται,  εξαιτίας της ύφεσης. Ταυτόχρονα, γνωστότατοι διεθνώς οικονομολόγοι, στα ίδια αυτά πρωτοσέλιδα,   δηλώνουν σε τόνους δραματικούς ότι «χωρίς αλλαγή πολιτικής η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να πληρώσει το χρέος της».

Θα μπορέσουμε, έστω και το ύστατο δευτερόλεπτο, να συνέλθουμε και να αντιδράσουμε με, στοιχειωδώς,  λογικό τρόπο, ώστε να διασώσουμε ότι ακόμη δεν έχει εντελώς καταστραφεί;;;;




Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2012

Letter of Maria N.-D to Antonis Samaras, 19.10.2012, European Parliament


From: EVRIPIDIS BILLIS [mailto:euri@central.ntua.gr]
Sent: Thursday, October 18, 2012 3:43 PM
Subject: FW: FW: GERMAN REPARATIONS AND GERMAN CRIMES VS HUMANITY cannot be forgotten

Honorable Members of the European Parliament, Honorable President, Honorable Vice Presidents and Honorable other Members of the Committee,

The below about  the German reparations owned to Greece according to crimes done by Germans during Greece occupation by Germans between 1941 and 1944
Even I understand why the obviously rather young below German MEP wrote the referred note, 1941- 1944 differ a little from 43AD he refers.
As a European MEP he owed to know that these reparations for the done German crimes at that period have not been lapsed according to international law.
I cannot answer him if the damages related to the Roman occupation of Britain in 43 AD “have been lapsed or not”.
Attached you may find some details about these German crimes and the owed reparations.
Please transfer my request to EU Parliament library to keep for historical reasons the attached.

Sincerely yours
Euripides Billis
Ex-Assistant Professor National Technical University of Athens (NTUA)
Michalacopoulou Ave 155, 11527 Athens Greece

From: Nicolas Kaloy [mailto:euroleague.geneva@gmail.com]
TO THE DEPUTIES OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND THE EUROPEAN COMMISSION
THE EUROPEAN LEAGUE OF GENEVA FULLY AGREES WITH THE CONTENT OF THE FOLLOWING LETTER ADDRESSED TO THE GREEK
PRIME MINISTER BY PROF. MARIA NEGREPONTI DELIVANI.
THE ISSUE OF THE GERMAN DEBT FOR THE DESTRUCTION AND CRIMES AGAINST HUMANITY COMMITTED DURING WWII IS AN AFFAIR (NOT ONLY MORAL) THAT CONCERNS THE EUROPEAN UNION AS A WHOLE.
THE PERPETRATORS OF THE CRIMES WERE NOT "NAZIS" AS SOME LIKE TO SAY WHO  WERE TRIED IN NUREMBERG (and the issue is ...finished!), BUT WERE GERMANS WHO ARE NOW MEMBERS OF THE EUROPEAN UNION AND SENSED TO ADOPT  ITS PRINCIPLES ON HUMAN RIGHTS.
 IT IS OUTRAGEOUS AND UNJUST THAT THE GERMAN GOVERNMENT HAS PAID REPARATIONS TO ALL OTHER WWII VICTIMS EXCEPT TO GREECE WHERE THE MANIA OF DEVASTATION BY THE GERMANS WAS AT ITS CLIMAX

FURTHERMORE
ATTACHED TO THIS, WE WISH TO BRING TO YOUR KNOWLEDGE THE REMARK WITH WHICH A GERMAN LAWYER(?) RETORTED TO THE GREEK HUMANISTIC CLAIM.
THE SAID GERMAN GENTLEMAN SENT THE FOLLG MESSAGE THRU TWITTER:
Great idea.  There should be more of this.  Let's demand justice.  I'm thinking of bringing a legal case against Italy for damages related to the Roman occupation of Britain in 43 AD.
 ROGER HELMER MEPwww.rogerhelmer.com , Follow me on Twitter: RogerHelmerMEP

Comment
Here you have the present German spirit to questions concerning human rights and european solidarity but
ALSO OF HUMAN RESPONSIBILTY AND DIGNITY


The GERMANS, TODAY MASTERS OF EUROPE
have NEVER repented for the inhuman atrocities perpetrated by the GERMAN ("nazi" is a MISNOMER) TROOPS IN EUROPE TWICE IN THE 20TH CENTURY

but as this twitter message indicates they think that they can employ their barbarian black humor for CRIMES AGAINST HUMANITY, HOLOCAUSTS, CRIMES OF WAR committed in the most recent past WITH MILLIONS OF VICTIMS !
IF THIS SPIRIT IS TOLERATED BY THE EUROPEAN DEPUTIES AND THE EUROPEAN COMMISSION
WE HAVE HERE SIGNS OF ILL OMEN OF WHAT THE FUTURE OF THE EU IS, VERY SOON, LIKELY TO BE
.

THE GERMANS MUST KNOW THAT THEIR CRIMES AGAINST HUMAN RIGHTS AND CRIMES OF WAR
CANNOT BE ERASED FROM THE PAGES OF HISTORY
BECAUSE IF THEY WERE
THEN THEY ARE LIKELY TO BE REPEATED.

FROM THE EUROPEAN LEAGUE OF GENEVA (Free Think Tank)
The President
Dr Nicolas Kaloy, Ph.D.
Geneva, Switzerland
THE THRILLER OF THE GERMAN DEBT TO GREECE
Mar
ia-Negreponti Delivani 14.10.2012
Key questions to Prime Minister Antonis Samaras:

My questions may be naive. But I fail to understand, and I am sure that the majority of my fellow countrymen are not clear as to WHY:
1. Although we are bleeding every day. In spite of being forced to live under conditions of unspeakable national and personal indignity. Although we have essentially sacrificed to the Germans, represented by Chancellor Merkel, not only our social and economic devastation, but also at least three Greek generations who shall be immigrants, beggars in their home country and, certainly residents of a German protectorate, WHY don’t we demand from the Germans, who are certainly not our friends,  so it is really inconceivable how you could utter the contrary, when addressing  Mrs Merkel???? – the repayment of  the occupation loan, estimated at 510 -575 billion euros, and the restoration of the horrific disasters caused by them while occupying our country?

Let me observe that this issue is being dealt with in a totally paranoid way for three years now. Endless discussions are conducted, workshops and conferences are organized, papers are published and articles are written, even foreign scientists have been recruited, especially economists, to deal with this issue, they all confirm the existence of this huge debt of Germany to our country .... but then NOTHING HAPPENS! WHY IS THE ISSUE NOT RESOLVED? WHAT ARE THE OBSTACLES?

The numerous pro-memorandum governments of the last three years seem to be suffering inhuman tortures in order to satisfy the bulimic appetites of our “partners”, who are now directly threatening our survival, through the  legalization of generics, which will be manufactured and approved anywhere abroad, and the expired food products that we shall be forced to  consume. Our governments, are therefore obviously forced – I certainly want to believe that they are forced- to acquiesce to this economic genocide of the Greek people.
If this is the case, WHY don’t the  the Greek governments of the last three years DIRECTLY demand from Germany the immediate repayment of its debt, but instead tolerate the constantly degrading behavior of Mrs Merkel, Mr . Thomsen and their incredible company,- which is naturally absorbed by the entire Greek people?

