Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

Οι ακόλουθες σκέψεις-παρατηρήσεις αναφέρονται στην τελευταία «διάσωσή μας», καθώς και στην τελευταία δημοσκόπηση: Εθνος 14.12.2012-Βαρόμετρο Δεκεμβρίου (14.12.2012):


Οι ακόλουθες σκέψεις-παρατηρήσεις αναφέρονται στην τελευταία «διάσωσή μας», καθώς και  στην τελευταία δημοσκόπηση: Εθνος 14.12.2012-Βαρόμετρο Δεκεμβρίου (14.12.2012):

Το θολό και αμφιλεγόμενο τοπίο, που σκιαγραφούν οι απαντήσεις των πολιτών, με την ευκαιρία της παραπάνω αυτής δημοσκόπησης,  οφείλεται στη μερική αδυναμία τους να έχουν αντικειμενική πληροφόρηση για το που οδεύει η χώρα και όλοι εμείς. Η αδυναμία αυτή αποδίδεται, ασφαλώς, και στο πολύπλοκο σχήμα που επέβαλε η Τρόικα στην Ελλάδα, αλλά ακόμη και κυρίως στο ξέφρενο πανηγύρι της παραπληροφόρησης και των θριαμβολογιών, εκεί που θα έπρεπε να υπάρχει θρήνος. Για να μείνω στις, εντελώς, τελευταίες εξελίξεις, αυτές  της έγκρισης δηλαδή της δόσης του τελευταίου –προς το παρόν- δανείου και να παρατηρήσω συνοπτικά τα εξής:
  1. Δεν πρόκειται, ασφαλώς, για «σωτηρία», αλλά για την ενδέκατη –αν δεν κάνω λάθος- φορά που μια μεθοδευμένη ατμόσφαιρα αγωνίας, αφόρητων πιέσεων και καταστροφής καταλήγει, τελικά, σε προσωρινή λύση, σε απλή δηλαδή αναβολή της επίσημης χρεοκοπίας μας. Να επαναλάβω, ωστόσο, ότι η Ελλάδα είναι, ουσιαστικά, χρεοκοπημένη από την στιγμή που διαπιστώθηκε ότι το χρέος της δεν είναι «βιώσιμο», δηλαδή δεν μπορεί να αποπληρωθεί. Και να προσθέσω, ακόμη, ότι η επαναληπτική αποτροπή, από την ΕΕ, της επίσημης ελληνικής χρεοκοπίας, δεν αποφασίζεται προς όφελος της Ελλάδας, αλλά προς όφελος του ευρώ, για το οποίο όλες οι σχετικές μελέτες καταλήγουν στο ότι απειλείται θανάσιμα από πιθανή έξοδο της χώρας μας από την ευρωζώνη. Με τα εντεινόμενα, εξάλλου προβλήματα, της Ισπανίας, Ιταλίας, αλλά και Κύπρου αποτελεί, πλήρη έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα η όποιας μορφής φοβία ότι  «αν δεν εκτελέσουμε κατά γράμμα αυτά που  μας τελειώνουν, θα….μας κάνουν GREXIT”.

  1. Και η ενδεκάτη αυτή δήθεν σωτηρία της Ελλάδας αποτελεί, δυστυχώς,  και ας μου επιτραπεί η έκφραση, ένα επιπλέον φιάσκο, έναν ακόμη  εμπαιγμό του λαού μας. Και τούτο, επειδή το χρέος εξακολουθεί να μην είναι «βιώσιμο», παρότι με υποθέσεις  αστήρικτες και νοητικούς ακροβατισμούς  γίνονται προσπάθειες να  εμφανιστεί ως τέτοιο. Το ελληνικό χρέος, αυτή τη στιγμή, είναι σκαρφαλωμένο κοντά στο 190% του ΑΕΠ, έχοντας αρχίσει με 115% στο ξέσπασμα της κρίσης. Η κυρία Lagarde, δήλωσε αρχικά, ότι  θα μας έκανε τη χάρη να  «δεχθεί ως βιώσιμο» το χρέος μας, για το 2020, αν κατέβαινε στο 120%. «Θα το βάφτιζε» δηλαδή η ίδια «βιώσιμο». Είναι προφανές ότι  μια συναινετική λύση φαίνεται απαραίτητη για να  αποσοβηθούν  περιπέτειες ανεξέλεγκτης έκτασης στα πλαίσια  της ΕΕ, αλλά και του ΔΝΤ. Πράγματι, αν το χρέος χαρακτηριζόταν ως «μη βιώσιμο» για το 2020-όπως όμως είναι  και παραμένει-  το ΔΝΤ  θα ήταν υποχρεωμένο  να αποχωρήσει από το ελληνικό σκηνικό- καθότι, με βάση το καταστατικό του δεν έχει δικαίωμα να χρηματοδοτεί οικονομίες με μη βιώσιμο χρέος- αλλά και ταυτόχρονα θα έθετε έτσι  σε άμεσο κίνδυνο την ευρωζώνη.  Το χειρότερο, όμως, θα ήταν σ’αυτή την περίπτωση, η επίσημη αναγνώριση της παταγώδους αποτυχίας του προγράμματος διάσωσης της Ελλάδας από το ΔΝΤ, κάτι που η κυρία Lagarde δεν θα ήθελε επ’ ουδενί να επωμιστεί.  Να υπογραμμίσω, ωστόσο, με την ευκαιρία ότι είναι   αυταπόδεικτο αν και  φαίνεται να λησμονείται στις σχετικές συζητήσεις και εκτιμήσεις περί χρέους και εξέλιξής του. Ότι, δηλαδή, η βιωσιμότητα ή η μη βιωσιμότητα ενός χρέους είναι κατάσταση, που δεν εξαρτάται από την καλή ή την  κακή διάθεση των εκάστοτε αρμοδίων. Κατάσταση για την οποία δεν υπάρχει δυνατότητα εκπτώσεων και ένδειξης καλής θέλησης. Υπενθυμίζω ότι οι σχετικές έρευνες σε διεθνές επίπεδο κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι χρέος ανώτερο του 90% στο ΑΕΠ δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί, δεν θεωρείται βιώσιμο.   
  2. Το πρόβλημα, συνεπώς, είναι ότι  έχουμε ένα χρέος, που δεν είναι βιώσιμο, και που  δεν είναι δυνατόν να  μετατραπεί σε βιώσιμο κατά το δοκούν, προκειμένου  να ικανοποιήσει τις όποιες σκοπιμότητες ή επιθυμίες.   Και το χρέος μας, όχι απλώς, παραμένει «μη βιώσιμο», αλλά η αρνητική του υφή έχει επιπλέον ενταθεί, αφού με τις καλύτερες των προβλέψεων, αυτό θα είναι γύρω στο 124% του ΑΕΠ το 2022, και πάντοτε βέβαια μη αντιμετωπίσιμο. Οι σχετικές εξάλλου  προβλέψεις,  γύρω από το ελληνικό χρέος  αφορούν εξελίξεις του, που θα ξετυλίγονται στη χώρα μας τα 7 επόμενα χρόνια. Σε περίοδο, δηλαδή, αρκετά μακρόχρονη, μέσα στην οποία και οι προβλέψεις, αλλά κυρίως η υλοποίησή τους, εμφανίζεται άκρως ανασφαλής και μη δυνάμενη να εκτιμηθεί. Ο βαθμός, εξάλλου, αυτής της αβεβαιότητας ενισχύεται και από το γεγονός ότι οι υποθέσεις βάσης είναι, εντελώς, εξωπραγματικές.  Ενδεικτικά αναφέρομαι  στη διαβεβαίωση αρμοδίων ότι «βλέπουν», ότι από το δεύτερο εξάμηνο του 2013 και το 2014 θα αρχίσει, δήθεν, η ανάπτυξη. Όνειρα, δηλαδή, θερινής νυκτός!  Είναι ξεκάθαρο, δυστυχώς, ότι τέτοιες προβλέψεις, προφανώς,  αγνοούν την καταλυτική ισχύ των αρνητικών πολλαπλασιαστικών αποτελεσμάτων,  σε οικονομία που ψυχορραγεί για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά, και που έχει ήδη απολέσει το ¼ του ΑΕΠ της μέσω μιας πρωτοφανούς, για καιρό ειρήνης, ύφεσης.  
  3. Δεν θα έπρεπε, ασφαλώς,  να παραβλεφθούν ορισμένα θετικά στοιχεία, που εμφανίζει αυτή η τελευταία δήθεν «διάσωσή μας» σε αντίθεση με τις προηγούμενες. Αναφέρομαι στην επιμήκυνση του χρόνου εκτέλεσης  των υποχρεώσεών μας,  για την εξυπηρέτηση του χρέους, στη μείωση του επιτοκίου, αλλά και στην εξαγορά τμήματός του. Αυτά θα ήταν αποτελεσματικά μέτρα, αν είχαν επιτευχθεί από την αρχή, όταν δηλαδή το χρέος ήταν 115% ως ποσοστό στο ΑΕΠ μας, γιατί τότε θα το είχαν καταστήσει βιώσιμο. Αντιθέτως, τώρα, σε πείσμα αυτών των «ελαφρύνσεων» το χρέος εξακολουθεί να αναρριχάται. Και τούτο, επειδή με κάθε «νέα διάσωση», που  πάγια συνδυάζει ανάγκη νέου  δανείου και υποχρέωση λήψης πρόσθετων μέτρων λιτότητας, το  χρέος αυξάνει και σε απόλυτους αριθμούς, αλλά και σε ποσοστό μέσα στο καταποντισμένο ΑΕΠ.
  4. Σε μια χώρα που 2 στους 3 κατοίκους της έχουν φτωχύνει, που έχει άστεγους που ανέρχονται ήδη σε 20.000, που η επίσημη ανεργία της κοντεύει το 25% και μεταξύ των νέων το 56% και που τα λουκέτα στις επιχειρήσεις ακολουθούν γεωμετρική πρόοδο, που η αγοραστική δύναμη της μέσης ελληνικής οικογένειας έχει μειωθεί περίπου κατά 50%, που οι μισθωτοί και συνταξιούχοι έχουν χάσει πάνω από το 35% των εισοδημάτων τους, που οι αυτοκτονίες για οικονομικούς λόγους έχουν ξεπεράσει τις 3400 από την αρχή της κρίσης και  που δεν είναι πια δυνατόν να περπατήσει κανείς στο δρόμο, από την εξαθλιωμένη στρατιά , διαπιστώσεις, που μεταφέρουν το θαυμασμό των εταίρων μας για τα «επιτεύγματά μας» , αποτελούν  ανεπίτρεπτη πρόκληση . Δηλαδή, με άλλα λόγια, τολμούν να μας θαυμάζουν επειδή αποδεχθήκαμε, χωρίς αντίδραση,  να εξαθλιωθούμε σε βαθμό απίστευτο, για ευρωπαϊκή οικονομία!  Και από μεν την πλευρά των εταίρων μας, η ικανοποίησή τους για τη μετατροπή μας σε τριτοκοσμική χώρα είναι, πιθανότατα, αποκαλυπτική των προθέσεών τους και, άλλωστε δικαιολογεί απόλυτα το πολύ χαμηλό ποσοστό εμπιστοσύνης των πολιτών στην ΕΕ. Αλλά….από πλευράς των δικών μας αρμοδίων, πως θα μπορούσε άραγε να εξηγηθεί αυτής της μορφής η ικανοποίηση της καταστροφής μας;
  5. Συνοπτικά, η ενδέκατη αυτή «διάσωσή μας» ελάχιστα διαφέρει από τις δέκα προηγούμενες. Ναι μεν περιλαμβάνει κάποιες ελαφρύνσεις, που οι προηγούμενες δεν είχαν αλλά, δυστυχώς,  οι όποιες συνέπειές τους θα είναι τόσο μακροχρόνιες, ώστε στο μεταξύ ο ασθενής, δηλαδή η ελληνική οικονομία, θα τα έχει-κοινώς-«τινάξει». Συγκεκριμένα, αυτά τα δισεκατομμύρια που τόσο χαροποιούν την τρικομματική μας κυβέρνηση, δεν πρόκειται να αναζωογονήσουν την οικονομία, τουλάχιστον σε βαθμό που να αναχαιτίσει την πορεία μας προς το γκρεμό. Και τούτο, γιατί το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών των χρημάτων, δηλαδή η ανακεφαλαίωση των τραπεζών, το πιθανότερο είναι ότι θα παραμείνει εγκλωβισμένο μέσα σ’ αυτές, εξαιτίας  του γενικότερου κλίματος αβεβαιότητας, που δεν έχει διόλου μεταβληθεί χάρις στην 11η αυτή δήθεν «διάσωσή μας». Επιπλέον, οι εντελώς πρόσφατες  αποφάσεις, σχετικά με την επίβλεψη των ευρωπαϊκών τραπεζών θα επιτείνει, πιθανότατα, αυτές  τις δυσκολίες, εφόσον αυτές ευνοούν τις μεγάλες τράπεζες και αυξάνουν τους κινδύνους για τις μικρότερες.  Το γεγονός, ακόμη, του κατακερματισμού της δόσης,  σε  δόσεις, θα εξαφανίσει την όποια βελτίωση θα μπορούσε να ελπίζεται, αν ολόκληρο το ποσό κατέκλυζε μεμιάς  την αγορά. Και, βέβαια, μια οικονομία σχεδόν νεκρή δεν ανασταίνεται με  ενέσεις ασήμαντων ποσών.
  6. Το χρέος μας, λοιπόν, παραμένει μη βιώσιμο, η επίσημη χρεοκοπία μας είναι πάντοτε ενεργή και  απειλητική και, με τις συνθήκες αυτές, το Grexit ουδόλως  έχει αποφευχθεί, αλλά  έχει εντέχνως περάσει στο περιθώριο, απλώς και μόνο, επειδή οι δανειστές μας συνειδητοποίησαν-πολύ καθυστερημένα είναι αλήθεια- ότι οι πρώτοι που θα καούν θα είναι αυτοί. Είναι σαφές ότι αυτές οι διαπιστώσεις θα έπρεπε να μας οδηγήσουν όχι σε θριαμβολογίες, αλλά αντιθέτως στην κατάστρωση σχεδίου με βάση το οποίο να προχωρήσουμε εφεξής. Και το σχέδιο αυτό δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να εξακολουθήσει να κινείται μέσα στα μνημόνια- τουλάχιστον σ’αυτά που ισχύουν τώρα. Αλλά ούτε να παραμείνουμε τα «υπάκουα παιδιά» που συμφωνούν με τους δυνάστες τους να εκτελούν με άκριτο τρόπο ό,τι τους διατάζουν. Γιατί, χωρίς αμφιβολία, αυτά που μας επιβάλλουν, είναι αυτά που  μας σκοτώνουν, που μας τελειώνουν  και που μας εξαφανίζουν. Έχουμε, φθάσει, στην ύστατη στιγμή, που ίσως μπορεί ακόμη να υπάρξει κάποια αμυδρή  ελπίδα αναστροφής. Απαιτείται, άμεσα, γι αυτόι:
    • Ένα πρόγραμμα επιθετικής ανάπτυξης, με αιχμή την πρωτογενή παραγωγή.
    • Εγκατάλειψη της λιτότητας χάρις σε επεκτατική νομισματική πολιτική.
    • Διακοπή της εγκληματικής εκποίησης της δημόσιας περιουσίας και  αντικατάστασή της με διαμετρικά αντίθετη, που να την αποδίδει ανέπαφη, στον ελληνικό λαό, μετά από 30-40 χρόνια. Ενοικίαση/εκχώρηση, λοιπόν, για κάποια χρόνια, και όχι πώληση.
    • Εντατικοποίηση –και προς Θεού όχι συρρίκνωση-δημοσίων επενδύσεων.
    • Πάταξη, επιτέλους, της φοροδιαφυγής, όχι πια με λόγια αλλά με έργα.
    • Άμεση –από σήμερα και όχι από αύριο- αναδιανομή τουλάχιστον του 12% του ΑΕΠ υπέρ των πτωχότερων, για να αναζωογονηθεί η ζήτηση, από την οποία και μόνο εξαρτάται η ανάπτυξη.
    • Περιορισμό των εισαγωγών πολυτελών/ημιπολυτελών αγαθών.
    • Άρνηση υλοποίησης δήθεν μεταρρυθμίσεων,  που όμως  είναι χωρίς περιεχόμενο για την ελληνική οικονομία και που απλώς ικανοποιούν την επιθυμία των Γερμανών, να μας τιμωρήσουν. Π.χ. πριν απ’ όλα οι απολύσεις, που δρομολογούνται με εγκληματική συναίνεση από την ελληνική πλευρά, και που αναφέρονται σε  δήθεν υπερμεγέθη δημόσιο τομέα, που όμως  αποδεδειγμένα δεν είναι.


