Σάββατο, 28 Απριλίου 2012

ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ




Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 28.4.2012

====================================================

Οι «Μνημονιακοί», που υπέγραψαν και συναίνεσαν- αφού τα διάβασαν ή και χωρίς- με τα ανατριχιαστικού περιεχομένου Μνημόνια κλπ., κλπ, της ντροπής και της καταστροφής, φαίνεται να έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η μοναδική οδός σωτηρίας τους είναι η κατατρομοκράτηση και ο αναίσχυντος εκβιασμός του λαού.

Έτσι, με διλήμματα, παντελώς αβάσιμα, απευθύνονται στις Ελληνίδες και στους Έλληνες, βοηθούμενοι τον τελευταίο καιρό και από τους πανικόβλητους, για το αποτέλεσμα των εκλογών της 6ης Μαΐου, ευρωπαίους εταίρους μας. Σταχυολογώ αυτά που είναι κατεξοχήν του συρμού και που εκλαμβάνουν το λαό ως διανοητικά καθυστερημένο:

*«Είναι θέμα ζωής και θανάτου να ψηφιστούν τα Μνημονιακά κόμματα, προκειμένου να περιφρουρηθεί η παραμονή μας στην ΕΕ και στο ευρώ, γιατί διαφορετικά θα περιθωριοποιηθούμε», υποστηρίζουν οι οπαδοί των Μνημονίων κλπ. Υποστηρίζουν, δηλαδή, και μάλιστα με σοβαρότητα (!!!) ότι τώρα που χλευαζόμαστε από τους ιθύνοντες της ΕΕ-ευρωζώνης, τώρα που μας χρησιμοποιούν ως φόβητρο προς αποφυγή, τώρα που έχουμε εξαθλιωθεί με αυτοκτονίες που έφθασαν τις 2000, τώρα που ο αριθμός των σιτιζόμενων ανέρχεται κατακόρυφα, τώρα που η ανεργία καλπάζει προς το 24%, τώρα που πολλαπλασιάζονται οι συμπατριώτες μας «σκουπιδοφάγοι», τώρα που τα εμπορικά καταστήματα κλείνουν με ρυθμούς εφιαλτικούς, τώρα που γονείς αναγκάζονται να εγκαταλείπουν τα παιδιά τους επειδή δεν μπορούν να τα διαθρέψουν, τώρα που τα νοσοκομεία στερούνται από απολύτως απαραίτητα υλικά, και η οικονομία μας βρίσκεται σε χειμερία νάρκη, ενόσω η χώρα μας στενάζει κάτω από απάνθρωπη κατοχή……. τώρα λοιπόν τολμούν να μας λένε ότι «είμαστε καλά και…. όχι περιθωριοποιημένοι». Και κατά τους λαγνομνημονιακούς πάντοτε, θα είμαστε «ακόμη καλύτερα» μετά τον Ιούνιο, τότε, δηλαδή, που η Τρόικα θα απαιτήσει να απομυζηθούν από το εισόδημα των Ελλήνων και, άλλα 16Ε δισεκατομμύρια, υπέρ των δανειστών- ενώ οι δικοί μας αρμόδιοι θα «τσακιστούν» να εκτελέσουν τα αδιανόητα. Εξάλλου, έτσι θα έχουμε φθάσει πολύ κοντά στο επίπεδο μισθών και συντάξεων Βουλγαρίας –γύρω δηλαδή στα 180-200Ε – στόχος πρωταρχικός της Τρόικας, και από τις απαραίτητες «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις». Παράλληλα με την εσωτερική τους ενασχόληση, οι «Μνημονιακοί» εξακολουθούν, παραδόξως, να εκλαμβάνουν την ΕΕ και την ευρωζώνη, ως ακλόνητο βράχο, γιατί προφανώς τους έχει διαφύγει ότι ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα τρίζει και κινδυνεύει ολοένα περισσότερο να διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη.

* Δίνεται συνεχώς η «άνωθεν» υπόσχεση ότι «αν συμμορφωθούμε με τας υποδείξεις-δεν θα υπάρξουν άλλα μέτρα και …..όλα θα πάνε καλά». Καθώς, φυσικά, οι «Μνημονιακοί» συνηθίζουν να αποφθέγγονται, χωρίς και να επεξηγούν τα λεγόμενά τους, ερωτάται τι μπορεί να σημαίνει αυτή η διαβεβαίωση, όταν:

-Για περισσότερο από δύο χρόνια εφαρμόζεται στη χώρα μας αυτό το παρανοϊκό και εγκληματικό σχήμα, που υποστηρίζει ότι «η έξοδος από την ύφεση περνά μέσα από μεγαλύτερη ύφεση», και που φυσικά στο ενεργητικό της, μετρά μόνο καταστροφές σε παγκόσμια βάση. Έτσι, η οικονομία πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, όπως άλλωστε ήταν εξαρχής αναπότρεπτο. Αρκεί να υπενθυμίσω ότι για το 2020 το ΔΝΤ μας πληροφορεί, με απάθεια, ότι το χρέος μας, ως ποσοστό στο ΑΕΠ, θα είναι ανώτερο, και συνεπώς με μεγαλύτερη αδυναμία διαχείρισης του, από ότι ήταν το 2009. Και ώ του θαύματος, ο υπουργός οικονομικών ανήγγειλε, προεκλογικά, ότι η χώρα μας «θα εξέλθει του Μνημονίου το 2015»!!!. Ότι δεν θα μειωθούν κι άλλο μισθοί και συντάξεις και ότι δεν θα αυξηθούν οι φόροι…..παρότι όλες αυτές οι συμφορές που πια αποτελειώνουν την Ελλάδα, αποτελούν ανειλημμένες υποχρεώσεις των «Μνημονιακών» απέναντι στην Τρόικα!!!! Καταρχήν, αυτή η δήλωση, από υπουργό οικονομικών, με μηδενικές άλλωστε γνώσεις μακροοικονομίας, ουδόλως εκπλήσσει, μια και βρίσκεται στο ίδιο μήκος κύματος με αυτήν του προκατόχου του -ο οποίος ωστόσο δήλωνε επισήμως «οικονομολόγος»-, και ο οποίος το 2009 μας διαβεβαίωνε ότι…..σε δύο χρόνια η Ελλάδα θα «βγει στις αγορές»!!!. Και, καλά, οι «Μνημονιακοί» βαρύνονται με το έγκλημα της υπογραφής ή της αποδοχής, καθώς και της πιστής – συγκεκριμένα μονοδρομικής- εφαρμογής των σε θάνατο καταδικαστικών αποφάσεων της Ελλάδος και του ελληνικού λαού. Αλλά, αφού διαπίστωσαν τη συμφορά στην οποίαν οδήγησαν τη χώρα, γιατί μα γιατί εμμένουν στην καταστρεπτική τους πορεία; Γιατί δεν αναγνωρίζουν τα τραγικά τους λάθη…..γιατί δεν παραιτούνται….αλλά επιλέγουν να παραπλανούν και να τρομοκρατούν το λαό με ψευτοδιλήμματα και Αρμαγεδδών…..γιατί;;;;

-Οι λάτρεις των Μνημονίων, στη χώρα μας, εξακολουθούν απτόητοι να απειλούν και να εκβιάζουν το λαό ότι, δήθεν, αν δεν συναινέσει στην αυτοκτονία του θα…..πάει στην κόλαση. Και δεν βλέπουν ότι έχει ξεσηκωθεί η Ευρώπη και πέφτει η μία μετά την άλλη οι κυβερνήσεις, γιατί αρνούνται την επιβαλλόμενη από την κα Μέρκελ αιματηρή λιτότητα, που οδηγεί στην καταστροφή. Από κοινού με τους χλευασμούς των εταίρων μας, μας δίνουν εμάς τώρα και τα ένσημα των «πιστότερων εφαρμοστών των Μνημονίων».