<  There are OBVIOUSLY some skeletons in someone’s closet. Is that why the way of dealing with the German debt is following two different directions?? On one hand, the NAIVETE of  the Greek people who believe in the dream of salvation through repayment of this debt and on the other, the PROFOUND INDIFERRENCE of the pro-memorandum governments which are TAKING DISTANCES from A SOLUTION WHICH COULD THEORETICALLY SAVE US  and say neither YES or NO to the repayment of the debt. THIS HAS BEEN GOING ON FOR THREE FULL YEARS OF PAINFUL CONDITIONS!!!

< WE MUST ALL DEMAND THAT THIS ISSUE IS INSTANTLY RESOLVED. Because it is clear that if, for some reason, whose validity should be verified, the Greek State is no longer in a position to claim its rights, IT IS UNACCEPTABLE, IMMORAL AND TRAITOROUS to leave a whole people uninformed and naively hoping and claiming NONEXISTENT (???) DEBTS.  


< This SHAMEFUL HIDE AND SEEK RIDICULES THE GREEK PEOPLE AND THIS IS THE FAULT OF ALL THE PRO-MEMORANDUM GREEK GOVERNMENTS.

WHAT LIES BEHIND THE GERMAN DEBT??? YOU HAVE AN OBLIGATION TO ANSWER TO THE GREEK PEOPLE MR SAMARAS.
 


--

  

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012

THE THRILLER OF THE GERMAN DEBT TO GREECE Maria-Negreponti Delivani 14.10.2012


THE THRILLER OF THE GERMAN DEBT TO GREECE
Mar
ia-Negreponti Delivani 14.10.2012



Key questions to Prime Minister Antonis Samaras:

My questions may be naive. But I fail to understand, and I am sure that the majority of my fellow countrymen are not clear as to WHY:
1. Although we are bleeding every day. In spite of being forced to live under conditions of unspeakable national and personal indignity. Although we have essentially sacrificed to the Germans, represented by Chancellor Merkel, not only our social and economic devastation, but also at least three Greek generations who shall be immigrants, beggars in their home country and, certainly residents of a German protectorate, WHY don’t we demand from the Germans, who are certainly not our friends,  so it is really inconceivable how you could utter the contrary, when addressing  Mrs Merkel???? – the repayment of  the occupation loan, estimated at 510 -575 billion euros, and the restoration of the horrific disasters caused by them while occupying our country?

Let me observe that this issue is being dealt with in a totally paranoid way for three years now. Endless discussions are conducted, workshops and conferences are organized, papers are published and articles are written, even foreign scientists have been recruited, especially economists, to deal with this issue, they all confirm the existence of this huge debt of Germany to our country .... but then NOTHING HAPPENS! WHY IS THE ISSUE NOT RESOLVED? WHAT ARE THE OBSTACLES?

1.     The numerous pro-memorandum governments of the last three years seem to be suffering inhuman tortures in order to satisfy the bulimic appetites of our “partners”, who are now directly threatening our survival, through the  legalization of generics, which will be manufactured and approved anywhere abroad, and the expired food products that we shall be forced to  consume. Our governments, are therefore obviously forced – I certainly want to believe that they are forced- to acquiesce to this economic genocide of the Greek people.
If this is the case, WHY don’t the  the Greek governments of the last three years DIRECTLY demand from Germany the immediate repayment of its debt, but instead tolerate the constantly degrading behavior of Mrs Merkel, Mr . Thomsen and their incredible company,- which is naturally absorbed by the entire Greek people?

2.     There are OBVIOUSLY some skeletons in someone’s closet. Is that why the way of dealing with the German debt is following two different directions?? On one hand, the NAIVETE of  the Greek people who believe in the dream of salvation through repayment of this debt and on the other, the PROFOUND INDIFERRENCE of the pro-memorandum governments which are TAKING DISTANCES from A SOLOUTION WHICH COULD THEORETICALLY SAVE US  and say neither YES or NO to the repayment of the debt. THIS HAS BEEN GOING ON FOR THREE FULL YEARS OF PAINFUL CONDITIONS!!!

3.     WE MUST ALL DEMAND THAT THIS ISSUE IS INSTANTLY RESOLVED. Because it is clear that if, for some reason, whose validity should be verified, the Greek State is no longer in a position to claim its rights, IT IS UNACCEPTABLE, IMMORAL AND TRAITOROUS to leave a whole people uninformed and naively hoping and claiming NONEXISTENT (???) DEBTS.  


4.     This SHAMEFUL HIDE AND SEEK RIDICULES THE GREEK PEOPLE AND THIS IS THE FAULT OF ALL THE PRO-MEMORANDUM GREEK GOVERNMENTS.

WHAT LIES BEHIND THE GERMAN DEBT??? YOU HAVE AN OBLIGATION TO ANSWER TO THE GREEK PEOPLE MR SAMARAS.
 

Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2012

ΤΟ ΘΡΙΛΛΕΡ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΧΡΕΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 14.10.2012


ΤΟ  ΘΡΙΛΛΕΡ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΧΡΕΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη                                                     14.10.2012



Καίρια ερωτήματα προς τον Πρωθυπουργό κ. ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ:

Μπορεί να είναι αφελή τα ερωτήματά μου. Αλλά, ομολογώ ότι δεν καταλαβαίνω, και ταυτόχρονα  έχω τη βεβαιότητα ότι  και η πλειοψηφία των συμπατριωτών μου δεν έχει ξεκαθαρίσει το ΓΙΑΤΙ:
1.     Αν και ματώνουμε σε καθημερινή βάση. Αν και αναγκαζόμαστε να ζούμε κάτω από συνθήκες ανείπωτου βαθμού εθνικής, όσο και προσωπικής αναξιοπρέπειας.  Αν και ουσιαστικά, έχουμε θυσιάσει στα πόδια των Γερμανών, που εκπροσωπούνται από την καγκελάριο κυρία Μέρκελ, όχι μόνο τον κοινωνικό και οικονομικό αφανισμό μας, αλλά και τουλάχιστον τρεις ελληνικές γενιές, που θα είναι μετανάστες, ζήτουλες στην πατρίδα τους,  και οπωσδήποτε κάτοικοι  γερμανικού προτεκτοράτου,

 ΓΙΑΤΙ δεν απαιτούμε από τους Γερμανούς- που φυσικά κύριε Πρωθυπουργέ δεν είναι φίλοι μας, γι αυτό και  είναι όντως αδιανόητο το πώς  μπορέσατε να   εκστομίσετε  το αντίθετο, προσφωνώντας την κυρία Μέρκελ;;;;- την επιστροφή του κατοχικού δανείου, το οποίο εκτιμάται σε 510-575 δισεκατομμύρια ευρώ, καθώς και την αποκατάσταση των φρικιαστικών καταστροφών που προκάλεσαν, κατά την κατοχή τους στη χώρα μας;

Το θέμα αυτό, ας μου επιτραπεί να παρατηρήσω, ότι αντιμετωπίζεται επί τρία περίπου χρόνια, με τρόπο εντελώς παρανοϊκό. Διεξάγονται, δηλαδή ατελεύτητες συζητήσεις, οργανώνονται ημερίδες και  συνέδρια, εκδίδονται έντυπα και γράφονται άρθρα, έχουν ακόμη επιστρατευθεί και ξένοι επιστήμονες, κυρίως οικονομολόγοι, που επιλαμβάνονται του θέματος, διαπιστώνουν την ύπαρξη αυτού του τεράστιου χρέους της Γερμανίας, προς τη χώρα μας  αλλά….στη συνέχεια ΟΥΔΕΝ!
ΓΙΑΤΙ δεν προχωρεί ΤΟ ΘΕΜΑ;; Που προσκρούει;;;

2.     Οι πολυάριθμες  μνημονιακές κυβερνήσεις, των τελευταίων τριών ετών δείχνουν να βιώνουν απάνθρωπα μαρτύρια, προκειμένου να ικανοποιήσουν τις βουλιμικές ορέξεις των «εταίρων» μας, που πια  θέτουν ευθέως σε κίνδυνο την επιβίωσή μας, με τη νομιμοποίηση των γενόσημων, που θα κατασκευάζονται και θα εγκρίνονται οπουδήποτε εκτός Ελλάδας, και με τα ληγμένα τρόφιμα, που εμείς οι «ιθαγενείς», υποχρεωτικά,  θα καταναλώνουμε. Οι κυβερνήσεις μας, λοιπόν, προφανώς εξαναγκάζονται –θέλω να το πιστεύω ότι εξαναγκάζονται-  να συναινούν σε  καταστάσεις οικονομικής γενοκτονίας του ελληνικού λαού.