                    Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
                     delimar@uom.gr
                     blogger: www.delivani-economics.blogspot.com
















Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012

Σχολιασμός του περιεχομένου της συνέντευξης του κ. Πρωθυπουργού στην εφημερίδα "Καθημερινή" της 2.12.2012 Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη


Σχολιασμός του περιεχομένου  της συνέντευξης του κ. Πρωθυπουργού στην εφημερίδα "Καθημερινή" της 2.12.2012
Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
=============================================================
Μελέτησα τη συνέντευξη του κ. Πρωθυπουργού με κάποιες ελπίδες ότι θα εύρισκα ικανοποιητικές απαντήσεις για το πώς θα εξέλθουμε από τον ορυμαγδό, που μας βύθισαν τα μνημόνια. Δυστυχώς, δεν τις βρήκα.


Διερωτώμαι, λοιπόν, καταρχήν,  που μπορεί να βασίζεται ο κ. Σαμαράς για να πιστεύει ότι "πηγαίνουμε καλά", ότι "δεν θα υπάρξουν άλλα μέτρα", ότι "είναι ευκαιρία να σηκώσουμε τη χώρα στα πόδια της", «ότι πήραμε εγγυήσεις για την παραμονή μας στο ευρώ» και άλλα τέτοια. Επειδή πιστεύω ότι  ο κ. Πρωθυπουργός πιστεύει τα όσα  υποστηρίζει,  γι αυτό και  δυσκολεύομαι πολύ   να κατανοήσω  ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ, όταν όλα, μα όλα στην Ελλάδα κραυγάζουν για το εντελώς αντίθετο. Σπεύδω, βέβαια, να προσθέσω ότι ελπίζω, εύχομαι αλλά και προσεύχομαι να βλέπει ο κ. Σαμαράς την κατάστασή μας, πιο "καθαρά" από όσο εγώ.

Να αρχίσω, λοιπόν,  με την τελευταία αυτή συμφωνία, που αν δεν κάνω λάθος στην αρίθμηση, αποτελεί την 11η "διάσωσή μας". Και δεν θα με απασχολήσουν εδώ οι  πολλές και σοβαρές δυσκολίες ολοκλήρωσής της, γιατί  η θετική ή η αρνητική της έκβαση  θεωρώ  ότι δεν είναι σε θέση να επιφέρει ουσιαστική αλλαγή  στην  καταστροφή μας. Είναι, δηλαδή,  τελικά,  χωρίς  την οποιαδήποτε σημασία.

Να προσθέσω, όμως, σχετικά μ’αυτήν την προς το παρόν    τελευταία, «διάσωσή μας»  ότι, επιπλέον,  στερείται και στοιχειώδους σοβαρότητας, γιατί από μόνη της  είναι  δηλωτική ότι μέσω αυτής   "απλώς  επιδιώκεται να κερδηθεί χρόνος", ότι "δεν έχουν αποφασίσει οι δυνάστες μας  για το τι θα πράξουν στη συνέχεια μαζί μας", ότι  σε καμιά περίπτωση "δεν αποτελεί διαβεβαίωση ή υπόσχεση ότι θα παραμείνουμε στο ευρώ", εφόσον  και μετά τη «διάσωση» η City group -και όχι μόνο- "προβλέπει έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ μέσα στο 2013" κλπ., κλπ.