-Και τι, ακριβώς, εννοούν οι «Μνημονιακοί», όταν τολμούν ακόμη και τώρα να μας διαβεβαιώνουν ότι «αν….θα πάμε καλά», και «αν δεν…..θα μας φάει ο λύκος»; Πως δηλαδή, αντιλαμβάνονται το « θα πάμε καλά»;;; Με 7 στους 10 νέους που πασκίζουν να φύγουν από τη χώρα; με τη μεσαία τάξη που έχει καταστραφεί; με το κοινωνικό Κράτος που έχει καταποντιστεί; με μια αγορά εργασίας στην οποία επικρατούν οι νόμοι της ζούγκλας; με 150.000 έλληνες υπαλλήλους και δημόσιους λειτουργούς που θα πεταχτούν στο δρόμο, γιατί….δήθεν ο δημόσιος τομέας είναι υπερμεγέθης- ενώ επίσημες μελέτες τον κατατάσσουν στον αντίστοιχο μέσο όρο των λοιπών κρατών-μελών της ΕΕ;;; Αλήθεια….είναι ακόμη και τώρα τόσο δύσκολο να συνειδητοποιήσουν ότι διαπράττουν, σε καθημερινή βάση, εγκλήματα κατά συρροή;;; εγκλήματα, για τα οποία δεν μπορεί πια να υπάρξει συγνώμη, γιατί πρόκειται για ολοκληρωτική εθνική καταστροφή.



Έλεος πια. Όχι, άλλες σωτηρίες. Φθάσαμε ήδη τις 10!







Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ




Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 27.4.2012



Με το εξαιρετικά υψηλό αντιμνημονιακό ποσοστό, που δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, και που ξεπερνά το 80%, ο ελληνικός λαός εκφράζει σταθερά την αντίθεση, και γιατί όχι και την οργή του, για την άθλια κατάσταση στην οποία τον έσυραν τα Μνημόνια, θέτοντας έτσι ως πρωταρχικό στόχο την άμεση απελευθέρωσή του από το ζυγό του κατακτητή.



Ο στόχος αυτός, θεωρητικά, θα μπορούσε να επιχειρηθεί με σχετική ευκολία, αν τα αντιμνημονιακά κόμματα και κινήματα έσπευδαν να συνεργαστούν, προεκλογικά. Θα ικανοποιούσαν, έτσι, την επιθυμία της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Οι διαφορές κατευθύνσεων, ανάμεσά του, δεν θα ήταν πρόβλημα, εφόσον η όποιας μορφής κυβέρνηση συνεργασίας θα ολοκλήρωνε το έργο της με την εκδίωξη, από τη χώρα, των κατακτητών. Αργότερα, θα υπήρχε ο απαραίτητος χρόνος δημιουργίας μιας μακροβιότερης κυβέρνησης, για να προχωρήσει προς την αναγέννηση και την ανασυγκρότηση της χώρας.



Μια τέτοια ισχυρή συμμαχική κυβέρνηση, που θα εκπροσωπούσε το μεγαλύτερο τμήμα του ελληνικού λαού, θα είχε τη δύναμη να καταγγείλει τις «αθλιότητες», που έδεσαν το λαό μας χειροπόδαρα, να επικαλεστεί το απεχθές και επαχθές περιεχόμενό τους, να αναφερθεί στη σωρεία των νομικών ατοπημάτων και ανεπαρκειών τους, να υποστηρίξει την παντελή έλλειψη ειλικρινούς πληροφόρησης, που αντιθέτως υποκαταστάθηκε από συνεχή κατατρομοκράτηση και από ανείπωτης έκτασης εκβιασμούς. Να στραφεί, στη συνέχεια, προς την υπόλοιπη Ευρώπη, που άρχισε και αυτή να δεινοπαθεί, από την μερκελική μονομανία της χωρίς ημερομηνία λήξης λιτότητας, και επιτέλους να ζητήσει βοήθεια για την οικονομική γενοκτονία, που οι δυνάστες του τού επιβάλλουν ανενδοίαστα.



Δυστυχώς, αν και απέμειναν ελάχιστες μόνον ημέρες για τη διενέργεια των εκλογών της 6ης Μαΐου, οι αρχηγοί μικρών και μεγαλύτερων αντιμνημονιακών κομμάτων, αντί να δώσουν τα χέρια τους σε κοινό αγώνα απελευθέρωσης της χώρας, αναλώνονται σε αλληλοκατηγορίες και σε μέτρηση του βαθμού δογματικής ορθοδοξίας στις κατευθύνσεις του καθένα απ’ αυτά. Παρότι οι λόγοι αυτής της, όντως, ασυγχώρητης άρνησης συμφωνίας μεταξύ των αντιμνημονιακών κομμάτων, που κινδυνεύει να παρατείνει την καταστρεπτική παραμονή μνημονιακών στην εξουσία, είναι πολυάριθμοι, στο «ΟΧΙ», ωστόσο διαπιστώνουμε ότι οι σημαντικότεροι επικεντρώνονται στις διαφορές πολιτικών πεποιθήσεων.



Το νεοσύστατο κόμμα «ΟΧΙ», που προήλθε από τη συμμαχία του ΕΠΑΜ και της Δημοκρατικής Αναγέννησης, θεώρησε από την πρώτη στιγμή, ότι οι όποιες διαφορές, που εμποδίζουν τον κοινό αγώνα είναι οριακές, και θα έπρεπε προς το παρόν να παραβλεφθούν. Γι αυτό, και το κόμμα «ΟΧΙ» απευθύνεται προς όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες, ανεξαρτήτως αν οι πολιτικές τους πεποιθήσεις εκφράζονται στον αριστερό, στον κεντρώο ή στον δεξιό χώρο. Τώρα που η πατρίδα χάνεται και ξεπουλιέται, ο λαός της εξαθλιώνεται και δεν υπάρχει ελπίδα καμιά αν παραμείνουμε στο θανατηφόρο αγκάλιασμα των Μνημονίων και των Μνημονιακών, δηλαδή αυτών που αφού τα υπέγραψαν, τώρα κόπτονται για την πιστή εφαρμογής τους, επείγει η σωτηρία της, που μόνο οι Αντιμνημονιακοί μπορούν να της εξασφαλίσουν.





Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012

ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΤΕ ΨΗΦΟ ΣΤΟ ΝΕΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥ «ΟΧΙ»

ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΤΕ ΨΗΦΟ ΣΤΟ ΝΕΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥ «ΟΧΙ» (που προήλθε από συνεργασία της Δημοκρατικής Αναγέννησης και του ΕΠΑΜ με επικεφαλής την Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη):


================================================================

1. Το «ΟΧΙ» είναι κόμμα σαφέστατα αντιμνημονιακό, και καλεί όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες να αγωνιστούν για να λήξει η άθλια κατοχή της χώρας μας

2. Το «ΟΧΙ» πιστεύει ότι η παραμονή μας στα Μνημόνια, στην Τρόικα κλπ., κλπ, μας οδηγεί κατευθείαν στο βάραθρο. Στα δύο και πλέον χρόνια που αυτά εφαρμόζονται, πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο, ενώ χρέος και ελλείμματα γιγαντώνονται. Το 2020 προβλέπεται ανώτερο χρέος σε σχέση με το 2009

3. Το «ΟΧΙ» θεωρεί αυταπόδεικτο ότι καμιάς απολύτως μορφής ΑΝΑΠΤΥΞΗ δεν είναι δυνατή, με την οικονομία μας να χαροπαλεύει, διανύοντας ήδη το πέμπτο έτος άγριας ύφεσης και εξαθλίωσης του λαού μας. ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΙ

4. Το «ΟΧΙ» είναι κάθετα εναντίον των αποτρόπαιων γκεμπελικών μεθόδων που βάζουν τους μισούς Έλληνες εναντίον των υπολοίπων μισών: ο ιδιωτικός τομέας, εναντίον του δημόσιου και τανάπαλιν. Το «ΟΧΙ» αποκρούει τα αστεία επιχειρήματα περί δήθεν υπερμεγέθους δημόσιου τομέα (που έρχονται σε κραυγαλέα αντίθεση με τα αποτελέσματα σχετικών ερευνών), θεωρεί στυγερό έγκλημα την απόλυση 150.000 δημοσίων υπαλλήλων (το ίδιο και ιδιωτικών), και υποστηρίζει ότι απαιτείται εξυγίανση και όχι καρατόμηση

5. Το «ΟΧΙ» καταλήγει στη μοναδική λύση εξόδου από την κρίση, που είναι η παύση εξωτερικών πληρωμών, η καταγγελία όλων συλλήβδην των κατάπτυστων Μνημονίων κλπ., που μεγεθύνουν το χρέος, το καθιστούν απεχθές και επαχθές, και βέβαια η απαίτηση άμεσης καταβολής των γερμανικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου

6. Το «ΟΧΙ», στο δίλημμα ευρώ ή δραχμή, τοποθετείται ως εξής: θεωρεί αδιαπραγμάτευτες αξίες την εθνική κυριαρχία, το μη ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, την μη «αφρικανοποίηση» του λαού και τη μη «ζουγκλοποίηση» της αγοράς εργασίας. Οπωσδήποτε, με την κατάρρευση του Νότου και την επιδείνωση των εκ γενετής προβλημάτων του ευρώ «θα μας παρακαλούν να μη φύγουμε από την ευρωζώνη»

7. Το «ΟΧΙ» καλεί ΟΛΕΣ-ΟΛΟΥΣ να σταθούμε στα πόδια μας, και ν’ αρχίσουμε επιθετική ανάπτυξη με νύχια και δόντια. Είναι η μοναδική σωτηρία μας, είτε με το ευρώ (αλλά με τους όρους μας), είτε με τη δραχμή. Οι αρχικοί άξονες της ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ θα είναι: αναδιανομή εισοδήματος, τουλάχιστον του 15% του, από τους έχοντες προς τους μη έχοντες, μέσω προοδευτικής φορολογίας, ισχυρά κίνητρα για τη νεκρανάσταση της γεωργίας και αύξηση του βαθμού αυτάρκειας.

8. Το «ΟΧΙ» είναι το μοναδικό ελληνικό κόμμα που απευθύνεται ΑΔΙΑΚΡΙΤΩΣ σε όλους τους Έλληνες, από τον αριστερό ως τον δεξιό πολιτικό χώρο, γιατί το κυρίαρχο πρόβλημα, τώρα, είναι η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ

Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΑ ΝΥΧΙΑ ΣΥΝΩΜΟΣΙΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΩΜΟΤΩΝ;;:;

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΑ ΝΥΧΙΑ ΣΥΝΩΜΟΣΙΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΩΜΟΤΩΝ;;:;




Με την πρόσφατη αποκάλυψη, και μάλιστα από επίσημα χείλη, ότι η είσοδός μας στο ΔΝΤ, όχι μόνο δεν ήταν μονόδρομος, αλλά και προκλήθηκε, ήταν φυσικό να προκύψει ένα πλήθος ερωτηματικών, για το πώς και το γιατί η χώρα μας αλυσοδέθηκε στα γρανάζια του πιο σκληρού και ανάλγητου διεθνούς οργανισμού της υφηλίου.



Πράγματι, μετά τις αποκαλύψεις του Wiki Leaks, από τον δημιουργό τους τον Julian Assad, είναι δύσκολο να μην υποψιάζεται ο μέσος πολίτης την ύπαρξη συνωμοσιών, κάτω από φαινομενικά δυσεξήγητες εξελίξεις. Για την περίπτωση της χώρας μας υπάρχει μια ατέλειωτη σειρά εξαιρετικά οδυνηρών ενδείξεων, που απλώς τις παραθέτω στη συνέχεια, αφήνοντας στην κρίση του καθενός τα σχετικά συμπεράσματα.



*ΔΝΤ. Στις 9.6.2009 ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου δήλωνε στο διαδικτυακό τόπο TVXS τα ακόλουθα: «Ιδιαίτερα το ΔΝΤ δεν έχει τη φήμη ούτε για την κοινωνική του δικαιοσύνη ούτε βεβαίως και για την αποτελεσματικότητά του. Να πηγαίνει σε άλλες χώρες αναπτυσσόμενες, και να ζητά, να τους λέει ότι επειδή έχετε πολλά δάνεια πρέπει να κόψετε, και το πρώτο που θα κόψετε είναι η Παιδεία παραδείγματος χάριν. Αυτές είναι αποδεδειγμένες ενέργειές του. Ουσιαστικά καταστρέφει το μέλλον της χώρας. Μπορεί αυτή η χώρα να μαζέψει κάποια λίγα χρήματα για ένα-δύο χρόνια, αλλά ουσιαστικά την καταδικάζει στην υπανάπτυξη, σε μόνιμη βάση. Άρα δεν έχουμε κανέναν λόγο εμείς να μπούμε σε μια τέτοια διαπραγμάτευση, η οποία πιθανώς να διολισθήσει σε όρους αρνητικούς για την πορεία της χώρας μας». Αποδεδειγμένα, ωστόσο, πολύ πριν από την παραπάνω δήλωσή του, και συγκεκριμένα πριν από τα Χριστούγεννα του 2009, πίεζε με συνεχή τηλεφωνήματα, τον Dominique Strauss Kahn, ζητώντας του να υπαγάγει την Ελλάδα στο ΔΝΤ.



Στη συνέχεια, τον Νοέμβριο του 2009, και ενώ ήταν πια γνωστή η αδυναμία της Ελλάδος να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, ο τότε υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου αρνήθηκε την προσφορά της Goldman Sachs, για δάνειο 50Ε δις. με σχετικά λογικά επιτόκιο. Την ίδια τύχη είχε και η πρόταση της Μόσχας για παροχή δανείου 25Ε δις, καθώς και η βούληση της Κίνας να βοηθήσει. Αν είχαμε δεχθεί αυτές τις προσφορές θα είχε αποφευχθεί το δράμα του ΔΝΤ. ΓΙΑΤΙ τις απορρίψαμε; Δεν υπήρξε δικαιολογία ή άρνηση των παραπάνω γεγονότων μέχρι σήμερα.