ΓΙΑΤΙ, λοιπόν, αν έτσι έχουν τα πράγματα, οι ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων τριών ετών δεν θέτουν ΕΥΘΕΩΣ, προς τη Γερμανία, το αίτημα άμεσης επιστροφής των χρεών της, αλλά αντ’ αυτού ανέχονται την κατά συρροή εξευτελιστική συμπεριφορά-  που φυσικά αφομοιώνεται από  ολόκληρο τον ελληνικό λαό- της κυρίας Μέρκελ, του κ. Τόμσεν και όλης της απερίγραπτης κομπανίας τους;

3.     ΠΡΟΦΑΝΩΣ (;;;;;), υπάρχουν σκελετοί σε κάποια ντουλάπια. Γι αυτό, και η αντιμετώπιση των γερμανικών χρεών ακολουθεί πορεία μη συγκοινωνούντων δοχείων;;;; Η πρώτη, η ΑΦΕΛΗΣ, από τον ελληνικό λαό, που κοιμάται χαϊδεύοντας το όνειρο της σωτηρίας του, μέσω της επιστροφής αυτών των χρεών, και η δεύτερη, η ΠΕΡΙΣΠΟΥΔΑΣΤΑ ΑΔΙΑΦΟΡΗ, των μνημονιακών κυβερνήσεων, που ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΛΥΣΗ ΠΟΥ, ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ, ΘΑ ΜΑΣ ΕΣΩΖΕ,  και  δεν λένε ούτε ΝΑΙ στην επιστροφή, αλλά ούτε ΟΧΙ.  ΚΑΙ ΑΥΤΟ, ΕΠΙ 3 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΔΥΝΗΡΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ!!!!

4.     ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ, ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΑΜΕΣΩΣ. Γιατί είναι ξεκάθαρο ότι αν, για κάποιους λόγους, που βεβαίως θα πρέπει να ελεγχθεί η βασιμότητά τους, δεν μπορεί  πια το ελληνικό Κράτος  να διεκδικήσει αυτά τα δικαιώματά του

ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ, ΕΙΝΑΙ  ΑΝΗΘΙΚΟ, ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΔΟΤΙΚΟ  να αφήνεται απληροφόρητος ένας  ολόκληρος λαός, και να  εμφανίζεται με ασύγγνωστη ελαφρότητα να ελπίζει και να διεκδικεί ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ (;;;;) ΧΡΕΗ.

5.     ΑΥΤΟ το ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΟ ΚΡΥΦΤΟΥΛΙ,  ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ, ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ  ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ  ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ.

ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ, ΛΟΙΠΟΝ, ΜΕ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ;;;; ΕΧΕΤΕ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΤΕ  ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ, ΚΥΡΙΕ ΣΑΜΑΡΑ. 

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2012

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ της κυρίας ΜΕΡΚΕΛ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ


Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ της  κυρίας ΜΕΡΚΕΛ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
========================================
Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη          12.10.2012

Η τριτοκομματική Κυβέρνηση υποδέχθηκε την κυρία Μέρκελ, στην Αθήνα, με πολλές προσδοκίες που, όμως, όλες  διαψεύστηκαν οικτρά. Και είναι άξιο απορίας, ανάμεσα και σε πολλά άλλα, πως ήταν τόσο, μα τόσο άσκημα  πληροφορημένη για τις προθέσεις της. Γιατί, η πραγματικότητα είναι ότι  τελικά,   η Γερμανίδα καγκελάριος ουδέν απολύτως  πρόσφερε στον οικτρά δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό και απολύτως τίποτε δεν του υποσχέθηκε.  

Και, όμως, όπως συνήθως τον τελευταίο καιρό,  μνημονιακοί και ΜΜΕ προσπαθούν, σε πείσμα του φιάσκου αυτής  της επίσκεψης να εμφανίσουν, μέσα από τις δηλώσεις της Γερμανίδας καγκελαρίου, κάποια  θετικά στοιχεία, που φυσικά  δεν υπάρχουν. Και φθάνουν στο σημείο να υποστηρίζουν  ότι το περιεχόμενο των δηλώσεών της αποτελεί διαβεβαίωση ότι «η παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη είναι δεδομένη», ενόσω πρόκειται εμφανώς για το ακριβώς αντίθετο.

Ας δούμε, λοιπόν, με γνώμονα την κοινή λογική- που δυστυχώς  η συνεχής και μεθοδευμένη  παραπληροφόρηση δεν επιτρέπει στον ελληνικό λαό να την χρησιμοποιήσει-  τι μας είπε η κυρία Μέρκελ. Ναι, είναι αλήθεια ότι  μας είπε πως  η ίδια «επιθυμεί την παραμονή μας στην ευρωζώνη»….παρότι είναι γνωστό   ότι στην τελευταία δημοσκόπηση το 65% των  Γερμανών τάχθηκε  υπέρ της εξόδου μας. Πέρα, ωστόσο, από το αγκάθι αυτό,  υπάρχει το αυταπόδεικτα οξύμωρο σχήμα, με  βάση το οποίο η κυρία Μέρκελ συνέδεσε τη δήθεν επιθυμία της να παραμείνουμε στην ευρωζώνη. Δήλωσε, δηλαδή, σαφώς και με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, ότι  η ευρωπαϊκή μας υπόσταση εξαρτάται από τη συνέχιση της απαρέγκλιτης  εφαρμογής  των ανειλημμένων  υποχρεώσεών μας. Της εφαρμογής, δηλαδή, αυτού του άθλιου προγράμματος που, στα  δυόμισι χρόνια τραγικής εφαρμογής του,  κάθε  οικονομολόγος που σέβεται τον εαυτό του και τις γνώσεις του, και κάθε στοιχειωδώς σοβαρό οικονομικό έντυπο προσπάθησαν απεγνωσμένα να δείξουν  ότι αυτό είναι ανεφάρμοστο, αυτό δεν οδηγεί πουθενά, αυτό καταστρέφει ανεπανόρθωτα την οικονομία. Και, ω του θαύματος, πριν μερικές ημέρες, και το ΔΝΤ, δηλαδή το ένα από τα τρία πόδια της τρόικας, πρόσθεσε τη φωνή του στους παραπάνω «αντιδραστικούς». Η επί κεφαλής του ΔΝΤ, για όσους δεν το κατανόησαν ακόμη, δήλωσε ότι αποσύρεται από το πρόγραμμα της δήθεν «σωτηρίας της Ελλάδας», επειδή  αυτό δεν είναι βιώσιμο…. αυτό δεν είναι διαχειρίσιμο. .. αυτό δεν είναι σωτήριο. Συνεπώς, η τρόικα, ουσιαστικά, δεν υπάρχει πια.  Έχει διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη, επειδή το πρόγραμμά της απέτυχε οικτρά. Ωστόσο, αυτό το αυταπόδεικτο γεγονός αρνούνται να το αναγνωρίσουν τα δύο εναπομείναντα μέλη της πρώην τρόικας, αλλά και η ελληνική Κυβέρνηση. Εξακολουθούν να παίζουν με την εξαθλίωση του ελληνικού λαού, και η δραματική παράσταση συνεχίζεται. Εξακολουθούν να περιπαίζουν, να αποπροσανατολίζουν, αλλά και να εξαπατούν τον ελληνικό λαό.