Ας μου επιτραπεί η διαπίστωση, που θα δικαιολογήσω στη συνέχεια, ότι   το περιεχόμενο αυτής της τελευταίας «διάσωσης» αποτελεί   κοροϊδία μεγάλης ολκής,  και ιδού γιατί:
1. Το χρέος, ως ποσοστό μέσα στο ΑΕΠ δεν καθίσταται βιώσιμο ή μη βιώσιμο, κατά περίπτωση, και  μόνο  επειδή η κυρία Lagarde έτσι βολεύεται, ή  επειδή η Γερμανία συμφωνεί με τη σκέψη "φύγε κακό από τα μάτια μου μέχρι τις γερμανικές εκλογές, και μετά βλέπουμε", ή ακόμη και   επειδή οι λοιποί δυνάστες μας ουδόλως ασχολούνται σοβαρά με την Ελλάδα, έχουν  προφανώς κουραστεί μαζί μας, έχουν άλλες προτεραιότητες και γι αυτό προσυπογράφουν ότι τους φέρνει προς υπογραφή  το ΔΝΤ και  η Μέρκελ, υπό τον όρο ότι δεν απειλούνται-ή πιστεύουν ότι δεν απειλούνται- τα συμφέροντά τους. Παρότι, η οικονομική επιστήμη δεν παίζει πια κανέναν απολύτως ρόλο στις σχετικές αποφάσεις  που συνιστούν το ελληνικό δράμα, θα πρέπει να υπενθυμίσω  ότι ένα χρέος εκλαμβάνεται, γενικώς και χωρίς εξαιρέσεις, ως  μη βιώσιμο όταν ξεπερνά το 90% του ΑΕΠ τής περί ης πρόκειται χώρας. Με την όποιας λοιπόν μορφής  συναίνεση,   και τις κατά καιρούς επιθυμίες  της κυρίας Lagarde, που έτσι προσπάθησε να καλύψει το απόλυτο φιάσκο της πολιτικής της στην Ελλάδα,  δεν είναι δυνατόν να μεταβληθούν τα όσα σχετικά ισχύουν στον τομέα αυτό, και τα οποία  είναι αποτέλεσμα  μακρόχρονης θεωρητικής  και εμπειρικής έρευνας.

2. Το βάπτισμα του  126,6% για το 2020 -και όχι  το 124%  που ευρέως κυκλοφόρησε- ως δήθεν " βιώσιμο χρέος " για την Ελλάδα, εκτός του ότι πρόκειται για μη ανεπίτρεπτη  προσπάθεια "λαστιχοποίησής"  του κατά το δοκούν (βλ. 1.), στερείται επιπλέον  και της όποιας σχέσης με την πραγματικότητα. Γιατί, πως αλήθεια,  θα μπορούσε σοβαρά   να υποστηριχθεί, ότι η ψυχορραγούσα ελληνική οικονομία, προς την οποίαν- σε πείσμα  της κρισιμότατης κατάστασής της- εξακολουθούν να της χορηγούν ολοένα και πιο θανατηφόρες δόσεις κάθε μορφής δηλητηρίων,  όχι μόνο θα εξακολουθήσει να υπάρχει  το 2020, αλλά και θα  έχει ενστερνιστεί στη συμπεριφορά της τις τωρινές επιταγές της κυρίας  Lagarde; Πως, αλήθεια, να ληφθούν σοβαρά  υπόψη τέτοιοι νοητικοί ακροβατισμοί, όταν όλες, μα όλες οι  προβλέψεις της τρόικας διαψεύστηκαν παταγωδώς; Ερωτάται, δηλαδή, αυτό το 126,6% χρέος, που η κυρία Lagarde το  υπολόγισε και το επέβαλε ως  "βιώσιμο" για το 2020 -ή  και για το 2022- με βάση ποιούς υπολογισμούς μπορεί να  έχει προκύψει; Μήπως, μ' αυτούς που ευαγγελίζονται το ελληνικό ΑΕΠ να εξελίσσεται με θετικό πρόσημο μετά το δεύτερο εξάμηνο του 2013, πρόβλεψη που φυσικά έχει ήδη διαψευστεί από τον ΟΟΣΑ; Ή με τους υπολογισμούς που δήθεν προβλέπουν  ότι θα  μας κατακλύζουν οι ξένες επενδύσεις, μέσα στο 2013; Η κραυγαλέα, εξάλλου έλλειψη σοβαρότητας αυτών των εκτιμήσεων προκύπτει και από το γεγονός ότι, σε οικονομία όπως η ελληνική, όπου η λειτουργία των αρνητικών πολλαπλασιαστών έχει στήσει τρελό χορό, είναι ουσιαστικά αδύνατες οι εκτιμήσεις της πορείας βασικών μεγεθών, ιδίως για μετά από 11 χρόνια από σήμερα.

3. Η τραγικότερη, ωστόσο, πλευρά αυτής της φονικής ελληνικής περιπέτειας, βρίσκεται ακόμη μακρύτερα από τις πρόσφατες αερολογίες των αρμοδίων για το χρέος μας, εντός και εκτός της Ελλάδας. Ανάγεται στο 2009, όταν το χρέος ως ποσοστό στο ΑΕΠ μας ήταν μόνο 120%-μπορεί και 115! Και τώρα,  χωρίς απορία, χωρίς διαμαρτυρία, χωρίς προσπάθεια απόδοσης κάποιων ευθυνών για την καταστροφή της πατρίδας μας, εμφανιζόμαστε  "ικανοποιημένοι", δεχόμαστε ότι θα γίνουμε  "βιώσιμοι",  ότι θα τα "έχουμε πάει καλά", αν ύστερα από 15 ολόκληρα χρόνια, ύστερα από θυσίες ασύλληπτης έκτασης και ολοκληρωτικής εξαθλίωσής μας,  θα «επιτύχουμε» χρέος ως ποσοστό στο ΑΕΠ, που θα είναι  ανώτερο του αρχικού κατά 4 ή 6.5 ή και 11.6 ποσοστιαίες μονάδες. Να υπενθυμίσω ότι τώρα  το χρέος  μας βρίσκεται  σκαρφαλωμένο στο 190%. Είναι δυνατόν να μην είναι απολύτως ξεκάθαρο, στους πάντες,  ότι  ακριβώς τα μέτρα  της τρόικας ήταν αυτά που  κατέστρεψαν την Ελλάδα; Και αν, όντως, είναι αυταπόδεικτο αυτό το συμπέρασμα, γιατί προς Θεού, οι εντός αρμόδιοι δεν ενώνουν τις φωνές τους με αυτές των  εκτός Ελλάδας ειδικών για να βροντοφωνήσουν, από κοινού,  ότι είμαστε θύματα μιας ιδιότυπης γενοκτονίας; Είναι δυνατόν να ζούμε σε  χώρα, που επέλεξε να  λειτουργεί ως ένα απέραντο φρενοκομείο;

4. Η εντατικοποίηση, σε καθημερινή βάση των ενδείξεων ταχύτατης μετάλλαξης της ελληνικής οικονομίας, από ευρωπαϊκή και ανεπτυγμένη, σε τριτοκοσμική δεν αποκλείει, δυστυχώς, προβλέψεις σχετικές με  το ότι "η οικονομία σηκώνεται στα πόδια της", «πάμε για ανάπτυξη» και άλλες  προς την ίδια κατεύθυνση, που ωστόσο ενστερνίζεται ο κ. Πρωθυπουργός. Αντιθέτως, όπως οδεύουμε, όλα μα όλα συνηγορούν ότι η ανεργία μας το 2013 θα ξεπεράσει το 30%, στην περίπτωση των νέων  θα φθάσει στο   55%, ότι η στην πτώση της ζήτησης των περίπου 25% θα προστεθεί και άλλο  τουλάχιστον 10%, ότι οι 2000 μαθητές, μόνο στην περιοχή Αττικής, που  διαπιστώθηκε ότι παίρνουν ένα γεύμα  την ημέρα τουλάχιστον θα διπλασιαστούν, ότι ένας στους δύο καταστηματάρχες θα έχει βάλει λουκέτο, ότι δεν θα υπάρχει πια μεσαία τάξη στην Ελλάδα, ότι θα είναι δύσκολο να περπατήσει κανείς στο δρόμο με σχετική ασφάλεια.....ότι... Είναι επείγουσα ανάγκη να  αφυπνιστούμε. Οικονομία, που βρίσκεται σε τόσο βαθιά ύφεση και που περιμένει με βεβαιότητα ακόμη μεγαλύτερη, σε καμιά περίπτωση, με καμιά δύναμη δεν μπορεί να ελπίζει σε ανάπτυξη. Και, όμως, οι αρμόδιοι ομιλούν περί επερχόμενης ανάπτυξης στον ελληνικό  κρανίου τόπο!

5. Ο κ. Πρωθυπουργός μας διαβεβαιώνει, συνεχώς,  ότι θα είναι τρισχειρότερα αν βγούμε από το ευρώ. Θέλω πολύ να ενστερνιστώ την πεποίθησή του, παρότι δεν κατανοώ από που ακριβώς την αντλεί, δεδομένου ότι  στον τόπο μας, και σε αντίθεση με άλλες οικονομίες πολύ λιγότερο εκτεθειμένες από όσο η δική μας,  δεν υπάρχει από όσο γνωρίζω σοβαρή συγκριτική μελέτη για το πως θα ήμασταν με τη δραχμή, σε σχέση με το τωρινό αδιέξοδο. Αντιθέτως, υπάρχουν αρκετές μελέτες ξένων που υποστηρίζουν με σοβαρά επιχειρήματα, ότι παρά τις δυσκολίες μας θα μπορούσαμε ευκολότερα, με τη δραχμή,  να βγούμε από την τωρινή κόλαση. Και, να προσθέσω ότι, οπωσδήποτε, οι συντάκτες αυτών των μελετών δεν ανήκουν στο "λόμπυ της δραχμής".