*Το τεχνητό φούσκωμα του δημοσίου ελλείμματος-ΕΛΣΤΑΤ (η υπόθεση αυτή ήρθε στο φως από καταγγελίες της καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Ζωής Γεωργαντά και εκκρεμεί ενώπιον της Δικαιοσύνης). Όπως προκύπτει από δηλώσεις και ένορκες καταθέσεις της κυρίας Γεωργαντά, που διορίστηκε ως μέλος του ΔΣ της ΕΛΣΤΑΤ το Νοέμβριο του 2010, το δημόσιο έλλειμμα αυξήθηκε ξαφνικά και τεχνηέντως, από 12% σε 15,4%, έτσι που να μπορεί να δικαιολογηθεί η είσοδος της χώρας στο ΔΝΤ . Ο κ. Παπακωνσταντίνου, με απόφαση του οποίου πραγματοποιήθηκε η, καταρχήν, ανεξήγητη αυτή αύξηση, αρνήθηκε να δώσει εξηγήσεις στις ερωτήσεις των μελών του ΔΣ, σύμφωνα με τις καταγγελίες της κυρίας Γεωργαντά, και ήδη έχει κληθεί να καταθέσει σχετικά. Είναι σαφές ότι χωρίς αυτή την αν μη τι άλλο περίεργη αύξηση του ελλείμματος, η Ελλάδα δεν θα γινόταν θύμα του ΔΝΤ. Πως εξηγείται αυτό το, καταρχήν, «ανεξήγητο»;

*Γερμανικές αποζημιώσεις και κατοχικό δάνειο. Είναι γεγονός ότι η Γερμανία, παρότι κατέβαλε αποζημιώσεις σε όλες τις πληγείσες απ’ αυτήν οικονομίες, στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν αποζημίωσε ωστόσο την Ελλάδα, η οποία υπέστη τις μεγαλύτερες αναλογικά καταστροφές. Ουδείς αρνείται την ύπαρξη αυτού του χρέους, το οποίο αν συνυπολογιστούν και οι τόκοι τόσων ετών υπερβαίνει, πιθανότατα, το συνολικό ελληνικό χρέος. Ωστόσο, οι «πατέρες του Έθνους», που έβαψαν με αίμα τα χέρια τους με την υπογραφή του καταδικαστικού πρώτου Μνημονίου και της άθλιας συνέχειάς του, δεν απαίτησαν όπως όφειλαν τον συμψηφισμό (που θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένος), προφανώς επειδή δεν έκαναν τον κόπο να το διαβάσουν. Τον Ιούλιο του 2010, όταν ο ΓΑΠ ρωτήθηκε τι γίνεται με τις γερμανικές αποζημιώσεις, απάντησε ότι «η Ελλάδα δεν παραιτείται από το δικαίωμα της, αναφορικά με τις γερμανικές αποζημιώσεις κατοχής αλλά ….δεν είναι του παρόντος». Και εύλογα διερωτάται κανείς πότε θα ήταν «περισσότερο του παρόντος», από όταν η πατρίδα χάνεται και ο λαός της εξαθλιώνεται, ενόσω η οφειλέτης κυρία Μέρκελ θεωρεί δικαίωμά της να προσβάλλει και να εξευτελίζει την Ελλάδα; Και κάποια στιγμή, πρόσφατα, με εξωκυβερνητική πρωτοβουλία, το θέμα έφθασε για συζήτηση στη Βουλή. Και…εκεί, ο υπουργός Οικονομίας Φ. Σαχινίδης δήλωσε ότι…… «Αναζητώ το αρχείο που υπήρχε πριν από δεκαετίες στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και που αφορούσε ζητήματα πολεμικών αποζημιώσεων. Το αναζητώ και θα θέσω στην διάθεση της Επιτροπής, οποιοδήποτε στοιχείο υπάρξει». Ωστόσο, έρευνα της zougla.gr σχετικά με το «αγνοούμενο» κατά τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, Φίλιππο Σαχινίδη, αρχείο πολεμικών αποζημιώσεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (ΓΛΚ) αποκαλύπτει ότι το περιβόητο αρχείο όχι μόνο υπάρχει αλλά είναι και πλήρως οργανωμένο καθώς καταγράφει τα πλήρη στοιχεία των δικαιούχων των πολεμικών αποζημιώσεων, τις δικαστικές αποφάσεις οι οποίες έχουν εκδοθεί αλλά και τις εντολές πληρωμής που έχουν δοθεί στην Τράπεζα της Ελλάδος!

Για την περίπτωση, το μόνο που ταιριάζει να πει, κανείς, είναι ΕΛΕΟΣ.

Αλλά, όμως, γιατί δεν ζητήθηκαν οι γερμανικές αποζημιώσεις από την αρχή, οπότε όλα θα είχαν τελειώσει, χωρίς καταστροφή της Ελλάδας; Γιατί, ενώ τόση συζήτηση και προβληματισμός υπήρχε γύρω απ’ αυτές τις αποζημιώσεις, ουδέποτε υπήρξε μια σοβαρή κυβερνητική συζήτηση γύρω από το μέγα αυτό θέμα; Και….γιατί, όταν πια δεν μπορούσε να υπεκφύγει, ο υπουργός Οικονομίας δεν…..έβρισκε το σχετικό αρχείο;;;

*Πετρέλαιο. Όπως αποδεικνύεται τώρα με αδιάσειστα στοιχεία, οι αρμόδιοι γνώριζαν ότι υπήρχε πετρέλαιο στην Ελλάδα από το 1965, χάρις στη σχετική μελέτη του Έλληνα επιστήμονα Σταύρου Κατράκη, τακτικού καθηγητή στο ΕΜΠ. Γιατί δεν έγινε η εκμετάλλευσή του, τόσα πολλά χρόνια, αν και θα άλλαζε ριζικά και προς το καλύτερο την εικόνα της Ελλάδας και τη ζωή των Ελλήνων; Αλλά….και γιατί το 2003 όταν ο ΓΑΠ ρωτήθηκε «αν υπάρχει πετρέλαιο στην Ελλάδα», απάντησε αρνητικά;

Μια, σε βάθος έρευνα για τα παραπάνω αυτά «αξιοπερίεργα», αλλά και για πλήθος παρόμοια, πιστεύω ότι θα φώτιζε πολλές πλευρές της ελληνικής τραγωδίας.



Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
24.4.2012


Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

ΤΟ «ΣΚΙΑΧΤΡΟ» ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ

ΤΟ «ΣΚΙΑΧΤΡΟ» ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ




Η αναφορά στη δραχμή, καθώς και στην πιθανότητα επανόδου μας σ’αυτήν αποτελεί, ουσιαστικά, απαγορευμένη συζήτηση. Αν κάποιος, παρά ταύτα, τολμήσει να θίξει το θέμα, αντιμετωπίζεται από την πολιτική «ηγεσία» ως «εχθρός του Έθνους», ως μέλος μιας «συμμορίας της δραχμής», ως «αναμένων να πλουτίσει από χρήματα που εσκεμμένως έβγαλε στο εξωτερικό», με απώτερο σκοπό να τα επαναφέρει στη Ελλάδα για να…θησαυρίσει. Αντιμετωπίζεται, ακόμη, με άναρθρες κραυγές, από τους κρατούντες, με απειλές για την έλευση τεράτων έτοιμων να καταβροχθίσουν τον πληθυσμό, σε περίπτωση επανόδου στη δραχμή, για πολικό ψύχος που θα το υποστούμε χωρίς πετρέλαιο, για μαύρη πείνα εφόσον, εξαιτίας της δραχμής, τίποτε δήθεν δεν θα παράγεται, ούτε θα εισάγεται. Συνοπτικά, δηλαδή, η επάνοδος στη δραχμή εμφανίζεται ως το τέλος του κόσμου.



Οι συνεχείς αυτές απειλές, που ενισχύονται φυσικά από τα ΜΜΕ, παρόλο ότι στερούνται σοβαρών επιχειρημάτων, κατόρθωσαν ωστόσο να τρομοκρατήσουν τον κόσμο, να τον οδηγήσουν σε πρωτοφανή σύγχυση και να του αφαιρέσουν κάθε δυνατότητα ορθολογικής αντιμετώπισης του προβλήματος. Πρόκειται, πράγματι, για περίπτωση, στην οποία η «πλύση εγκεφάλου» στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία. Ο απλός έλληνας πολίτης, ακόμη κι όταν διαθέτει κάποια μόρφωση, αντέχει συζητήσεις γύρω από την ελληνική τραγωδία, γύρω από τα σοβαρά σφάλματα των πολιτικών μας και γύρω από τις προσπάθειες εξόδου από την κρίση, μέχρι ότου αυτές αγγίξουν το επίμαχο θέμα της δραχμής. Στο σημείο αυτό εξαφανίζεται η ψυχραιμία, αγριεύει το βλέμμα, σφίγγονται οι γροθιές και είναι βέβαιο ότι αντικρίζει τον Αρμαγεδδών να έρχεται κατεπάνω του. Η όποια συζήτηση περατώνεται έτσι αναγκαστικά, και γίνεται εχθρός του, όποιος επιχειρήσει παρά ταύτα να τη συνεχίσει.