Και, λοιπόν, τι θα μπορούσε να επιδιώκει  η επίσκεψη της κυρίας Μέρκελ στην Αθήνα, κάτω από τις συνθήκες αυτές;

Η απάντηση είναι ότι και τώρα, όπως και όλους αυτούς  τους τελευταίους μήνες, το μόνο που αναζητείται στην πλάτη του ελληνικού λαού, είναι να κερδηθεί  χρόνος.


Στο να κερδίσει  χρόνο, και σε τίποτε άλλο, απέβλεπε και η επίσκεψη της  κυρίας Μέρκελ  στην Αθήνα, προκειμένου να υλοποιηθούν δύο κυρίαρχοι στόχοι, πριν από το συμβάν του GREXIT. Ο πρώτος απέβλεπε στη στήριξη της τριτοκομματικής  κυβέρνησης, ώστε να  έχει το χρόνο  να ολοκληρώσει το μακάβριο έργο της. Δηλαδή, οι μισθοί και οι συντάξεις να φθάσουν στα  περίπου 250Ε , η ανεργία στο 35%, η ύφεση να ξεπεράσει το 8%  για το 2013 και να έχει εντελώς ξεχαρβαλωθεί η παραγωγική βάση της οικονομίας, καθώς και να εξαφανιστούν και  τα  τελευταία κατάλοιπα του κράτους πρόνοιας. Ο δεύτερος αναφέρεται στην ανάγκη συνέχισης, με όσο γίνεται πιο επιταχυνόμενο ρυθμό, του ξεπουλήματος  της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένων και των νησιών, αρχικά αυτών με λίγους κατοίκους, και στη συνέχεια και των λοιπών και εγκατάστασης, αρχικά, στη Θράκη των ειδικών ζωνών (ΕΟΖ), που θα επεκταθούν αργότερα και αλλού.  


Εξυπακούεται, φυσικά, ότι η συνέχιση της αιματοχυσίας του ελληνικού λαού δεν πρόκειται  να του εξασφαλίσει  την παραμονή του στην ευρωζώνη. Ωστόσο, φαίνεται ότι η κυρία Μέρκελ και οι πέριξ αυτής δεν έχουν ακόμη, εντελώς, αποφασίσει πως θα δρομολογηθεί  αυτό το GREXIT, έτσι που να μη βλάψει υπέρμετρα τη Γερμανία. Και η ελληνική Κυβέρνηση, ακριβώς, όπως αδρανοποιήθηκε,  με τόσο εγκληματικές συνέπειες, ενόσω οι δανειστές μας ξεφόρτωναν άνετα τα ελληνικά ομόλογα, κάνοντας ασύμφορο το κούρεμα του χρέους, με τον ίδιο τρόπο και τώρα, κλείνει τα μάτια  στην πραγματικότητα  και συνεχίζει την, χωρίς περιεχόμενο, συζήτηση με την ανύπαρκτη τρόικα.  Ειδικότερα, η τριτοκομματική Κυβέρνηση τώρα επιδιώκει την επιμήκυνση, δίνοντας την εντύπωση ότι αυτή θα μας σώσει. Αλλά, φυσικά, και δεν είναι λύση, όχι μόνο επειδή δεν την αποδέχεται η Ευρώπη, αλλά και επειδή, χωρίς ανάπτυξη, θα πρόκειται απλώς, για παράταση του επιθανάτιου ρόγχου της Ελλάδας.

Και μια παρένθεση. Συχνά, φίλοι εκφράζουν την απορία τους, για το πώς συμβαίνουν αυτά τα τραγελαφικά, στη χώρα μας, και τι κάνουν επιτέλους οι τόσοι και τόσοι μνημονιακοί οικονομολόγοι. Η απάντηση είναι  πολύ απλή. Δηλαδή, όλοι, οι εμπλεκόμενοι οικονομολόγοι, σ’αυτά τα αίσχη που μας συμβαίνουν,  έχουν σιωπηρώς  αποδεχθεί ρόλο εκτελεστή των μνημονίων.  Και αυτό κάνουν.

Η Ελλάδα, τώρα,  έχει δραματική ανάγκη από έναν Ηγέτη, ακριβώς όπως τότε, πριν από τους Βαλκανικούς Πολέμους.  Να ξαναδώσει στους Έλληνες τη χαμένη τους αξιοπρέπεια, να τους πείσει ότι πρέπει και ότι μπορούν να πάρουν τις τύχες στα χέρια τους, εγκαταλείποντας τον βόρβορο των δυόμισι τελευταίων ετών, και  να τους οδηγήσει στην αναγέννηση. 

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

Θεσσαλονίκη, 08/10.2012 ΟΙ ΜΑΓΙΚΕΣ ΣΥΓΚΥΡΙΕΣ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΜΑΣ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΩΝ (εκδήλωση Ιδρύματος Παπαθεμελή για τα 100 χρόνια απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης) Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη)


Θεσσαλονίκη, 08/10.2012
=====================

ΟΙ ΜΑΓΙΚΕΣ ΣΥΓΚΥΡΙΕΣ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΜΑΣ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΩΝ (εκδήλωση Ιδρύματος Παπαθεμελή για τα 100 χρόνια απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης)
Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη)
========================================

Οι στόχοι της αποψινής μου ομιλίας, με αφορμή τον εορτασμό των 100 χρόνων από την απελευθέρωση της  Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας, είναι θα έλεγα πολύπλευροι, πολυσύνθετοι και αρκετά  φιλόδοξοι. Από τους στόχους αυτούς  έρχεται πρώτη η   προσπάθεια, θα έλεγα,  διερεύνησης ενός καταρχήν  μυστηρίου. Το πως, δηλαδή, μπορεί να εξηγηθεί το γεγονός ότι μια οικονομία που χρεοκόπησε  το 1893, μια χώρα ρημαγμένη και ταπεινωμένη από την ήττα του 1897,  ένα έθνος και ένας λαός περιφρονημένος, κατατρεγμένος και περιθωριοποιημένος από τις μεγάλες προστάτιδες δυνάμεις της εποχής -που, ας σημειωθεί,  δεν διαφέρουν και πολύ  των σημερινών- και με χρόνια ανίκανους και κατώτερους των περιστάσεων πολιτικούς κατόρθωσε ωστόσο όχι μόνο να  ανταποκριθεί αξιοπρεπώς  στις τεράστιες δαπάνες των Βαλκανικών πολέμων, αλλά και να μεγαλουργήσει. Οι λαμπερές εκείνες νίκες σε θάλασσα και ξηρά χάρισαν στην Ελλάδα  τη Θεσσαλονίκη, καθώς  και την ευρύτερη περιοχή της Βόρειας Ελλάδας, διπλασιάζοντας έτσι το μέχρι τότε λιλιπούτειο μέγεθός της. Και από την επομένη, η Ελλάδα, από ανάξια να υπάρχει στο παγκόσμιο στερέωμα, άρχισε να προσελκύει το θαυμασμό ολόκληρης της υφηλίου για τα εξαιρετικά  επιτεύγματά της.