6. Ομολογώ ότι δεν γνωρίζω το καταστατικό αυτού του "λόμπυ της δραχμής", ούτε τα μέλη που την απαρτίζουν, αλλά ούτε και τους τρόπους που θα πλουτίσουν χάρη στη δραχμή κλπ.  Ωστόσο, βρίσκω φτωχά και μη πειστικά τα  επιχειρήματα, που  επιστρατεύονται εναντίον της δραχμής.  Δηλαδή, πιστεύω ότι επιβάλλεται η ύπαρξη μιας σοβαρής  επιστημονικής μελέτης, που να συγκρίνει προς  που ακριβώς οδεύουμε, παραμένοντας αδρανείς και αποδεκατιζόμενοι καθημερινά, εντός του ευρώ, και τι κινδύνους θα πρέπει να ξεπεράσουμε για να έχουμε κάποια ελπίδα επιβίωσης, με τη δραχμή. Γιατί, είναι ξεκάθαρο ότι  το συχνά επαναλαμβανόμενο  επιχείρημα ότι κάποιοι θα πλουτίσουν, αν επιλέξουμε τη δραχμή είναι ανεπαρκέστατο και εντελώς αβάσιμο. Καταρρίπτεται, δηλαδή, από μόνο του, αν ληφθεί υπόψη ότι η εθνική κυβέρνηση, που θα διαθέτει τότε η Ελλάδα, από κοινού με το κυρίαρχο εθνικό της νόμισμα, θα είναι εύκολο να επιβάλλει κυρώσεις, και να αποτρέψει τον πλουτισμό των «λομπιστών της δραχμής». Δεν είμαι υπέρ της επιστροφής στη δραχμή, την οποία θεωρώ και εξαιρετικά επικίνδυνη, από πάρα πολλές απόψεις, και όχι μόνο την οικονομική. Ωστόσο, δεν βλέπω χαραμάδα φωτός με την πολιτική που ακολουθούμε επί 3 συναπτά έτη, και η οποία μας βυθίζει συνεχώς και πιο βαθιά σε μια καταστροφή που θέλω να ελπίζω ότι  είναι ακόμη  αντιστρέψιμη. Πιστεύω, και θα ήθελα πολύ να αποδειχθεί ότι  σφάλλω, ότι δεν υπάρχει  περίπτωση  να βγούμε από το τούνελ της απώλειας με αυτή την πολιτική. Προσπαθώ να αποφύγω τις συνωμοσιολογίες, γι αυτό και δεν  θεωρώ αυταπόδεικτη την επιθυμία της Γερμανίας να μας αποικιοποιήσει,  παρότι  όλες οι ενδείξεις, αλλά και  σωρεία αποδείξεων συνηγορούν προς τα εκεί. Ωστόσο, αυτό που είναι βέβαιο και που δεν χρειάζεται αποδεικτικό υλικό, είναι ότι οι Γερμανοί, που φευ διαφεντεύουν πλήρως την ΕΕ-ευρωζώνη, ουδέποτε ήταν, και ούτε τώρα είναι φίλοι μας. Άρα, είναι πολύ επικίνδυνο να επαφιόμαστε 1000% στις εκάστοτε εμπνεύσεις τους για την Ελλάδα. Γιατί, περί "εμπνεύσεων" και όχι περί σχεδίου για τη σωτηρία μας, πρόκειται.  Περί "εμπνεύσεων", οι οποίες θέτουν  πάνω από  την ελληνική επιβίωση, την έκβαση των βουλευτικών εκλογών στη χώρα τους. Εμπνεύσεις  που περιέχουν συντριπτικά υψηλό ποσοστό τιμωρίας και παραδειγματισμού,  και που χρησιμοποιούν την Ελλάδα ως πειραματόζωο για πλήθος αδιαφανών στόχων, όπως  είναι η  κατάργηση του κράτους Πρόνοιας,  η εξαφάνιση του δημόσιου τομέα,  η απόκτηση έναντι πινακίου φακής του  δημόσιου πλούτου μας κ.ο.κ.

Ευρώ, λοιπόν, για πάντα. Όμως, επιβάλλεται να αποφασίσουμε ως ποιο σημείο θα είναι πρέπον να εξακολουθήσει αυτή η προσκόλληση στο ευρώ.  Δηλαδή, τι  ποσοστό εξόντωσης της οικονομίας, της κοινωνίας, της υγείας, της παιδείας, της δημόσιας διοίκησης θα είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε χάριν της παραμονής μας στην ευρωζώνη. Γιατί,  αν έτσι εξακολουθήσουμε, κάποια αποφράδα στιγμή κινδυνεύουμε να βρεθούμε χωρίς Ελλάδα, οπότε και θα διερωτηθούμε  τι νόημα είχε αυτή  η λατρεία του ευρώ;   

7. Υπάρχει, όμως και κάτι ακόμη, και μάλιστα πολύ σοβαρό. Αναφέρομαι στο αναμφισβήτητο γεγονός ότι  όχι μόνο σύσσωμοι οι σοβαροί οικονομολόγοι της υφηλίου και  τα  σχετικά έντυπα κατέληξαν  στο συμπέρασμα   ότι το πρόγραμμα της τρόικας στην Ελλάδα απέτυχε οικτρά και «δεν βγαίνει», αλλά και το ίδιο το ΔΝΤ. Δεν μου επιτρέπεται,ασφαλώς, να υποθέσω ότι  η τρικομματική μας κυβέρνηση δεν πληροφορήθηκε αυτές τις δηλώσεις, που φυσικά ουδεμία σχέση έχουν με το, εκ των υστέρων, βάπτισμα του  μη βιώσιμου χρέους μας σε βιώσιμο.  Πως, λοιπόν, και γιατί εξακολουθούμε αυτή την απάνθρωπη και αδιέξοδη πολιτική λιτότητας, αν και έχει παταγωδώς αποτύχει, και επισήμως αναγνωριστεί; Και πως είναι δυνατόν να έχουν κάποιο νόημα δηλώσεις ότι «δεν θα χρειαστούν άλλα μέτρα αν…» ή «θα πάμε καλά, αν….» ενόσω η μακροοικονομική πολιτική της λιτότητας, όχι απλώς δεν μεταβάλλεται, αλλά γίνεται ακόμη αγριότερη; Πως μπορεί να δικαιολογηθεί η όποιας μορφής  αισιοδοξία για το μέλλον, παρότι συνεχίζεται η ίδια αυτή επικίνδυνη και  καταστρεπτική μακροοικονομική πολιτική της τρόικας;

Τελειώνοντας να πω ότι δέχομαι συνεχή ερωτήματα, που σχετίζονται με τους μνημονιακούς οικονομολόγους της τρικομματικής κυβέρνησης: «μα, καλά,  δεν έχουν επαρκείς γνώσεις οι οικονομολόγοι αυτοί»; Ή  «Δεν καταλαβαίνουν  τι γίνεται»;
Και απαντώ: ουδείς θέτει σε αμφισβήτηση τις όποιες γνώσεις αυτών των μνημονιακών οικονομολόγων. Όμως, το πρόβλημα  δεν είναι οι γνώσεις τους, αλλά το γεγονός  ότι ουδείς τις χρειάζεται, και ουδείς ασχολείται μ’ αυτές. Πράγματι - και δεν νομίζω να υπάρχει αντίρρηση-  ο ρόλος που η τρόικα απαιτεί απ’ αυτούς, είναι η  απλή και πιστή εκτέλεση των εντολών της.



.

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ: Τρία (επικίνδυνα) ερωτήματα για τον υπ. Οικ ονομικών κ. Γιάννη Στουρνάρα

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΕΛΛΑΔΑ: Τρία (επικίνδυνα) ερωτήματα για τον υπ. Οικ ονομικών κ. Γιάννη Στουρνάρα

Και εκτός αυτών των καίριων ερωτημάτων, θα έπρεπε επίσης και πάνω απ'όλα να τεθεί στον κ. Στουρνάρα, και στους πέριξ αυτού, και το ακόλουθο:

Εκτός από τους ιθαγενείς-οικονομολόγους, στους οποίους προστίθεται και σημαντικός αριθμός αλλοδαπών, ήδη και το ΔΝΤ, δια στόματος της κυρίας Λαγκάρντ διαπιστώνει και δηλώνει ότι "το χρέος μας δεν είναι βιώσιμο", πράγμα που πολύ απλά σημαίνει ότι όλα μα όλα τα μέτρα που λαμβάνονται, με βάση την υπόθεση της βιωσιμότητάς του είναι "μέτρα στον αέρα". Επιπλέον, όμως, όταν αυτά τα μέτρα είναι τόσο απάνθρωπα, τόσο εγκληματικά όπως είναι  όχι μόνο τα τελευταία, αλλά όλη η ατέλειωτη σειρά τους, ερωτάται προς τι; Για να τιμωρηθούν οι "κακοί Έλληνες". Ο κ. Στουρνάρας, βέβαια θα έχει πρόχειρη την απάντηση¨"για να πάρουμε τα 31,5Ε δισ,, χωρίς τα οποία θα χρεωκοπήσουμε"!

Καταρχήν, επρόκειτο να...χρεοκοπήσουμε στις 16τρέχ.αλλά η χρεοκοπία μας έδωσε, προφανώς, παράταση. Έλεος, όμως, πια μ'αυτή τη χρεοκοπία, της οποίας η επίκληση έχει ήδη καταστρέψει κοινωνία, οικονομία, παιδεία, διοίκηση...ολόκληρη την Ελλάδα. Ο κ. Στουρνάρας όφειλε να σταματήσει αυτό το αισχρό θέατρο του παράλογου, στο οποίο οι εταίροι μας μας υποχρεώνουν να πρωταγωνιστούμε, και εμείς πειθήνια ακολουθούμε. Το αίμα του ελληνικού λαού χύνεται χωρίς λόγο, χάρη στις απαιτήσεις ενός αδιέξοδου προγράμματος, που όχι μόνο δεν οδηγεί πουθενά, αλλά επιδεινώνει καθημερινά την κατάστασή μας. Δεν βλέπουν, δεν πληροφορούνται αυτοί που αποφασίζουν για τις τύχες μας, ότι το χρέος μας, ως ποσοστό στο ΑΕΠ ήταν 120% -όσο δηλαδή χρειαζόταν κατά το ΔΝΤ για να είναι βιώσιμο- και ακριβώς εξαιτίας των άχρηστων, επικίνδυνων και αιματηρών μέτρων της δήθεν διάσωσής μας, έγινε 182%, δηλαδή μη βιώσιμο;;;;  Το έργο που παίζουμε είναι το Συσίφειο;; Δεν έχουμε γλώσα να μιλήσουμε;;; Τι επιτέλους επιδιώκουν οι ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων ετών; Να παίρνουν τα σαφώς ειρωνικά και περιπαιχτικά  "μπράβο" από τους δυνάστες μας;

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

ΘΕΡΙΕΥΕΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΜΕΤΡΩΝ Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 8.11.2012


ΘΕΡΙΕΥΕΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΜΕΤΡΩΝ
Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη                         8.11.2012
===================================================
Ο Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων Olli Rehn αναγνώρισε –καιρός ήταν- μόλις χθες, ότι «το ελληνικό χρέος δεν είναι διαχειρίσιμο» -κάτι που ήταν αυταπόδεικτο, βέβαια, από την αρχή- και ότι οι δανειστές οφείλουν να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα! Πράγματι, το χρέος εκτιμάται για  το 2013, στο 189% μέσα στο ΑΕΠ. Υπενθυμίζω ότι το ελληνικό δράμα, και τα δήθεν «σωτήρια μέτρα» άρχισαν με χρέος 115% στο ΑΕΠ. Δηλαδή, με χρέος σχεδόν βιώσιμο!!!