Δυστυχώς, τα παραπάνω δεν είναι διόλου υπερβολές, και τα σχετικά αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων επιβεβαιώνουν, συνεχώς, αυτήν την υπέρτατη σύγχυση. Πράγματι, όλες οι μετρήσεις δείχνουν ότι ένα 80% περίπου των ερωτωμένων δηλώνουν ότι είναι εναντίον των Μνημονίων, εύρημα άλλωστε απολύτως λογικό, αφού όλα τα δεινά του λαού προέρχονται από το περιεχόμενό τους. Ωστόσο, όμως, αυτό που παύει να είναι λογικό, και που σαφώς οφείλεται στον υπέρτατο εκφοβισμό των Ελλήνων, σχετικά με ότι έχει σχέση με τη δραχμή, είναι ότι το ίδιο υψηλό ποσοστό –περίπου 80%- επιθυμεί την παραμονή της χώρας στο ευρώ και όχι την επάνοδο στη δραχμή. Ενδέχεται να αποδειχθεί εφικτή η συνύπαρξή τους, στο μέλλον, αλλά το πιθανότερο είναι ότι δεν θα εξελιχθούν έτσι τα πράγματα. Πρώτον, επειδή οι εταίροι μας το κάνουν σαφές με όλους τους τρόπους, ότι δεν μας θέλουν στην ευρωζώνη, αλλά ωστόσο μας ανέχονται μόνο επειδή φοβούνται τις συνέπειες της αποχώρησής μας. Αλλά, ακόμη, και γιατί αποβλέπουν πιθανότατα σε μια αποχώρησή μας, με τρόπο που δεν θα διακόψει τον αποικιοκρατικό δεσμό, που ήδη σφυρηλατείται ανάμεσα στη Γερμανία και στην Ελλάδα. Δεύτερον, επειδή, το πιθανότερο είναι ότι το εκ γενετής άρρωστο ευρώ, που ήδη βάλλεται τώρα από παντού, θα έχει διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη, πολύ σύντομα, και σε πείσμα των σπασμωδικών προσπαθειών της ηγεσίας της ΕΕ για τη διάσωσή του. Ωστόσο, όταν αυτό συμβεί, η Ελλάδα κινδυνεύει να έχει ολόκληρη ξεπουληθεί, να έχει πλήρως καταστραφεί η παραγωγική της βάση και να έχει ολοκληρωτικά υποκύψει στις αλαζονικές ορέξεις της Γερμανίας. Αλλά, και τρίτον, επειδή με τις παρούσες συνθήκες, η επάνοδος στη δραχμή αποτελεί τη μοναδική ελπίδα επιβίωσης της χώρας, εφόσον θα μπορεί να της διασφαλίσει:

*Κυρίαρχο νόμισμα, με το οποίο θα είναι σε θέση να αρχίσει με επιτυχία μια επιθετική αναπτυξιακή πολιτική, και χάρις σ’αυτήν να αποπληρώσει εκείνο το τμήμα του χρέους, που δεν είναι επαχθές και απεχθές- υπενθυμίζω ότι στο διάστημα των τελευταίων 15 ετών έχουμε καταβάλει σε τόκους και χρεολύσια 422Ε δις, δηλαδή ποσό περίπου ίσο με το χρέος μας- και που έχει συμψηφιστεί με τις γερμανικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο.

*Τη δυνατότητα ελέγχου της ποσότητας κυκλοφορίας του χρήματος, και μέσω αυτής την ένταση της οικονομικής δραστηριότητας, το επίπεδο των τιμών, το ύψος της αμοιβής των συντελεστών της παραγωγής, και επιτέλους τη χάραξη μιας μακροοικονομικής πολιτικής, που να εξυπηρετεί τις ανάγκες της δικής μας οικονομίας.

*Την αναδιανομή του εισοδήματος, υπέρ των χαμηλόμισθων και χαμηλοσυνταξιούχων, που θεωρείται πρωταρχική για την επιτυχία της αναπτυξιακής διαδικασίας.

*Ακόμη και τη δυνατότητα αποπληρωμής του χρέους με πληθωριστικές δραχμές.



Η επάνοδος της Ελλάδος στη δραχμή αποτελεί θέμα καθημερινής συζήτησης από την επικεφαλής του ΔΝΤ, από τον Γερμανό υπουργό οικονομικών, καθώς και από πλήθος γνωστών αλλοδαπών οικονομολόγων. Άλλοτε με απειλητικό ή περιφρονητικό τρόπο για τη χώρα μας, και άλλοτε υποστηρίζοντας ότι αποτελεί τη μοναδική οδό σωτηρίας μας, και ακόμη ότι μπορεί να είναι και περιορισμένης διάρκειας. Εξάλλου, είναι γνωστό ότι ξένες τράπεζες και πολυεθνικές έχουν προ πολλού ετοιμάσει σενάρια συμπεριφοράς τους, για την περίπτωση επιστροφής της χώρας μας στη δραχμή.



Είναι, λοιπόν, σαφές ότι με τις παρούσες συνθήκες η εκστρατεία κατατρομοκράτησης του ελληνικού λαού, απέναντι στη δραχμή, αποτελεί ένα ακόμη έγκλημα εναντίον του. Γιατί, ενώ καλείται να τα βγάλει πέρα με μια πρωτοφανή λαίλαπα, του αφαιρείται κάθε αυτοπεποίθηση για να σταθεί στα πόδια του, και να τα καταφέρει. Ουσιαστικά, δηλαδή, ο τεχνητός αυτός εκφοβισμός του ελληνικού λαού βρίσκεται στο ίδιο μήκος και πλάτος με τις άθλιες κατηγορίες εναντίον του, περί διεφθαρμένου, περί τεμπέλη και άχρηστου, περί ευρισκόμενου σε πλοίο που βυθίζεται, περί ανίκανου και ανεπίδεκτου κ.ο.κ. Έτσι, η Ελλάδα γίνεται ουσιαστικά το εξιλαστήριο θύμα για τη σωτηρία του ευρώ.



Στην πραγματικότητα, ο υπερβολικός αυτός φόβος του μέσου Έλληνα, που μεθοδικά του καλλιεργείται, στο εσωτερικό, για την εξυπηρέτηση μικροπολιτικών συμφερόντων, τον πείθει ότι είναι ανίκανος να προχωρήσει στην ανάπτυξη του τόπου του, να τον προστατεύσει από τη λεηλασία των αρπακτικών, και να τον αξιοποιήσει. Αυτή η άθλια επιχείρηση εκφοβισμού αποσκοπεί να πείσει τον ελληνικό λαό ότι θα πεινάσει με τη δραχμή, ενώ θα ευτυχήσει δήθεν με το ευρώ, παρότι έγινε πραγματική κόλαση η ζωή του. Δηλαδή, παίζεται συνεχώς στην πλάτη του ένα θέατρο του παράλογου.



Και ενώ, θα ανέμενε κανείς από μια κυβέρνηση που πονάει το λαό τον οποίο διοικεί, να έχει σοβαρά μεριμνήσει για την εκπόνηση μελέτης περί του πρακτέου, στην πολύ πιθανή περίπτωση επανόδου μας στη δραχμή, ώστε τα μειονεκτήματα και οι κίνδυνοι αυτού του εγχειρήματος να ελαχιστοποιηθούν έναντι των πλεονεκτημάτων του, αντιθέτως ακολουθείται πολιτική στρουθοκαμήλου και στο θέμα αυτό.