Η κεντρική, ωστόσο, αυτή  προσπάθειά μου, που ας την ονομάσουμε  έρευνα των οικονομικών μας, στους Βαλκανικούς πολέμους,  μου εξασφάλισε  αυτόματη πρόσβαση και σε  κάποιους άλλους ορίζοντες, που φαίνονται αδιαχώριστοι και σφιχτοδεμένοι με  τη θαυμάσια εποποιία  εκείνης της εποχής.  

Αυτοί, λοιπόν, οι παράλληλοι παράγοντες, που έκαναν την Ελλάδα να μεγαλουργήσει στους  Βαλκανικούς πολέμους, και όχι μόνο, φαίνεται να συνοδεύουν κάθε νίκη της, από την αρχαιότητα και μέχρι σήμερα. Φαίνεται να αποτελούν ζωτική ανάγκη της ύπαρξής της και, κυρίως, της ικανότητας, να αποδιώχνει τους δαίμονες που στα ενδιάμεσα διαστήματα την περισφίγγουν, και να  ανασύρεται από την άβυσσο, λαμπερή στην επιφάνεια. Πρόκειται για ένα πλέγμα μαγικών, θα έλεγα, συγκυριών, που όταν συνευρίσκονται στον ίδιο τόπο και χρόνο, διαιωνίζουν το ελληνικό μεγαλείο.

Η  ελληνική ιστορική διαδρομή, είναι μια ατέλειωτη εναλλαγή ανάμεσα στο σκοτάδι και στο εθνικό μεγαλείο. Αποδίδεται με λαϊκό, αλλά εξαιρετικό τρόπο με το τραγούδι που μάθαιναν όλοι οι μαθητές στην εποχή μου, και που ελπίζω να μην έχει επικαλυφθεί από ανεπίτρεπτους αποπροσανατολισμούς της ιστορίας, όπως ανάμεσα και σε άλλους,   των δήθεν συνωστισμών, κατά τη σφαγή της Σμύρνης, με την αποστροφή «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει…μόνο  λίγο καιρό ξαποσταίνει, και ξανά προς τη δόξα  τραβά». Και ο Σπύρος  Μαρκεζίνης, στο σημαντικό έργο του της Πολιτικής Ιστορίας της Νεωτέρας Ελλάδος, με πιο επιστημονικό και λιγότερο συναισθηματικό τρόπο εκφράζει  την ίδια διαπίστωση ως εξής[1]:   «Υπάρχουν εις την ιστορίαν της Ελλάδος, αρχαίας, μέσης και νέας, ολίγα έτη δημιουργίας και πολλά έτη αυτοκαταστροφής. Με μίαν διαφοράν, ότι το έργον των ολίγων ετών  είναι συνήθως τόσον σημαντικόν, ώστε, παρά την ακολουθούσαν καταστροφήν, να αφήνει πάντοτε ενεργητικόν. Αυτό συνθέτει την θετικήν πλευράν της συμβολής του ελληνικού Έθνους με την μακραίωνα  ιστορίαν του, εις την μοίραν της  πολιτισμένης ανθρωπότητας.  Συμβαίνει δε τούτο, ως αποτέλεσμα της υπάρξεως, εις τον κατάλληλον χρόνον,  της καταλλήλου ηγεσίας, ικανής να συνεγείρει  ηνωμένον το Έθνος εις τον αγώνα. Τότε και μόνον τότε αποδίδουν τα καλά ποιοτικώς στοιχεία  των Ελλήνων».

Παρότι η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, ωστόσο το ελληνικό κοινωνικό-οικονομικό-πολιτικό  περιβάλλον,  πριν από τους Βαλκανικούς Πολέμους,  εμφανίζει, αναμφισβήτητα, εκπληκτικές  ομοιότητες με αυτό της  δραματικής περιόδου, που τώρα διανύουμε. Το γκρίζο εκείνο  τοπίο  των ετών 1893 και μετέπειτα, ανάξιο των ελληνικών πεπρωμένων, κατέληξε, ως εκ θαύματος,  στον εθνικό θρίαμβο των απαράμιλλων νικών των Βαλκανικών πολέμων, περνώντας μέσα  από ένα πλήθος συγκυριών, που φυσικά δεν μπορεί να  επαναληφθούν  με τον ίδιο τρόπο. Είναι όμως κάλλιστα δυνατόν  να υποστηριχθεί ότι η αναφορά τους και η  υπογράμμιση κάποιων λεπτομερειών τους θα υποβοηθήσει τη φαντασία μας στην αναζήτηση   επιτυχών συνδυασμών, σύγχρονων  που αν και  διαφορετικών,  θα  είναι πάντοτε σε θέση, όπως τότε,  να οδηγήσουν  την πατρίδα μας στην έξοδο από την κρίση.

Στη σύντομη, λοιπόν, εισήγησή μου θα διαθέσω την πρώτη της παράγραφο, για να σκιαγραφήσω το ζοφερό περιβάλλον που κυριάρχησε στην Ελλάδα πριν από τους νικηφόρους Βαλκανικούς Πολέμους, ενώ η δεύτερη θα αφιερωθεί στα ιδιαίτερα εκείνα στοιχεία, στους συνδυασμούς και στις ευτυχείς συγκυρίες,  που εξασφάλισαν μια αναγεννημένη και πολύ μεγαλύτερη  σε μέγεθος  και πληθυσμό από πριν Ελλάδα. Η Συνθήκη του Βουκουρεστίου, που υπογράφηκε στις  28 Ιουλίου του 1913 διπλασίασε  σχεδόν τη γεωγραφική έκταση της Ελλάδας, που έφθασε τα 120.000 τετρ.χιλιόμετρα, ενώ ο πληθυσμός της από 3.000.000 εκατομμύρια πριν από τους Βαλκανικούς Πολέμους αυξήθηκε σε 4.500.000 εκατομμύρια


Ι.  Τα οικονομικά της  Ελλάδας πριν από τους Βαλκανικούς πολέμους
Η πτώχευση της Ελλάδας αναγγέλθηκε από την νεοσυσταθείσα κυβέρνηση Τρικούπη την 1 Δεκεμβρίου του 1893 με την φράση: «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν». Τα αίτια αυτής της πτώχευσης ήταν, αρκετά διαφορετικά, από τα αντίστοιχα της τελευταίας δικής μας, καθώς η έκθεση του Άγγλου Λω στον οποίον είχε ανατεθεί η  εκπόνησή της αναγνώριζε, γενικώς, χρηστή δημοσιονομική διοίκηση. Η αδυναμία εξυπηρέτησης των δανείων λοιπόν αποδόθηκε σε αύξηση κυρίως των στρατιωτικών δαπανών, στη σταφιδική κρίση μετά το 1890,  καθώς και στην πτώση των αξιών των λιγότερο ισχυρών ευρωπαϊκών κρατών, στο Λονδίνο,  όχι όμως σε ανεπάρκεια εσόδων ή  σε άλογα έξοδα. Αναγνωρίστηκε, επίσης ότι η αδυναμία εξυπηρέτησης των δανείων ήταν  συνέπεια των βαρύτατων όρων που αυτά περιελάμβαναν, και που εκτός ολίγων, επρόκειτο για σκληρές εγγυήσεις που επιβάλλονταν σε  οικονομίες  όχι αρκετά αξιόπιστες.   Να υποθέσουμε λοιπόν ότι το πρόβλημα της φοροδιαφυγής δεν είχε ακόμη τότε αποκτήσει  την οξύτητα που εμφανίζει στις ημέρες μας. Πρέπει, όμως, να υπογραμμιστεί ότι για τον Τρικούπη, η ανάγκη οργάνωσης  του κράτους και η ταχύρρυθμη ανάπτυξη της οικονομίας  αποτελούσαν πρωταρχικούς στόχους, που η επιδίωξή τους, δυστυχώς,  διακόπηκε εξαιτίας της πτώχευσης.  