Αναγνώρισε, επίσης, ο κ. Επίτροπος, ότι «αν δεν ληφθούν μέτρα» η δυναμική του χρέους  θα εξακολουθήσει να  είναι ανοδική-κάτι, επίσης, αυταπόδεικτο από την πρώτη στιγμή.

Ωστόσο, διαψεύδοντας την –οπωσδήποτε φρούδα εξαρχής-  αισιοδοξία του Πρωθυπουργού, καθώς και των πέριξ αυτού φερέφωνων δημοσιογράφων, ο κ. Olli Rehn αποκλείει διαγραφή τμήματος του χρέους, και αποκλείει επίσης και «κούρεμα».

Αυτό, λοιπόν, που μένει, ως αντιμετώπιση της μη βιωσιμότητας του χρέους - που μόλις τώρα ανακαλύπτεται, ακριβώς, απ’ αυτούς που επιβάλλουν τα όχι μόνο βάρβαρα, αλλά και άκρως αναποτελεσματικά, αλλά και  εντελώς αντίθετα των επιβαλλομένων μέτρα- είναι συννεφώδες και  αδιευκρίνιστο, όπως άλλωστε ήταν και όλα αυτά τα τρία μαρτυρικά χρόνια. Και ερωτάται, γιατί βιαστήκαμε τόσο πολύ για να βάλουμε ακόμη μια θηλιά στο λαιμό μας, με την ψήφιση χθες των νέων αιματηρών μέτρων;;;; Για να μας χλευάζουν ακόμη περισσότερο οι εταίροι μας;;;;

Προς το παρόν, όμως,  εξυπακούεται (!!!), σύμφωνα με τους ιθύνοντες της ΕΕ και της χώρας μας,  ότι η άμοιρη Ελλάδα και ο εξαθλιωμένος λαός της οφείλουν –απαρέγκλιτα, πάντοτε- να εφαρμόζουν και τα παλαιότερα, αλλά και τα νεότερα μέτρα, παρότι εξαιτίας τους το χρέος μας καθίσταται ολοένα  και πιο απελπιστικά μη βιώσιμο!!!

Είναι εντυπωσιακό, αδιανόητο και ανεξήγητο το πώς 153 Έλληνες βουλευτές, κατά τεκμήριο με υψηλότερο ΙQ και μορφωτικό επίπεδο από το μέσο ελληνικό, πείστηκαν-γι ακόμη μια φορά- να ψηφίσουν μέτρα, που κάνουν το χρέος ακόμη πιο ασήκωτο, ακόμη πιο απειλητικό, ακόμη πιο μη διαχειρίσιμο, όχι πια μόνο για την οικονομία, που ούτως ή άλλως ψυχορραγεί, αλλά και για την εθνική μας υπόσταση.

Να το επαναλάβω. Μια ασθενική ελπίδα υπάρχει ακόμη στη συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας, εξυπακούεται χωρίς πολιτικούς

Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012

ΑΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΜΠΑΙΝΕΙ ΤΑΦΟΠΕΤΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 07.11.2012


ΑΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ  ΜΕΤΡΑ ΜΠΑΙΝΕΙ ΤΑΦΟΠΕΤΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη                                 07.11.2012
=========================================================
Οι πιέσεις έγιναν αφόρητες, προς τους Έλληνες βουλευτές για να ψηφίσουν, εναντίον της συνείδησής τους, τα επώδυνα και επονείδιστα μέτρα, τα οποία οδηγούν τον ελληνικό λαό σε πλήρη εξαθλίωση και την ελληνική οικονομία σε βαθιά ύφεση, από την οποία θα χρειασθούν δεκαετίες για να συνέλθει…και αν συνέλθει. Οι πιέσεις έρχονται τώρα και από έξω, από  τους Financial Times, που επέλεξαν ακριβώς την ημέρα για τη δημοσίευση υποσχέσεων, σχετικά με  την ευνοϊκή αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης, που όμως θα πραγματοποιηθούν μόνον αν ψηφιστούν αυτά τα εγκληματικά μέτρα!!. Οι παρεμβάσεις αυτές αποτελούν απτή απόδειξη για το  πόσο  πολύ ανησυχούν οι δανειστές μας, μήπως αφυπνιστούμε την τελευταία στιγμή και παύσει «η κότα να γεννά χρυσά αυγά».

Είναι, πράγματι, ασυγχώρητο το συνεχώς επαναλαμβανόμενο ψέμα, από επίσημα πάντοτε χείλη, ότι αν δεν πάρουμε τη δόση (την κάθε δόση, φυσικά) χανόμαστε, γιατί  δεν θα έχουμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις. Η αλήθεια είναι ότι αν συνεχίσουμε να εξυπηρετούμε αδιαλείπτως και χωρίς διαπραγμάτευση τις ολοένα και πιο απάνθρωπες απαιτήσεις των δανειστών μας, δεν θα έχουμε τίποτε, και όχι μόνο μισθούς και συντάξεις. Δεν θα έχουμε Ελλάδα! Και διερωτώμαι, πως αυτή η αυταπόδεικτη αλήθεια δεν γίνεται κατανοητή και από τον πολιτικό μας κόσμο, αλλά κυρίως από το λαό.

Δεν ζουν σ’αυτή τη χώρα, που σε πείσμα των πρωτοφανών θυσιών, επί 3 συνεχόμενα χρόνια, πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο; Έχει ήδη χαθεί το ¼ του ΑΕΠ μας, η αγοραστική δύναμη της μέσης ελληνικής οικογένειας έχει μειωθεί κατά 50% περίπου, η ανεργία καλπάζει πολύ υψηλότερα από το επίσημο 24%, τα φορολογικά έσοδα αν και οι  ευφάνταστοι φόροι  απομυζούν  όλες τις πηγές ανάπτυξης, ωστόσο καταποντίζονται, αλλά όμως …. το χρέος και το έλλειμμα γιγαντώνονται! Και τώρα, οι δανειστές μας ζητούν και άλλο αίμα.

Ο Άρειος Πάγος  προσφέρει τεράστιες υπηρεσίες, στην προσπάθεια αφύπνισης του λαού και συνειδητοποίησης του αδιέξοδου, του παράνομου, του δρόμου αφανισμού που έχουμε πάρει. Με αποφάσεις του, και μάλιστα της ολομέλειας, αποφαίνεται για την αντισυνταγματικότητα του ενός μετά το άλλο των απαράδεκτων μέτρων. Αλλά, ωστόσο, δεν «ιδρώνουν αυτιά»!!!

Κάποιες αλήθειες, λοιπόν, είναι οι παρακάτω:

  1. Για την πληρωμή μισθών και συντάξεων υπάρχει πλήρης επάρκεια στο εσωτερικό, ακόμη και τώρα που έχει ψαλιδιστεί το ΑΕΠ μας, με την προϋπόθεση ότι θα σταματήσουμε τις εξωτερικές πληρωμές, μέχρι ότου επιτύχουμε ανθρώπινους όρους από τους δανειστές μας. Θα συμφωνήσουν;; Οι αναρίθμητες σχετικές μελέτες που προβλέπουν Αρμαγεδδών για την περίπτωσή τους, αν βγούμε από το ευρώ, αλλά και ο εμφανής πανικός τους απαντούν μ’ένα μεγάλο ΝΑΙ.
  2. Εμείς, και εκτός ευρώ αν χρειαστεί, έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε ανάπτυξη, ναι ακριβώς, με τη δραχμή μας. Με τη δραχμούλα μας πληρώσαμε τις δαπάνες των βαλκανικών πολέμων, μετά από πρόσφατη χρεοκοπία και πολεμική καταστροφή. Με τη δραχμούλα και ολίγον πληθωρισμό.
  3. Αν, σήμερα, ψηφιστούν τα φρικτά αυτά μέτρα, που για τις εργασιακές σχέσεις μας πηγαίνουν πιο κάτω από τις περισσότερες τριτοκοσμικές χώρες, τότε σε λίγους μήνες από σήμερα:
         
    •  η ανεργία μας θα ξεπεράσει το 35%
    • το ΑΕΠ μας θα βουτήξει και άλλες δέκα μονάδες-η ύφεση θα γίνει στραγγαλιστική
    • ένα στα δύο μαγαζιά θα βάλουν λουκέτο
    • οι αυτοκτονίες από 600 περίπου το χρόνο θα φθάσουν τις 900-1000
    • οι πολίτες θα πεθαίνουν από πείνα, από έλλειψη φαρμάκων, από έλλειψη ιατρικής περίθαλψης
    • και φυσικά, χρέος και ελλείμματα θα εξακολουθούν τον ανήφορο.

  Και ποιοι μίλησαν για ΔΗΘΕΝ «τελευταία μέτρα»; Βεβαιότατα δεν θα είναι αυτά τα  τελευταία, αν ψηφιστούν αυτά τα μέτρα. Θα έρθουν, πολύ σύντομα και άλλα, και το GREXIT θα είναι τότε πια μια βεβαιότητα.

 Δυστυχώς, η πραγματικότητα είναι εντελώς  αντίθετη από αυτήν που μας εμφανίζουν οι μνημονιακοί, με τη βοήθεια και της πλειοψηφίας των ΜΜΕ: δηλαδή το σίγουρο διαβατήριο για την έξοδο από την ευρωζώνη είναι, ακριβώς, η ψήφιση αυτών των μέτρων, που οδηγεί σε οριστική πτώχευση την οικονομία (και πώς να παραμείνει μια αποστεωμένη οικονομία στην ευρωζώνη;;), και όχι μόνο, αλλά φεύ σε ολοκληρωτικό ξεπούλημα της Ελλάδας και σε πλήρη υποδούλωση της χώρας για χρέη (αν και η δουλοποίηση για χρέη καταργήθηκε από τον Σόλωνα  γύρω στα 600 π.χ).