Θα είναι, ασφαλώς, περιπέτεια η επιστροφή μας στη δραχμή. Θα περιέχει, ωστόσο, ελπίδα, την οποία αποκλείει η παραμονή μας στο καθεστώς της Τρόικας. Και, οπωσδήποτε, οφείλουμε να περισώσουμε ορισμένες αδιαπραγμάτευτες αξίες, όπως η εθνική κυριαρχία, η εθνική μας επιβίωση, η αποτροπή ξεπουλήματος του πλούτου της χώρας μας και η εθνική μας αξιοπρέπεια, που δεν εξαγοράζονται γιατί δεν έχουν τιμή. Αυτές, ακριβώς βρίσκονται σε ταχεία διαδικασία αφανισμού τους με το ευρώ, ενώ μπορούν να αναβιώσουν με τη δραχμή.



Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Επικεφαλής του ΟΧΙ 23.4.2012

















Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΨΗΦΙΣΗΣ ΤΟΥ «ΟΧΙ»

ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΨΗΦΙΣΗΣ ΤΟΥ «ΟΧΙ»




=================================

Το νεοσύστατο κόμμα “OXI” που προήλθε από τη συνεργασία της Δημοκρατικής Αναγέννησης (Στέλιος Παπαθεμελής), και ΕΠΑΜ (Δημήτρης Καζάκης), με επικεφαλής την υπογράφουσα, καλεί τους ψηφοφόρους να το ψηφίσουν. Ο κυρίαρχος στόχος του «ΟΧΙ» είναι η απελευθέρωση της χώρας από τον κατοχικό ζυγό.



Ο στόχος αυτός ταυτίζεται με τη μοίρα της κάθε Ελληνίδας και του κάθε Έλληνα, ανεξαρτήτως του αν ανήκει στον αριστερό, στον κεντρώο ή στον δεξιό πολιτικό χώρο.



Τα περιθώρια έχουν στενέψει υπερβολικά, γι αυτό πρέπει να αντιδράσουμε άμεσα και αποφασιστικά. Γιατί αποτελεί, δυστυχώς, αδιαμφισβήτητο γεγονός, ότι η ανελέητη κατοχή των τελευταίων δύο και πλέον ετών, που επιβλήθηκε στην πατρίδα μας, σε περίοδο φαινομενικής ειρήνης, θα ολοκληρώσει το ρόλο της με την εξαφάνιση της Ελλάδος από τον κατάλογο των κυρίαρχων κρατών. Είναι, λοιπόν, θέμα εθνικής επιβίωσης να απαλλάξουμε, με όλα τα διαθέσιμα νόμιμα μέσα- και διαθέτουμε αρκετά-, τον εθνικό μας χώρο από τους κατακτητές, που εξαθλιώνουν το λαό, λεηλατούν το δημόσιο πλούτο και μετατρέπουν την Ελλάδα σε προτεκτοράτο της μεταλλαγμένης, σε Ηνωμένες Πολιτείες της Γερμανίας, Ευρωπαϊκής Ένωσης.



Βιώνουμε μια πρωτοφανή οικονομική γενοκτονία. Οι «σωτήρες μας», εντός και εκτός της Ελλάδος, μας ανήγγειλαν, με τυμπανοκρουσίες, δέκα φορές μέχρι τώρα, ότι «μας έσωσαν». Η τελευταία «σωτηρία» μας, αυτή δηλαδή του κουρέματος του χρέους, υπήρξε ένα απερίγραπτης έκτασης φιάσκο, αφού -για να αναφέρω δύο μόνο από τα πολυάριθμα τραγικά αποτελέσματά του:

Α. Το 2020, το χρέος μας προβλέπεται ότι θα είναι ανώτερο, και συνεπώς ακόμη λιγότερο διαχειρίσιμο, σε σύγκριση με το 2009, ως ποσοστό στο ΑΕΠ. Και τούτο σε πείσμα των αιματηρών θυσιών 11 ολόκληρων ετών, της πλήρους εξαθλίωσης του λαού, της ζουγκλοποίησης της αγοράς εργασίας, του συνολικού ξεπουλήματος ολόκληρης της Ελλάδος και της απώλειας της εθνικής μας κυριαρχίας.



Β. Οι τέσσερις μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας χρειάζονται 28Ε δισεκατομμύρια, για να ξανασταθούν στα πόδια τους, μετά τη ληστεία που υπέστησαν από το PSI. Παρότι, οι ελληνικές τράπεζες αρνούνται να χορηγήσουν δάνεια στη χειμαζόμενη ελληνική οικονομία, και παρότι οι αρμόδιοι αποκλείουν την κρατικοποίησή τους, ωστόσο θα είναι οι κατεξοχήν ευνοημένες –κατά πάγια άλλωστε τακτική- από το δάνειο των 130Ε δισεκατομμυρίων, που δόθηκε –προς το παρόν θεωρητικά- στη χώρα μας.



Τα δύο μεγάλα κόμματα- που ελπίζεται ότι θα παύσουν να είναι μεγάλα μετά την 6/5- έχουν συναινέσει στη συνέχιση της λήψης εγκληματικών και, χωρίς ημερομηνία λήξης, μέτρων- με επαναδραστηριοποίησή τους τον Ιούνιο. Οι δυνάστες μας επείγονται να εξασφαλίσουν και άλλα 16Ε δισεκατομμύρια μέσα από την αφαίμαξη και της τελευταίας ικμάδας της ελληνικής οικονομίας, και μέσα από την απομύζηση του εισοδήματος των φτωχότερων, αλλά και της μεσαίας τάξης. Επείγονται να μετατρέψουν την Ελλάδα σε κρανίου τόπο.



Σπεύδουν, βέβαια, οι δυνάστες μας, να μας διαβεβαιώσουν ότι από την οικονομία μας που χαροπαλεύει, θα ξεπηδήσει η ποθητή ανάπτυξη. Ωστόσο, είμαστε ήδη στον πέμπτο χρόνο βαθιάς ύφεσης, ενώ το ΔΝΤ προβλέπει συνέχισή της και για το 2013, αλλά και για το 2014, και στη συνέχεια….βλέπουμε. Πως, αλήθεια, μπορεί νουνεχής άνθρωπος να αναμένει ότι η οικονομία μας θα νεκραναστηθεί;



Η σωτηρία της Ελλάδος απαιτεί ταχύρρυθμη ανάπτυξη εδώ και τώρα, με νύχια και δόντια. Διαφορετικά, έχουμε τελειώσει. Αλλά, φυσικά, με Μνημόνια, Τρόικες, Μεσοπρόθεσμα και όλον αυτόν τον συρφετό, είναι εντελώς αδιανόητη η όποιας μορφής ανάπτυξη. Έτσι, είναι σαφές, ότι με τη ζήτηση που συρρικνώνεται ανελέητα, εξαιτίας των συνεχιζόμενων εγκληματικών μέτρων, η υπόσχεση ορισμένων πολιτικών κομμάτων, ότι δήθεν θα προχωρήσουν σε ανάπτυξη, μέσα στο νεκρώσιμο περιβάλλον των Μνημονίων κλπ, θα πρέπει να εκληφθεί ως ευτράπελο.



Τα Μνημόνια και η απερίγραπτη συνοδεία τους οδηγούν την οικονομία σε πλήρες αδιέξοδο και τον ελληνικό λαό σε σίγουρη και μη αντιστρέψιμη καταστροφή. Πρέπει, αμεσότατα, να απαλλαγούμε απ’ αυτά. Η ψήφιση, λοιπόν, την 6η Μαΐου, πολιτικών κομμάτων, που έχουν αναλάβει την υποχρέωση τήρησης των, όντως, παρανοϊκών απαιτήσεων των Μνημονίων και του λοιπού απερίγραπτου συνονθυλεύματος, ισοδυναμεί με υπογραφή της καταδίκης της πατρίδας μας και όλων ημών.