Εξάλλου, η αντιμετώπιση του χρέους του  1893 επιχειρήθηκε με τρόπο εντελώς διαφορετικό από τον αντίστοιχο, που εφαρμόζουμε εμείς τα δυόμισι τελευταία χρόνια. Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση Τρικούπη ανήγγειλε αναστολή πληρωμών και οι διαπραγματεύσεις  μεταξύ ελληνικής Κυβέρνησης και των  ομολογιούχων/δανειστών  των δανείων των ετών 1881, 1884, 1887, 1889 και 1890, που ήταν  σε χρυσό, ήταν μεγάλης διαρκείας και απέβλεπαν στην ελάφρυνση των αρχικών όρων, αναφορικά με τον τόκο, τα χρεολύσια και τις εγγυήσεις. Οι διαπραγματεύσεις αυτές  με τους ομολογιούχους, ήταν σκληρές, κυρίως εξαιτίας της γερμανικής αδιαλλαξίας,  και διακόπηκαν  μόνο όταν ξέσπασε ο  πόλεμος. Οι ομολογιούχοι, που είχαν υπόνοιες ότι η  ελληνική χρεοκοπία ήταν δόλια, απαιτούσαν με επιμονή την παροχή εγγυήσεων με τη μορφή  συμμετοχής τους στα πλεονάσματα υπεγγύων προσόδων. Ωστόσο, η τότε ελληνική κυβέρνηση  δεν υπέκυψε στις αξιώσεις αυτές που συνιστούσαν δημοσιονομικό έλεγχο –κάτι που δυστυχώς έγινε αποδεκτό από τις πρόσφατες ελληνικές κυβερνήσεις. Αντιθέτως, σχετικά με την χρεοκοπία του 1983, ο καθηγητής  Ανδρέας Ανδρεάδης χαρακτήρισε «άτιμον» την στάση των Δυνάμεων για έλεγχο, έστω και διπλωματικό και, τελικά το καθεστώς που επιβλήθηκε ήταν ανεκτό.

Θα ήθελα, ακόμη,  να επιστήσω την προσοχή στη μεγάλη σημασία, για την εξυπηρέτηση δανείων,  που έχει η δυνατότητα διαχείρισης κυρίαρχου εθνικού νομίσματος. Δυνατότητα που όπως είναι γνωστό δεν υπάρχει πια για τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.  Η δυσχέρεια εξυπηρέτησης του χρέους αποδόθηκε, το 1893, κυρίως στο  γεγονός ότι η οφειλή ήταν σε μεταλλικό νόμισμα, και μάλιστα σε χρυσό, ενώ το νόμισμα που κυκλοφορούσε εντός της χώρας ήταν τραπεζικό, δηλαδή χαρτονόμισμα με  αντίκρισμα σε πολύτιμο μέταλλο, δεδομένου ότι ακόμη τότε η κυκλοφορία δεν ήταν καταναγκαστική. Κατά τον Τρικούπη, το πρόβλημα αυτό  ήταν άσχετο με  τη δημοσιονομική εσωτερική κατάσταση της χώρας που   γενικώς ήταν  υγιής, δηλαδή  τα έξοδα ήταν χαμηλότερα των  εσόδων.

Η αντιμετώπιση της χρεοκοπημένης Ελλάδας του 1893, από την Γερμανία  ήταν, θα τολμούσα να πω,  και τηρουμένων των αναλογιών, παρόμοια  με αυτήν που αντιμετωπίζουμε αυτά τα δυόμισι τελευταία χρόνια. Δηλαδή, η  Γερμανία πρωτοστατούσε και τότε, όπως και τώρα, σε εχθρικές  συμπεριφορές απέναντι στη χώρα μας. Ειδικότερα, τότε, η Γερμανία  υπερασπιζόταν ανοικτά  τα συμφέροντα της Τουρκίας και της Βουλγαρίας, σε βάρος των αντίστοιχων δικών μας. Και με το ειδικό βάρος της στην Ευρώπη, τότε όπως και τώρα, κατόρθωνε να συμπαρασύρει και τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης σε ουδετερότητα  και σε αδιαφορία, σχετικά με  τις ελληνικές επιδιώξεις στο Μακεδονικό και στη Μικρά Ασία.

Έτσι, η  Ελλάδα, μετά την ήττα του 1897 βρέθηκε  απομονωμένη, περιφρονημένη, πάμπτωχη  και φοβερά ταπεινωμένη από τους επαχθείς όρους της ειρήνης που της επιβλήθηκαν. Οι προστάτιδες  Δυνάμεις, αν και μέλη της  Εγκάρδιας  Συνεννόησης, δηλαδή η Γαλλία, η Αγγλία και η Ρωσία τής φέρονταν, ωστόσο, και σε πείσμα της   ύπαρξης ισχυρού φιλελληνικού κέντρου στην Αγγλία,   ως «φύγε κακό από τα μάτια μου».  Πράγματι,  στη φάση εκείνη οι προστάτιδες Δυνάμεις  δεν ανέμεναν κάτι συγκεκριμένο από την Ελλάδα, ενώ αντιθέτως τα συμφέροντά τους έγερναν, σαφώς,  προς την πλευρά των εχθρών της.   

  
ΙΙ.  Οι μαγικές συγκυρίες που οδήγησαν στις νίκες των Βαλκανικών Πολέμων
Και μέσα από τη ζοφερή αυτή κατάσταση, για την Ελλάδα, ξεπήδησε το θαύμα των Βαλκανικών Πολέμων. Σ’αυτό, βοήθησαν πολύ οι συντονισμένες προσπάθειες βελτίωσης και εξυγίανσης των οικονομικών της χώρας, από φωτισμένους κυβερνήτες της. Σίγουρα, όμως, η βελτίωση των οικονομικών, αν και πολύ σημαντικός παράγοντας,  δεν ήταν ωστόσο ο μοναδικός, που μπόρεσε να κλείσει, επιτέλους, την αυλαία μιας οδυνηρής, για την Ελλάδα, περιόδου, διανοίγοντας  ταυτόχρονα  μια θριαμβευτική νέα. Μπορούμε, τώρα, με την ψυχρή κρίση που μας εξασφαλίζει η χρονική απόσταση από τα γεγονότα εκείνης της εποχής, να επικεντρωθούμε σ’ ένα πλέγμα ευτυχών συγκυριών. Απ’ όλες αυτές, η  σημαντικότερη όλων,  ήταν αναμφίβολα  η εμφάνιση στο τότε πολιτικό προσκήνιο μιας μοναδικής ηγετικής  φυσιογνωμίας: αυτής του Ελευθερίου  Βενιζέλου, του μεγάλου πολιτικού που  είχε τόση  ανάγκη  η Ελλάδα, εκείνη την  κρίσιμη για το μέλλον της περίοδο.