Και είναι για γέλια και για κλάματα, κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες, είναι δηλαδή τραγελαφικά τα όσα ακούγονται από επίσημα χείλη:
-περί…προσέλκυσης ξένων επενδύσεων
-περί …αύξησης της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μας
-περί…έναρξης ανάπτυξης το 2014
-περί….σωτηρίας της Ελλάδας χάρη στα μέτρα.

ΓΙΑΤΙ η φρικτή αλήθεια είναι ότι αν περάσουν τα μέτρα, μπαίνει ΤΑΦΟΠΕΤΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: στην οικονομία της, στην κοινωνία της, στις προοπτικές της, στην εθνική της υπόσταση.

Αντιθέτως, ελπίδες για σωτηρία υπάρχουν αν ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΜΕΤΡΑ.
               


Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ! Απαιτείται άμεσα Κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 31.10.2012


ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ! Απαιτείται άμεσα  Κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας
Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη                    31.10.2012
=================================================
Όσοι ζουν στην Ελλάδα και παρακολουθούν, έστω και αποσπασματικά, το δράμα του λαού της, που διαιωνίζεται και εντείνεται, χωρίς καμιά  ελπίδα βελτίωσης στον ορίζοντα,  συνειδητοποιούν ότι η κατάσταση δεν μπορεί να εξακολουθήσει. Ότι δεν πάει άλλο, και κάτι πρέπει να γίνει κατεπειγόντως. Γιατί, είτε οι εκάστοτε αρμόδιοι ψεύδονται ενσυνειδήτως, είτε βαυκαλίζονται ότι οι όποιες ελπίδες τους μπορεί να γίνουν πραγματικότητα. Ωστόσο πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε ότι  τα πράγματα, αν κάτι δεν αλλάξει, θα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Ειδικότερα:
*Η ανεργία θα ξεπεράσει το 30% και ανάμεσα στους νέους το 60%, πρόβλεψη που σημαίνει ότι  πάνω από τον  μισό πληθυσμό της χώρας θα είναι ανίκανος να ζήσει: να τραφεί, να ντυθεί, να θερμανθεί, να στεγαστεί. Όσο για τους νέους, θα εγκαταλείπουν τη χώρα μαζικά, πηγαίνοντας όπου μπορούν να βρουν δουλειά, και αφήνοντας πίσω τους μια έρημη χώρα.
*Οι  συνταξιούχοι θα πεθαίνουν μαζικά, και φυσικά πριν από την ώρα τους, από έλλειψη ιατρικής και φαρμακευτικής φροντίδας, από έλλειψη ή από επικίνδυνα φάρμακα, από ελλιπή διατροφή και από ανεπαρκή θέρμανση.
*Άνεργοι, συνταξιούχοι και λοιποί εξαθλιωμένοι θα αυτοκτονούν με ξέφρενους ρυθμούς, η ήδη πολύ χαμηλή γεννητικότητα θα επιδεινωθεί, η ασφάλεια στους δρόμους και στα σπίτια θα είναι σύμφωνη με τις σχετικές περιγραφές του Μεσαίωνα.
*Όσοι, ακόμη, απασχολούνται θα έχουν, ολοσχερώς, δουλοποιηθεί ενώ οι αμοιβές τους θα πλησιάζουν τα 250-300Ε το μήνα, δουλεύοντας 12ωρο και επί 7 ημέρες την εβδομάδα.
*Το ΑΕΠ, που ήδη έχει μειωθεί κατά 25% από την έναρξη της κρίσης, θα ξεπεράσει  το 50% σε πτώση, πάνω από τα μισά καταστήματα της χώρας θα βάλουν λουκέτο, τα απομεινάρια της ελληνικής βιομηχανίας θα εξαφανιστούν.
*Στο μεταξύ, θα πωλείται με συνοπτικές διαδικασίες ή ορθότερα θα χαρίζεται το σύνολο της Ελλάδας, επίγειο, υπόγειο, υποθαλάσσιο και εναέριο.
*Το χρέος, αλλά και το έλλειμμα νομοτελειακά  θα διευρύνονται. Έτσι  δόσεις, νέα δάνεια, επιμηκύνσεις κλπ θα συνεχίζονται στο διηνεκές, χωρίς φυσικά η ελληνική οικονομία να έρχεται σε επαφή και να ελαφρύνεται εξαιτίας τους, αλλά αντιθέτως, θα εξαθλιώνεται ολοένα και περισσότερο, θα υποδουλώνεται συνολικά, θα σβήνεται από το στερέωμα των ελεύθερων εθνών.

Κάτω απ’ αυτές τις τραγικές, τις σκοτεινές, τις  αχρείες συνθήκες, που δυστυχώς δεν απορρέουν από αρρωστημένη φαντασία, αλλά από την καθημερινή μας πραγματικότητα, θεωρώ ότι είναι εγκληματικό να γίνεται λόγος για  υποσχέσεις ανάπτυξης, το 2014 ή το 2016, για το ότι δήθεν «αυτά τα μέτρα θα είναι τα τελευταία», για το ότι «θα βγούμε από την κρίση».

Η αλήθεια είναι ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει πια ούτε δημοκρατία, ούτε κράτος πρόνοιας, ούτε δημόσια εκπαίδευση με κάποιες αξιώσεις, ούτε δημόσια διοίκηση, ούτε στοιχειώδης ασφάλεια, ούτε αισιόδοξες προοπτικές. Στην Ελλάδα είμαστε χαμένοι, περισσότερο από όσο στη γερμανική κατοχή, γιατί τότε υπήρχε ελπίδα, ενώ τώρα όχι. Στην Ελλάδα υπάρχει ήδη το χάος, με το οποίο μας τρομοκρατούν, πριν από κάθε δόση, οι αρμόδιοι.

Οι εκάστοτε κυβερνητικοί, δεν έχουν  εξάλλου πρόβλημα να δηλώνουν, και μάλιστα ανερυθρίαστα, ότι «χάνουν χαρτιά» με τα οποία  θα μπορούσε η Ελλάδα να βοηθηθεί για να βγει από την κρίση: κατοχικού δανείου ή λίστας Λαγκάρντ. Δεν έχουν πρόβλημα  να μην απαντούν στα αγωνιώδη ερωτήματα του ελληνικού λαού, για το  τι γίνεται με το κατοχικό δάνειο, για το πώς και γιατί βγαίνει στο σφυρί η δημόσια περιουσία ή και για το πώς οι αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων στραγγαλίζουν τα μέλη τους, αναγγέλλοντας  ότι «θα τα διαγράψουν  αν τολμήσουν να ψηφίσουν κατά συνείδηση». Δεν έχουν πρόβλημα να κάθονται ως «μαθητούδια» μπροστά στα αμείλικτα αφεντικά, να υφίστανται ανείπωτες προσβολές, που φυσικά απευθύνονται σε όλους εμάς και ευτράπελα  να μας διαβεβαιώνουν ότι «μας σώζουν». Είναι αλήθεια ότι με το πέρασμα του καιρού και με τη διαιώνιση αυτής της εξευτελιστικής κατάστασης ήμουν υποχρεωμένη να δεχθώ, τελικά,  ότι δεν φταίει η κυρία Μέρκελ,  ο κ. Σόιμπελ και όλη αυτή  η ακολουθία, αλλά οι δικοί μας αρμόδιοι, που αδιαμαρτύρητα δέχονται τα πάντα, και μάλιστα δηλώνουν προς κάθε κατεύθυνση και  συνεχώς ότι «θα συμμορφωθούν». Δηλαδή, θα προχωρήσουν σε μαζικές  εκτελέσεις των πολιτών.

Το πρόβλημα, κατά την ταπεινή μου κρίση, δεν είναι το αν θα πάρουμε ή όχι τη δόση, μια και δεν είναι η τελευταία, και μια και είμαστε χαμένοι είτε με τη δόση, είτε και χωρίς αυτήν. Το πρόβλημα είναι ότι «δεν πάει άλλο, και πρέπει κάτι να κάνουμε».

Αυτό το «κάτι» δεν βλέπω να μπορεί να είναι άλλο, αυτή τη στιγμή,  από τον ορισμό μιας κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας, στην οποία φυσικά δεν θα μετέχουν πολιτικοί. Να οριστεί επιτροπή, η οποία μέσω διαδικτύου να προτείνει προσωπικότητες της επιστημονικής κοινότητας, οι οποίες να προχωρήσουν σε νέο Σύνταγμα, στη λήψη δυσχερών αποφάσεων για ένα εθνικά ανεξάρτητο  μέλλον της χώρας και σε προκήρυξη, μετά από 4-6 μήνες, εκλογών. Όχι ότι πιστεύω ότι μια τέτοια λύση θα είναι πανάκεια. Επιβάλλεται, όμως, να προσπαθήσουμε να σωθούμε, και αυτό δεν γίνεται αναμένοντας «δόσεις».

Blogger marianegreponti. blogspot.com

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

ΑΠΩΛΕΙΕΣ….. ================== Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 27.10.2012


ΑΠΩΛΕΙΕΣ…..
==================
Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη                              27.10.2012


Είναι, πραγματικά, εκπληκτικά, ανεξήγητα και σχεδόν απόκρυφα τα όσα συμβαίνουν με τις ελληνικές κυβερνήσεις της τελευταίας αυτής περιόδου,  που διανύουμε. Ανάμεσα και σε πολλά άλλα, πριν από μερικούς μήνες, κάποιος τότε υφυπουργός  δήλωνε ανερυθρίαστα ότι «δεν βρίσκει» τα έγγραφα/δικαιολογητικά των γερμανικών επανορθώσεων!!! Κάπου τα είχε δει, αλλά τώρα –όπως δήλωσε- έχουν εξαφανιστεί. Προχθές, πάλι,  ένας από τους τελευταίους υπουργούς Οικονομικών δήλωσε ότι ναι, παρέλαβε την περίφημη λίστα Λαγκάρντ, την παρέδωσε κάπου, κάποτε, σε κάποιον στο γραφείο του, δεν «θυμάται ακριβώς» και από τότε έχει….απολεστεί.  Εμφανίστηκε, μάλιστα, ο περί ου τ. υπουργός εμφανώς  εκνευρισμένος, επειδή βουλευτές της αντιπολίτευσης είχαν το θράσος να απαιτούν διευκρινήσεις, για ένα «χαρτί» που….το έχασε, και να επιμένουν να του ζητούν ενοχλητικές λεπτομέρειες, όπως ονόματα αυτών που παρέλαβαν το «χαρτί» και άλλα  τέτοια εξοργιστικά. Τελεία και παύλα, και ουδέν έτερον. Το «έχασε» και δεν χρωστά εξηγήσεις σε κανέναν! Αυτό είπε με τον τρόπο του ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου. Δεν χρωστά εξηγήσεις στους ιθαγενείς!