Είναι εμφανές ότι οι ιθύνοντες της Τρόικας αντιμετωπίζουν με πανικό την πιθανότητα ριζικής αλλαγής του πολιτικού ελληνικού σκηνικού, που δεν θα εξασφαλίζει πια τυφλή συναίνεση με τους εγκληματικούς όρους των Μνημονίων. Ακριβώς, αυτός ο πανικός αποτελεί αδιάσειστο αποδεικτικό στοιχείο περί της ανυπαρξίας «μονόδρομων», που δήθεν μας υποχρεώνουν να σεβαστούμε το απεχθές και επαχθές περιεχόμενο των Μνημονίων.



Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Πρ. Πρύτανης και Καθηγήτρια στο Παν/μιο Μακεδονίας

Νομοτυπικά Αρχηγός του «ΟΧΙ»

22.4.2012















.



Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

ΝΕΟ ΑΣΤΕΡΑΚΙ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΤΕΡΕΩΜΑ: ΟΧΙ

ΝΕΟ ΑΣΤΕΡΑΚΙ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΤΕΡΕΩΜΑ: ΟΧΙ


==================================================

Από τη συνεργασία της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ (Στέλιος Παπαθεμελής) και ΕΠΑΜ (Δημήτρης Καζάκης), καθώς και πολυάριθμων πολιτικών φορέων, γεννήθηκε ένα ακόμη πολιτικό κόμμα, που βαπτίστηκε με το ευρηματικό όνομα ΟΧΙ. Επικεφαλής είναι η πρ. πρύτανης και καθηγήτρια Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη.



*ΟΧΙ στην κατοχή της πατρίδας μας

*ΟΧΙ στην απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας

*ΟΧΙ στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου μας

*ΟΧΙ στην «ΑΠΟΙΚΙΑ Η ΕΛΛΑΣ»

*ΟΧΙ στη «ζουγκλοποίηση» της αγοράς εργασίας

*ΟΧΙ στην απύθμενη εκμετάλλευση των εργαζομένων

*ΟΧΙ στην εξαθλίωση του λαού μας

*ΟΧΙ στους μισθούς και τις συντάξεις πείνας

*ΟΧΙ στη διάλυση του κράτους πρόνοιας

*ΟΧΙ στην κατάρρευση της οικονομίας και της κοινωνίας



ΟΧΙ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΗΝ ΤΡΟΙΚΑ, ΣΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ,

ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΡΦΕΤΟ ΠΟΥ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ.



ΕΛΕΟΣ…ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ «ΣΩΤΗΡΙΕΣ» ΜΑΣ, που έφθασαν 10 με το ΚΟΥΡΕΜΑ-ΦΙΑΣΚΟ



Συμπατριώτισσες και Συμπατριώτες, με τις απανωτές «σωτηρίες» μας, το χρέος μας σήμερα είναι κατά 42% υψηλότερο, σε σύγκριση με το 2009, και το τραγικό νέο που μας κρύβουν είναι ότι το 2020 θα είναι ακόμη μεγαλύτερο. Δηλαδή, ΟΙ ΑΙΜΑΤΗΡΕΣ ΘΥΣΙΕΣ 11 ΟΛΟΚΛΗΡΩΝ ΕΤΩΝ ΘΑ ΑΠΟΔΕΙΧΘΟΥΝ ΣΙΣΥΦΕΙΟ ΕΡΓΟ. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ.



Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Ο ΛΑΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΩΘΟΥΝ. Γι αυτό, πρέπει να σταθούμε στα πόδια μας, γι αυτό πρέπει να πάρουμε τις τύχες στα χέρια μας.



ΨΗΦΗΣΤΕ ΤΟ ΟΧΙ. ΔΩΣΤΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

-----------------------

Για όσους επιθυμούν περισσότερες πληροφορίες, σχετικά με τις θέσεις του ΟΧΙ, ανατρέξτε στις ακόλουθες αναλύσεις για τα αίτια που μας οδήγησαν εδώ, για τους ενόχους, αλλά και για το πώς θα σωθούμε:

1. «Όλη η αλήθεια για χρέος και ελλείμματα και πως θα σωθούμε», της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, ΙΑΝΟΣ 2012

2. «Η Ελληνική Πομπηία»,του Δημήτρη Καζάκη, Ποντίκι 2012



































Παρασκευή, 6 Απριλίου 2012

ΝΕΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΑΡΙΑΣ ΝΕΓΡΕΠΟΝΤΗ-ΔΕΛΙΒΑΝΗ για την ελληνική γενοκτονία

ΝΕΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΝΕΓΡΕΠΟΝΤΗ-ΔΕΛΙΒΑΝΗ


(Απρίλιος 2012, για την ελληνική γενοκτονία)

skaisat/dimokratikidanagennisi.com

skaisat.com/dimokratikhanagennhsh/index.html



PSI: Ρέκβιεμ για την Ελλάδα (2ο και τελευταίο Μέρος-Ποντίκι 5.5.2012)


ΙΙΙ. Πως θα αναβιώσει η ελπίδα

---------------------------------------

Υπάρχει ένα προβληματικό εύρημα στις δημοσκοπήσεις, που επαναλαμβάνεται και που καταλήγει σε ασύμβατο συνδυασμό προτιμήσεων του ελληνικού λαού. Αναφέρομαι στο περίπου 80% των Ελλήνων, που αντιτίθενται στα Μνημόνια, κάτι απολύτως κατανοητό, αλλά που ταυτόχρονα, και με το ίδιο υψηλό ποσοστό, αντιτίθενται σε πιθανή επάνοδο, στο εθνικό μας νόμισμα, και συνεπώς εκφράζουν την επιθυμία παραμονής στην ευρωζώνη.

Δυστυχώς, όμως, δεν γίνεται να υπηρετεί κανείς και το Θεό και το Μαμμωνά. Δυστυχώς, πρέπει να είναι σαφές ότι είμαστε ανεκτοί στην ευρωζώνη, μόνο με την προϋπόθεση ότι υποτασσόμαστε στα εγκληματικού περιεχομένου Μνημόνια, και μόνο ως δουλοπάροικοι, που εκχωρούν αδιαμαρτύρητα το βιός τους στους δυνάστες τους.

Η ΕΕ-ευρωζώνη είναι πολύ πιθανόν να καταρρεύσει στο προσεχές μέλλον, αλλά στο μεταξύ προσχωρεί ολοένα και πιο βαθιά σε σχήματα διακυβέρνησης, με έντονα φασιστικό άρωμα.