Η ανατροπή της καταστροφικής ελληνικής πορείας, ωστόσο, δεν άρχισε –τουλάχιστον εμφανώς- με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος αντιθέτως, όταν προσκλήθηκε την πρώτη φορά από τον Στρατιωτικό Σύνδεσμο, για να αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας αρνήθηκε, γιατί δεν  αισθανόταν  ακόμη έτοιμος, αλλά κυρίως  γιατί η επανάσταση στην Κρήτη τον είχε μεγάλη ανάγκη.

Όσο κι αν πρόκειται για εντελώς  ανορθόδοξη εξέλιξη, ωστόσο είναι γεγονός ότι  η στροφή  προς μια νέα Ελλάδα άρχισε και συνεχίστηκε με την επανάσταση των αξιωματικών, τον Αύγουστο του 1909.  Οι Έλληνες στρατιωτικοί, απελπισμένοι από το αδιέξοδο, στο οποίο είχε βυθιστεί η χώρα, εξαιρετικά ταπεινωμένοι από την ήττα του 1987, που την απέδιδαν στην ανικανότητα των πολιτικών και μη μπορώντας να ανεχθούν τις συνεχείς εθνικές προσβολές,  αποφάσισαν να αντιδράσουν δυναμικά παίρνοντας στα χέρια τους την εξουσία, από τους  ανίκανους και διεφθαρμένους πολιτικούς.  Το ακόλουθο απόσπασμα είναι από το Ημερολόγιο του Πρίγκηπα Νικολάου «….η ασφάλεια του Τόπου , τέτοια που δεν τολμά κανείς, ιδίως εις την Θεσσαλίαν, να κάμη δύο βήματα χωρίς να κινδυνεύει να δολοφονηθεί  ή να αιχμαλωτισθεί υπό φυγοδίκων και ληστών! Η Δικαιοσύνη αποδίδει το δίκαιον εις τον έχοντα τα μέσα! Οι βουλευταί οργιάζουν υπέρ των φίλων των και δια το ατομικόν των συμφέρον και νέμονται τον Τόπον ως τσιφλίκι ιδικόν των! Ωραία εικών  κράτους ευρωπαϊκού!».

  Ο επικεφαλής της επανάστασης, που ήταν ο  συνταγματάρχης Νίκος Ζορμπάς, καθώς  και οι γύρω του αξιωματικοί γνώριζαν πολύ καλά ότι η πράξη τους αποτελούσε σοβαρή εκτροπή από την ομαλότητα, και ότι τους ανέμενε τουφεκισμός αν αποτύγχαναν. Ήταν, όμως, εξοργισμένοι και γιατί, μεταξύ άλλων,  το ελληνικό κράτος, κατά την επιστράτευση του 1908, για τον Μακεδονικό Αγώνα,  δεν μπόρεσε να εφοδιάσει το στράτευμα, παρά μόνο με 1 εκατομμύριο φυσίγγια, από τα 60 εκατομμύρια που είχε ανάγκη, με βάση το σχετικό σχεδιασμό.

Δεδομένου ότι οι  Έλληνες αξιωματικοί ξεσηκώθηκαν χωρίς να διαθέτουν μια, έστω, στοιχειώδη οργάνωση, αλλά με κύριο οδηγό τους το συναίσθημα, η  αποτυχία του κινήματος θα ήταν αναπότρεπτη, αν ο Θεός της Ελλάδας δεν της εξασφάλιζε, ακριβώς την πιο κρίσιμη  ώρα, τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Χωρίς να είναι βέβαιο ότι ο Βενιζέλος δεν ήταν πίσω από την επανάσταση του 1909, αλλά ούτε και ότι δεν ήταν, το σίγουρο είναι ότι η συνεργασία  ανάμεσα στον ίδιο και στον Στρατιωτικό Σύνδεσμο  υπήρξε εγκάρδια και εποικοδομητική. Οπωσδήποτε, η κατάσταση στην Ελλάδα ήταν τόσο απελπιστική, ώστε ήταν ως να  ανέμεναν αυτήν την στρατιωτική επανάσταση, και ο λαός, αλλά και οι πολιτικοί, που ουδόλως αντέδρασαν, αν και πολύ εύκολα θα μπορούσαν, αφού οι εξεγερθέντες  αξιωματικοί που μαζεύτηκαν στην πλατεία Γουδί  ήταν, κατά το πλείστον, άοπλοι.  

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ήταν ο ηγέτης που, καρτερικά, ανέμενε  η Ελλάδα για να την σώσει, να την δοξάσει και να της εξασφαλίσει τον ζωτικό   χώρο,  χωρίς τον οποίον δεν ήταν εφικτή η  εθνική της υπόσταση και η οικονομική της ευημερία. Με δική του υπόδειξη διορίστηκε νέα κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον Στέφανο Δραγούμη και υπουργό Στρατιωτικών, παρά τις αντιρρήσεις του,   το Νίκο Ζορμπά. Η  ανοικοδόμηση της ρημαγμένης Ελλάδας άρχισε και προχώρησε με ταχείς ρυθμούς. Το οικονομικό θαύμα, που χρηματοδότησε τις δαπάνες των Βαλκανικών Πολέμων, αφού εξυγίανε τη δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδας,   μπορεί να συνοψιστεί ως εξής.

1.   Η Ελλάδα είχε, τότε,  την τύχη να διαθέτει κυρίαρχο εθνικό νόμισμα, το οποίο σε πείσμα των δυσχερειών  της, τής εξασφάλιζε τεράστιες δυνατότητες ρευστότητας και ελιγμών. Είχε, ακόμη, την τύχη να έχει στο οικονομικό πηδάλιο άτομα με  γνώσεις, με τόλμη, με  εθνική υπερηφάνεια, με πίστη στα ελληνικά πεπρωμένα και με φαντασία. Άτομα που δεν ήταν δουλοπρεπή και  που έθεταν πάνω από τις υπουργικές  τους  πολυθρόνες, τη σωτηρία της πατρίδας. Είναι πολύ σημαντική η πληροφορία ότι, κατά την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων το δημόσιο ταμείο είχε πλεόνασμα που εκτιμάται σε, περίπου 90.000.000 εκατομμύρια δραχμές, χάρη στην εξυγιαντική δημοσιονομική διαχείριση του 1909.
2.   Το βασικό στοιχείο των  οικονομικών νομοθετημάτων,  που είδαν τότε το φως της δημοσιότητας και  που  συνέβαλαν αποφασιστικά στη νομισματική και οικονομική εξυγίανση, αλλά και  στη σχετική ευημερία του τόπου, ήταν ουσιαστικά  η προετοιμασία, και  ακόμη κάποιας μορφής πρωθύστερη εφαρμογή  της καταναγκαστικής κυκλοφορίας. Ήταν το, αρκετά ανορθόδοξο, αλλά αποφασιστικό  μείγμα  που εξασφάλισε επαρκή ρευστότητα για τις ανάγκες της οικονομίας[2], αλλά και για  τη χρηματοδότηση των Βαλκανικών Πολέμων.  Ειδικότερα, ο τότε υποδιοικητής της Εθνικής Ιωάννης Βαλαωρίτης είχε την ευτυχή έμπνευση  της κατάρτισης του σωτήριου οικονομικού νόμου ΓΧΜΒ΄. Το άρθρο 8 αυτού του νόμου  έδινε το δικαίωμα στην Εθνική Τράπεζα  να εκδίδει για λογαριασμό της  τραπεζογραμμάτια, σε ποσότητα που υπερέβαινε το εκάστοτε καθοριζόμενο όριο. Το άρθρο αυτό εξασφάλιζε τη ρευστότητα, που είχε ανάγκη η εμπόλεμη  οικονομία, χάρη στην εξασφάλιση  ελαστικότητας της νομισματικής κυκλοφορίας, χάρη δηλαδή σε ελεγχόμενο πληθωρισμό. Έτσι, οι Βαλκανικοί Πόλεμοι διεξήχθηκαν άνετα, με υγιή  δραχμή. Εξάλλου, την ίδια αυτή περίοδο  ενισχύθηκε το παρεμβατικό κράτος, οργανώθηκε ο στρατός και  παραγγέλθηκε το θωρηκτό Αβέρωφ- που προφανώς εκείνο δεν έγερνε-  σε ναυπηγείο του Λιβόρνου, και στη συνέχεια συνδέθηκε με τα ηρωϊκά επιτεύγματα του ναυάρχου Κουντουριώτη, στη Ναυμαχία της Έλλης.