Περιττό να υπενθυμίσω ότι τα δύο αυτά χαρτιά που φέρονται ως «απωλεσθέντα»- το πρώτο βρέθηκε με προσπάθειες  εκτός  ανθρώπων του υπουργείου- είναι εξαιρετικά σημαντικά και, κάτω από κάποιες προϋποθέσεις,  σε θέση να μας σώσουν. Το πρώτο, σε ότι αφορά μόνο στο κατοχικό δάνειο, τιμάται σε 530-570Ε δις. ενώ το δεύτερο σε απροσδιόριστο, αλλά πάντως υψηλό ποσό. Επιπλέον,  η εκτέλεσή του θα χαιρετιζόταν ως η πρώτη αποφασιστική νίκη κατά της φοροδιαφυγής, αλλά και ως έμπρακτη θέληση της πολιτικής ηγεσίας για περιορισμό του χρόνια  άδικα κατανεμημένου φορολογικού βάρους.

Οι άνθρωποι  αυτοί που «χάνουν» έγγραφα τόσο καταλυτικής σημασίας για τον ελληνικό λαό, ιδίως στην τωρινή  απελπιστική  του κατάσταση, δεν είναι απλώς απαράδεκτα επιπόλαιοι, αλλά και θανάσιμα  επικίνδυνοι, για την τύχη της χώρας και για το μέλλον του λαού της.

Καταρχήν, πρόκειται για άτομα, εξ ορισμού ανίκανα να διαπραγματευθούν με τους δανειστές και να αποκομίσουν οφέλη για την Ελλάδα, αφού δεν είναι σε θέση να διαφυλάξουν τα αποδεικτικά στοιχεία του βάσιμου των όποιων σχετικών τους επιχειρημάτων. Πρόκειται, στη συνέχεια για άτομα, τα οποία δεν έχουν συναίσθηση της κρίσιμης κατάστασης στην οποία βρίσκεται η πατρίδα, και συμπεριφέρονται ωσάν «τίποτε να μην τρέχει» που έχασαν τα πολύτιμα έγγραφα. Πρόκειται, τέλος, για άτομα που δεν έχουν, εμφανώς,  τη δυνατότητα να συνδέσουν προβλήματα με λύσεις, αλλά αντιθέτως πορεύονται σε περιβάλλον χάους, στο οποίο τα προβλήματα γιγαντώνονται, αλλά οι λύσεις δεν αναζητούνται.

Ο δραματικός αυτός διαχωρισμός μεταξύ προβλημάτων και πιθανών λύσεων φαίνεται, εξάλλου, καθαρά και από την άρνηση των κυβερνώντων μας να απαντούν σε απολύτως εύλογα ερωτήματα των πολιτών, τους οποίους και πολυτελώς  περιφρονούν. Χρησιμοποιώ, εδώ, απλώς ως παράδειγμα το αγωνιώδες ερώτημα που θέτω στην τελευταία ανοικτή επιστολή μου προς τον κ Πρωθυπουργό, σχετικά με το τι ακριβώς συμβαίνει επιτέλους με το κατοχικό δάνειο,  και γιατί δεν το διεκδικούμε. Αναρτήθηκε στο διαδίκτυο στις 14 τρέχ.  και, μάλιστα,  στάλθηκε  και στο ευρωπαϊκο  Κοινοβούλιο.

Η  συμπεριφορά αυτή των κυβερνώντων μας, εκτός από βαθύτατα περιφρονητική προς τους πολίτες, οδηγεί και στο οδυνηρό συμπέρασμα της μη σύμπτωσης των επιδιώξεων του ελληνικού λαού με αυτές των όσων τον κυβερνούν. Δραματικό αποκορύφωμα  αυτού του διαζυγίου είναι τα συμβάντα στη δοξολογία και στην παρέλασης της Θεσσαλονίκης.  Καταρχήν, απαγορεύτηκε η είσοδος στο ναό του Αγίου Δημητρίου, για όσους δεν είχαν πρόσκληση, και κατά δεύτερο λόγο, η στρατιωτική παρέλαση  διεξήχθη ως, περίπου, ιδιωτική υπόθεση, κάτω από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας και με συνοπτικό τρόπο. Υπενθυμίζω ότι γιορτάζονται τα 100 χρόνια απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης, και με τους όρους που επιβάλλονται για τον εορτασμό της, αποκλείονται απ’ αυτόν οι Θεσσαλονικείς!

Αλλοίμονο, όμως, στον τόπο και στο λαό, του οποίου οι κυβερνήτες αποφασίζουν για την τύχη του, αλλά τρέμουν να αντιμετωπίζουν την οργή του και τον κρατούν μακριά.

Ο ελληνικός λαός συνειδητοποιεί αργά αλλά σταθερά ότι οι κυβερνήσεις των 3 τελευταίων ετών επιλέγουν λύσεις στα ακανθώδη προβλήματά του, που επιδιώκουν να σώσουν την Ελλάδα, καταστρέφοντας τους Έλληνες. Η πλήρης συνειδητοποίηση  αυτού του οξύμωρου σχήματος, είναι σίγουρο, ότι  θα ξεσηκώσει τον ελληνικό λαό. Αν, όμως, αυτός ο ξεσηκωμός αργοπορήσει, και στο μεταξύ η καταστροφή των πάντων έχει ήδη συντελεστεί, η απόγνωση και η οργή δεν θα έχουν άλλη διέξοδο από έναν φρικτό εμφύλιο. Κάτι τέτοιο πρέπει με κάθε τρόπο να αποφευχθεί.

Σαν αύριο, οι όχι και τόσο μακρινοί μας πρόγονοι βροντοφώνησαν το μεγάλο το περήφανο, το υπέροχο ΟΧΙ, για το οποίο είμαστε κάθε χρόνο υπερήφανοι. Ο κίνδυνος, για μας τώρα, για μια υποδούλωση ακόμη πιο εξευτελιστική από όσο σε καιρό πολέμου, είναι προ των πυλών. Μια υποδούλωση, που μας παίρνει τα πάντα: υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, κτίρια, λιμάνια, ενέργεια, παραλίες, νησιά, δημόσια υγεία, δημόσια παιδεία, κράτος πρόνοιας,  αλλά  μας παίρνει και….το αγέννητο πετρέλαιο, και το αγέννητο χρυσάφι και όλον, τελοσπάντων, τον πλούτο μας που λάμπει, έστω κι αν ακόμη δεν τον έχουμε χαρεί. Μια υποδούλωση, που μας θέλει δούλους στις γερμανικές επιχειρήσεις, που θα έρθουν στον τόπο μας για να θησαυρίσουν, εξαθλιώνοντάς μας.

Μας τρομοκρατούν, για πολλοστή άλλωστε φορά, ότι αν δεν θα μας δοθεί η «δόση των 31,5Ε δις θα…. πεινάσουμε»! Αλλά, γιατί και πως θα πεινάσουμε, εξαιτίας της μη δόσης, αφού απ’ αυτήν ούτε καν δείγμα της δεν προορίζεται να κυκλοφορήσει στην ελληνική οικονομία; Αλλά….και πως και γιατί τα χρήματα του δημοσίου φθάνουν  μόνο μέχρι –ναι, ακριβώς!- την 16 Νοεμβρίου;; Τι απέγινε το σύνολο των κρατικών εσόδων από το, στην κυριολεξία, γδάρσιμο μισθωτών και συνταξιούχων;;;;

 Ένα δεύτερο ΟΧΙ, πιο βροντερό από το πρώτο, επιβάλλεται τώρα αμέσως. Και αυτό προϋποθέτει στάση εξωτερικών πληρωμών,-κάτι που το πρότεινα από τα τέλη του 2010- καταγγελία των ατιμωτικών όσο και απραγματοποίητου περιεχομένου μνημονίων, αλλά αναγκαστικά και όλων  όσων τα υπέγραψαν.

marianegreponti-delivanis.blogspot.com/ 

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

Le suspense de la dette de guerre allemande envers la Grèce par Maria Negreponti-Delivani


Le suspense de la dette de guerre allemande envers la Grèce
par Maria Negreponti-Delivani                     23.10.2012
--------------------------------------------------------------------------------------------------------