Αν, πράγματι, οι εταίροι μας ήθελαν να μας σώσουν, είχαν στη διάθεσή τους πολλές εναλλακτικές λύσεις. Η πρώτη απ’ αυτές θα μπορούσε να είναι η χορήγηση αυτού του δανείου των 130Ε δισεκατομμυρίων στην Ελλάδα, για να το χρησιμοποιήσει αποκλειστικά και μόνο για ανάπτυξη, απορρόφηση της ανεργίας της και εκσυγχρονισμό της οικονομίας της. Παράλληλα, θα έπρεπε να μας αναγνωριστεί διαγραφή του χρέους, τουλάχιστον κατά το ήμισυ, περίοδος χάριτος 15 ετών, για την έναρξη αποπληρωμής του υπολοίπου, επιτόκιο που να μην υπερβαίνει το αντίστοιχο με το οποίο δανείζονται οι τράπεζες, δηλαδή 1%. Κάποιος διακριτικός έλεγχος του τρόπου χρησιμοποίησης αυτού του δανείου θα ήταν αναπόφευκτος, αλλά θα όφειλε να διενεργείται με απόλυτο σεβασμό στα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Αντιθέτως, δάνειο που δίνεται με τους όρους αυτού του τελευταίου, και που αποκλείει 1000% την ανάπτυξη, δεν αποτελεί βοήθεια, αλλά απλώς διαιωνίζει τον ελληνικό επιθανάτιο ρόγχο. Μια δεύτερη εκδοχή βοήθειας, για να σωθεί η Ελλάδα, θα ήταν η διαγραφή του τμήματος εκείνου του χρέους, που είναι εμφανώς απεχθές και επαχθές, ο χωρισμός του πραγματικού χρέους από τα όντως ληστρικά επιτόκια, που είχαν εκτιμηθεί μέχρι πριν λίγο σε 212Ε δισεκατομμύρια, καθώς και συμψηφισμός του με τις γερμανικές επανορθώσεις, που ουδέποτε καταβλήθηκαν. Σ’ αυτή την περίπτωση, θα μας χρωστούσαν και δεν θα χρωστούσαμε. Μια τρίτη εναλλακτική εκδοχή πραγματικής βοήθειας προς την Ελλάδα, θα μπορούσε να είναι ο προσωρινός απεγκλωβισμός μας από την ευρωζώνη και τις υποχρεώσεις μας εκεί, η εντατικοποίηση της αναπτυξιακής μας διαδικασίας, ας πούμε επί τρία χρόνια και η επάνοδός στη συνέχεια, με έναρξη αποπληρωμής τοκοχρεολυσίων και τόκων, με το προϊόν της ανάπτυξής, και όχι μέσω αφαίμαξης μισθών και συντάξεων.

Ωστόσο, δεν υπάρχει ίχνος ενθαρρυντικό στους κόλπους της ΕΕ-ευρωζώνης, που να ενισχύει την πιθανότητα προσφυγής σε λύσεις όπως οι παραπάνω. Γι αυτό, και χωρίς φόβο και πάθος οφείλουμε πια να εξετάσουμε πολύ προσεκτικά τους όρους, καθώς και τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα μιας οικειοθελούς επιστροφής μας στη δραχμή. Εξυπακούεται ότι θα έχει προηγηθεί στάση εξωτερικών πληρωμών, θα έχει καταγγελθεί το σύνολο των εγκληματικών Μνημονίων και του συρφετού που τα συμπληρώνει, θα έχει προβλεφθεί ο πανικός στις τράπεζες μας, θα έχει μελετηθεί η ενδεδειγμένη αρχική ισοτιμία δραχμής/ευρώ, θα έχουν εξασφαλιστεί δάνεια από έξω ευρωπαϊκές πηγές, θα έχει καταρτιστεί σχέδιο ταχύρυθμης ανάπτυξης με αιχμή την αναδιανομή εισοδήματος κλπ.,κλπ. Μια τέτοια εξαγγελία θα μπορούσε να λειτουργήσει συγχρόνως και ως απλή απειλή προς την ΕΕ-ευρωζώνη, προκειμένου να εξασφαλιστούν ευνοϊκότεροι όροι, αν τελικά παραμείνουμε στην ευρωζώνη. Ωστόσο, όσο περνά ο καιρός και οι εταίροι μας οχυρώνονται απέναντι σε μιας τέτοιας μορφής απειλή, από την πλευρά μας, τόσο περιορίζονται οι δυνατότητές μας προς αυτή την κατεύθυνση.

Αξιολογώντας τα συν και πλην της επιστροφής στο εθνικό μας νόμισμα δεν πρέπει να παραβλεφθεί και η, όχι ευκαταφρόνητη, πιθανότητα της κεκαλυμμένης προσπάθειας της ΕΕ, να πείσει την Ελλάδα να αποχωρήσει, οικειοθελώς, αφού δεν προβλέπεται διάταξη αποβολής κράτους-μέλους. Με βάση, ακριβώς, αυτή την υπόθεση, θα μπορούσε, ενδεχομένως, να ερμηνευτεί η όντως απαράδεκτη συμπεριφορά των εταίρων μας, που αδίστακτα μας φορτώνουν με μέτρα, όλο και πιο επαχθή, όλο και πιο απάνθρωπα, αλλά όλο και πιο αναποτελεσματικά, που βυθίζουν την ελληνική οικονομία σε απύθμενο βάθος ύφεσης. Για να μας διώξουν!

Αθόρυβα, η λύση της δραχμής κερδίζει καθημερινά έδαφος, παρότι εντείνεται, συγχρόνως, το κλίμα εκφοβισμού για την κόλαση, που δήθεν μας αναμένει, έξω από την ευρωζώνη. Παραδόξως, ωστόσο ουδείς προσπαθεί να συγκρίνει την υποτιθέμενη αυτή κόλαση που θα συνοδεύσει την επάνοδο στη δραχμή, με την κόλαση που είναι, ήδη, μαζί μας εδώ και δυόμισι χρόνια, παρότι και βρισκόμαστε πάντοτε στην ευρωζώνη. Για το προσεχές μέλλον, και εφόσον δεν αλλάξουμε προδιαγραφές, προβλέπω πτώση του ΑΕΠ, που θα ξεπεράσει το 30%, ανεργία που θα φθάσει στο 28% του ενεργού πληθυσμού, μισθούς και συντάξεις που θα σταθεροποιηθούν γύρω στα 300Ε, λουκέτα που θα μπουν στο 50% των καταστημάτων, φτώχεια που θα αγκαλιάσει το μισό του ελληνικού πληθυσμού, επιτάχυνση του ρυθμού πτώσης των δημοσίων εσόδων και του ΦΠΑ, πλήρης διάλυση της δημόσιας υγείας και παιδείας, αφανισμός της δημόσιας διοίκησης, απώλεια του 60% των νέων μας, που θα εγκαταλείψουν την Ελλάδα, αδυναμία εξόδου από τις οικίες μας εξαιτίας της ξέφρενης εγκληματικότητας, ξεπούλημα ολόκληρης της Ελλάδας στους δυνάστες μας. Με τις συνθήκες αυτές, εκλαμβάνω ως ευτράπελο, την εκτίμηση περί δήθεν ανάπτυξη της οικονομίας μας, με ρυθμό 2.50% το 2014.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν, ασφαλώς, πολλά και σοβαρά πλεονεκτήματα, για μια οικονομία που διαθέτει εθνικά κυρίαρχο νόμισμα. Παράλληλα, βέβαια, είναι γεγονός ότι ελλοχεύουν πολλοί κίνδυνοι, εν πολλοίς απροσδιόριστοι, εφόσον οι συνθήκες που θα επικρατούν σε μια πιθανή επάνοδο της Ελλάδας στο εθνικό της νόμισμα είναι terra incognita.

Προβλέπω, όμως, ότι η συνέχιση αυτής της δραματικής και αδιέξοδης κατάστασης θα αυξάνει, σε καθημερινή βάση, το ποσοστό των Ελλήνων που θα επιθυμούν την επάνοδο στη δραχμή. Αυτή, όσο εντείνεται η απόγνωση στην Ελλάδα, θα εμφανίζεται ολοένα και περισσότερο ως η μοναδική λύση για τη διέξοδο από την κρίση. Η ελαχιστοποίηση των κινδύνων αυτής της μετάβασης απαιτεί προσεκτικό σχεδιασμό, αλλά και την ανάδειξη ενός φωτισμένου ηγέτη, που να μπορεί να τον υλοποιήσει με επιτυχία.



Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Πρ. Πρύτανης και Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

Πρόεδρος του Ιδρύματος Δελιβάνη 14.3.2012