Μία  από τις  σπουδαιότερες συνέπειες της επανάστασης του 1909 ήταν και η άνοδος των μη προνομιούχων λαϊκών μαζών. Χάρη σ’αυτήν ο λαός   συνειδητοποίησε ότι η επιβίωση της Ελλάδας ήταν πρόβλημα ολόκληρου του Έθνους, και όχι μόνο μιας ολιγάριθμης ελίτ. Γι’ αυτό και, στη συνέχεια,  οι Βαλκανικοί Πόλεμοι  βρήκαν ενωμένο, σε μια γροθιά,   και ώριμο το λαό  για αγώνες  και θυσίες υπέρ του Έθνους.

Αυτές οι εξελίξεις, αυτές οι συγκυρίες, που σαφώς δεν αφορούν μόνο τα οικονομικά εκείνης της εποχής, αυτή η σπουδαία ηγετική μορφή του Ελευθερίου Βενιζέλου έφεραν στην Ελλάδα την ποθητή αλλαγή. Και, έτσι,  εξιχνιάζεται και  το καταρχήν μυστήριο της χρηματοδότησης των Βαλκανικών Πολέμων από  μια  Ελλάδα, που αν και  πρόσφατα  είχε πτωχεύσει, ωστόσο θριάμβευσε. Ένα μυστήριο, που μου το έβαλε στο μυαλό ο Στέλιος ο Παπαθεμελής, βρήκα ενδιαφέρουσα την εξερεύνησή του  και, έτσι,  αποφάσισα να το κάνω   κορμό της αποψινής μου ομιλίας.


Το παρελθόν μας εφοδιάζει με πολυάριθμα και πολύτιμα διδάγματα. Φθάνει να είμαστε αρκετά ικανοί  για  να τα ερμηνεύουμε,  και  κυρίως για να  τα επικαιροποιούμε.

Ένα, λοιπόν,  από τα διδάγματα του παρελθόντος είναι ότι, εκτός από ολιγάριθμες και  φωτεινές  εξαιρέσεις,  οι «φιλελληνισμοί»  αντέχουν, όσο χρόνο η Ελλάδα είναι σε θέση να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των φερόμενων  ως Φιλελλήνων. Από τη στιγμή που η χώρα μας, για διάφορους λόγους, δημιουργεί την πεποίθηση ότι δεν έχει  να δώσει ανταλλάγματα, υπάρχουν πια ελάχιστα περιθώρια για να βοηθηθεί. Θα πρόσθετα, ακόμη και σε μια οικονομική ένωση, όπως η ΕΕ-ευρωζώνη, όπου η συνοχή και η αλληλεγγύη εμφανίζονται ως τα αναγκαία της θεμέλια.  Και, όσον αφορά  τις  ελάχιστες εξαιρέσεις,  αυτές προκύπτουν, αποκλειστικά, από τη σφυρηλάτηση  ισχυρών προσωπικών σχέσεων εκτίμησης και φιλίας μεταξύ Ελλήνων και αλλοδαπών,  που κάποτε, αλλά σπάνια, αντέχουν στο χρόνο και στις αντιξοότητες και εξασφαλίζουν θετικά αποτελέσματα. Είναι, λοιπόν, πολύ σημαντικό να μη συγχέουμε φίλους και εχθρούς και να καθορίζουμε τις επιλογές μας με βάση την πραγματικότητα, και όχι τις όποιες ουτοπίες.

 Ένα δεύτερο δίδαγμα, που απορρέει κατευθείαν από το προηγούμενο, και που επαληθεύεται σε όλες σχεδόν τις περιόδους της ιστορικής μας διαδρομής, είναι ότι κάθε φορά που σκύβουμε το κεφάλι, που δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα τα μαρτύρια που μας επιβάλλουν εκάστοτε οι διάφοροι δυνάστες μας και  που δεν αντιδρούμε, κάθε φορά που εμφανιζόμαστε ψοφοδεείς και πρόθυμοι να εξαθλιωθούμε, τα αποτελέσματα είναι οικτρά. Αντιθέτως, η εμμονή σε σοβαρές διαπραγματεύσεις, με καλά μελετημένες τις λεπτομέρειες,  που  στοχεύουν στο να απαλύνουν  τις, άλλως, οδυνηρές συνθήκες διαβίωσης, συνήθως αποδίδουν καρπούς. 

Τέλος, ένα τελευταίο δίδαγμα πρέπει να είναι η πίστη μας, ακόμη κι όταν όλα γκρεμίζονται γύρω μας, ότι εμείς  ως ΄Ελληνες, διαθέτουμε απεριόριστες δυνατότητες εξόδου, από την όποια κρίση…..φθάνει να μας κυβερνούν οι κατάλληλοι άνθρωποι, φθάνει να έχει πειστεί ο λαός ότι οι θυσίες που, εκάστοτε, επιβάλλονται κατανέμονται δίκαια, φθάνει να μην ακολουθούνται πολιτικές υποτέλειας που καταρρακώνουν την εθνική αξιοπρέπεια, φθάνει να υπάρχει φως στο τέλος του τούνελ, να υπάρχει προοπτική.


Τελειώνοντας αυτή τη σύντομη ομιλία μου θα ήθελα να αφήσω ένα παράθυρο ανοικτό για την ελπίδα, μέσα στα  μαύρα  εθνικά μας βιώματα των τελευταίων δυόμισι ετών.  Είναι γεγονός ότι το παρελθόν μας προσφέρει πολλές και αδιαμφισβήτητες αποδείξεις για το ότι  είμαστε λαός ικανός να αναδύεται από τις στάχτες του, όταν ο Θεός της Ελλάδας  συγκεντρώνει για μας τις  απαραίτητες εκείνες συγκυρίες που μας ανασταίνουν. Ας περιμένουμε, λοιπόν, κι αυτή τη φορά. Μπορεί,   όταν πια δεν το περιμένουμε, η μαύρη νύκτα να έχει  τελειώσει.





























[1] Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος, Τόμος 2, σ.247, Εκδόσεις Πάπυρος
[2] Να υπενθυμίσω ότι στην καταναγκαστική κυκλοφορία, η ποσότητα των χαρτονομισμάτων εξαρτάται από τις ανάγκες της συγκεκριμένης οικονομίας και όχι από τη σχέση με χρυσό ή άργυρο, όπως συμβαίνει με την κυκλοφορία τραπεζογραμματίων, των οποίων ο κομιστής έχει δικαίωμα να απαιτήσει την μετατροπή τους σε πολύτιμο μέταλλο.