Questions opportunes au Premier Ministe Antonis Samaras :
Les questions que je me pose sont peut-être naïves, mais j'avoue ne pas comprendre, et une grande partie de mes compatriotes, j'en suis convaincue, se demande elle aussi POURQUOI:
1. Pourquoi chaque jour est-il une souffrance pour les Grecs, pourquoi sommes-nous réduits à vivre dans des conditions à ce point dégradantes - aussi bien au niveau national que personnel. Nous nous sommes mis à genoux devant les Allemands, dont la Chancelière Angela Merkel est la représentante élue, nous avons consenti à notre anéantissement social et économique, nous lui avons sacrifié aussi trois générations au moins, car les Grecs sont contraints d'émigrer s'ils ne veulent pas vivre dans l'indigence, soumis au diktat de leur "protecteur" allemand.
POURQUOI n'exigeons-nous pas des Allemands - qui, disons-le  monsieur le Premier Ministre, ne sont pas nos amis, contrairement à ce que vos propos bienveillants à l'égard de madame Merkel laissent parfois entendre - qu'ils remboursent leur dette de guerre, estimée à 510-575 milliards d'euros, et la réparation des horreurs commises pendant l'Occupation?
Cette question, je me permets de le faire remarquer, est abordée de façon complètement délirante depuis trois ans maintenant. On se livre ainsi à des discussions interminables, on lui consacre des "journées" et des conférences, des publications et des articles, on est même allé jusqu'à mobiliser des experts étrangers, dont beaucoup d'économistes, qui se saisissent de l'affaire, constatent effectivement l'existence de cet énorme dette non réglée de l'Allemagne envers la Grèce et puis... RIEN!
Pourquoi la question en reste là? A quoi se heurte-t-on?
2. Les gouvernements pro-mémorandums qui se succèdent ces trois dernières années, semblent vivre un véritable calvaire, s'efforçant de satisfaire l'inhumaine boulimie de nos "partenaires" européens qui menacent gravement notre vie même, avec la légalisation des médicaments génériques qui seront fabriqués et avalisés n'importe où sauf en Grèce, avec les aliments périmés qu'on nous donnera à nous, les "indigènes" à consommer. Tout porte à croire donc, que nos gouvernements sont forcés - je veux croire qu'ils y sont forcés - à consentir au génocide économique du peuple grec.
Alors POURQUOI, si c'est ainsi, les divers gouvernements grecs des trois dernières années ne posent-ils pas SANS DÉTOURS la question à l'Allemagne du remboursement immédiat de la dette de guerre qu'elle a envers notre pays, et POURQUOI tolèrent-ils au contraire l'attitude avilissante - que la population dans son ensemble doit naturellement supporter - de madame Merkel, de monsieur Tomnsen et de leurs acolytes?
3. L'armoire cacherait-elle donc d'insoutenables squelettes? Apparemment OUI! Cela expliquerait du moins la difficulté à aborder le sujet de la dette allemande qui suit la logique des vases non communiquants! D'un côté, le peuple grec, NAÏF, tranquilisé par l'espoir qu'il sera sauvé grâce au remboursement - enfin - de la dette de guerre, et de l'autre, la royale indifférence des gouvernements pro-mémorandums, qui GARDENT UNES DISTANCE RAISONNABLE FACE À UNE SOLUTION CENSÉE - EN THÉORIE DU MOINS - SAUVER LE PAYS, ne disent pas OUI au remboursement, mais ne disent pas NON! TROIS ANS QUE CELA DURE, DANS UN CONTEXTE EXTRÊMENENT DOULOUREUX!
4. CETTE QUESTION DOIT ÊTRE RÉGLÉE SANS DÉLAIS, À NOUS DE L'EXIGER. Car il est clair que si, pour une raison quelconque - et dans ce cas, il faudra bien sûr en vérifier le bien-fondé - l'État grec ne peut plus revendiquer ce qui lui est dû, il serait INTOLÉRABLE ET IMMORAL, CE SERAIT UN VÉRITABLE ACTE DE TRAHISON, D'UNE DÉSINVOLTURE INEXCUSABLE que de laisser croire à la population toute entière, que de la laisser espérer et réclamer le remboursement d'une DETTE EN FAIT EFFACÉE.
5. PAR CE JEU DE CACHE-CACHE HONTEUX, LES GOUVERNEMENTS SUCCESSIFS PRO-MÉMORANDUMS HUMILIENT LE PEUPLE GREC. ALORS ENFIN, QUE SE PASSE-T-IL DONC AVEC LA DETTE DE GUERRE ALLEMANDE?
IL EST DE VOTRE DEVOIR, MONSIEUR SAMARAS, DE RÉPONDRE AU PEUPLE GREC. 

ΤΟ ΓΕΛΟΙΟΝ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ;;;;;; Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 23.10.2012


ΤΟ ΓΕΛΟΙΟΝ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ;;;;;;
Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη                                                     23.10.2012


Ενόσω η Ελλάδα ψυχορραγεί, οι κυβερνητικοί μας,  με  ύφος σχεδόν θριαμβευτικό αναγγέλλουν  στον  οικονομικά εξαθλιωμένο ελληνικό λαό:

  1. Ότι η….. «πρόοδος» (είναι, ακριβώς, η λέξη που χρησιμοποιήθηκε)  που έλαβε χώρα στην Ελλάδα αναγνωρίζεται από τους εταίρους μας, και ακόμη
  2. Ότι σε νέο διεθνή κατάλογο μέτρησης της ανταγωνιστικότητας των επί μέρους εθνικών οικονομιών, η Ελλάδα από την 100η θέση ανέβηκε στην 78η! Δήλαδή, τα μέτρα απέδωσαν και γίναμε πιο ανταγωνιστικοί!!!!

Και, προφανώς,  τα παραπάνω είναι λόγοι για  να πανηγυρίζουμε…..

Δυο λόγια, σχετικά, με τις από πολλές πλευρές όχι, μόνο, θλιβερές αλλά ας μου επιτραπεί ο βαρύς χαρακτηρισμός και απαράδεκτες αυτές δηλώσεις:

1.       Περί «προόδου». Πως, αλήθεια, είναι νοητό Έλληνας πολιτικός, που διαμένει στην Ελλάδα,  να χαρακτηρίζει ως «πρόοδο» την εμφανέστατη πια τριτοκοσμοποίηση της Ελλάδας; Τις καθημερινές αυτοκτονίες, την απροσμέτρητη φτώχεια και απελπισία, τη δραματική πτώση του ΑΕΠ, τουλάχιστον κατά 25%, την ανεργία που καλπάζει προς το 30%, μια άγρια ύφεση που διαχρονικά γιγαντώνεται για 5η χρονιά, παρά τους εξορκισμούς ότι δήθεν κάποιοι βλέπουν να χαράζει,  αλλά, ΝΑΙ, και τη συνεχή αύξηση του χρέους, αλλά ΝΑΙ, και παρ’ όλες τις απάνθρωπες θυσίες σε μειώσεις  δαπανών  και σε αύξηση φόρων,   και τη μείωση των κρατικών εσόδων; ( όπως ήταν αναμενόμενο, άλλωστε, από την πρώτη στιγμή αποδοχής, εφαρμογής και συνέχισης του παρανοϊκού  αυτού σχεδίου εξόντωσής μας, για όποιους γνώριζαν στοιχειωδώς τις σχετικές ελαστικότητες της ελληνικής οικονομίας). Που, λοιπόν, ακριβώς  ο Πρωθυπουργός μας βλέπει την «ΠΡΟΟΔΟ»;;; Η αλήθεια είναι, δυστυχώς,  ότι καταποντιζόμαστε και ότι, αν έτσι συνεχίσουμε, η καταστροφή της κοινωνίας, της οικονομίας,  της παιδείας, της υγείας θα είναι μη αντιστρέψιμη.
2.       Περί «αύξησης της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας». Το ανήγγειλε ο κ Χατζηδάκης. Προφανώς, η «άνοδός» μας αυτή (δεν μπόρεσα να βρω την εξέλιξη στο
Ιντερνετ) αναφέρεται στη βελτίωση του εμπορικού μας ισοζυγίου…..η οποία είναι γεγονός, αλλά φυσικά δεν οφείλεται σε «άνοδο της ανταγωνιστικότητας» της  οικονομίας  μας που αργοπεθαίνει, αλλά απλώς στη δραματική μείωση των εισαγωγών, εξαιτίας ελαχιστοποίησης των εισοδημάτων και της ζήτησης. Δηλαδή, σε δραματικές και όχι θριαμβευτικές εξελίξεις.

Και τη στιγμή που γράφονται αυτές οι σειρές, συνεχίζονται οι συζητήσεις της τριτοκομματικής μας Κυβέρνησης, για την εξεύρεση  τρόπων με τους οποίους θα επιτύχουμε μεγιστοποίηση εξαθλίωσης, ανεργίας, αυτοκτονιών, φτωχοποίησης των εργαζομένων στη χώρα μας, διότι η ΤΡΟΙΚΑ δεν ικανοποιείται με  τα όσα της προσφέρουμε και απαιτεί και άλλο αίμα….. Και ο υπουργός μας των Οικονομικών εξακολουθεί να απειλεί και, προφανώς, να εκβιάζει για λύση που θα ικανοποιήσει την Τρόικα, γιατί αλλοιώς….  «θα πεινάσουμε, αν δεν πάρουμε τη δόση»….παρότι είναι  κοινό μυστικό ότι αυτή προορίζεται για τις τράπεζες.!!!!! (Η Τρόικα δεν είναι πια Τρόικα, μια που το ΔΝΤ έχει, ουσιαστικά, αποστασιοποιηθεί από τη συνέχιση της παράνοιας)

Και, όσο κι αν φαίνεται τραγικά παρανοϊκό, απόλυτα αδιανόητο και αυτόχρημα δραματικό,   οι συζητήσεις αυτές για την περαιτέρω εξαθλίωσή μας  συνεχίζονται απτόητες,  την ίδια ώρα που στα πρωτοσέλιδα των μεγάλων ξένων εφημερίδων αναγγέλλεται  (με βάση πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ-τμήμα δηλαδή της Τρόικας) ότι: «Σε πείσμα της έντονης λιτότητας το χρέος της ΕΕ διογκώνεται», ενώ  παράλληλα οι οικονομίες, στις οποίες εφαρμόζεται πρόγραμμα Τρόικας,   συρρικνώνονται,  εξαιτίας της ύφεσης. Ταυτόχρονα, γνωστότατοι διεθνώς οικονομολόγοι, στα ίδια αυτά πρωτοσέλιδα,   δηλώνουν σε τόνους δραματικούς ότι «χωρίς αλλαγή πολιτικής η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να πληρώσει το χρέος της».

Θα μπορέσουμε, έστω και το ύστατο δευτερόλεπτο, να συνέλθουμε και να αντιδράσουμε με, στοιχειωδώς,  λογικό τρόπο, ώστε να διασώσουμε ότι ακόμη δεν έχει εντελώς καταστραφεί;;;;




Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2012

Letter of Maria N.-D to Antonis Samaras, 19.10.2012, European Parliament


From: EVRIPIDIS BILLIS [mailto:euri@central.ntua.gr]
Sent: Thursday, October 18, 2012 3:43 PM
Subject: FW: FW: GERMAN REPARATIONS AND GERMAN CRIMES VS HUMANITY cannot be forgotten

Honorable Members of the European Parliament, Honorable President, Honorable Vice Presidents and Honorable other Members of the Committee,

The below about  the German reparations owned to Greece according to crimes done by Germans during Greece occupation by Germans between 1941 and 1944
Even I understand why the obviously rather young below German MEP wrote the referred note, 1941- 1944 differ a little from 43AD he refers.
As a European MEP he owed to know that these reparations for the done German crimes at that period have not been lapsed according to international law.
I cannot answer him if the damages related to the Roman occupation of Britain in 43 AD “have been lapsed or not”.
Attached you may find some details about these German crimes and the owed reparations.
Please transfer my request to EU Parliament library to keep for historical reasons the attached.

Sincerely yours
Euripides Billis
Ex-Assistant Professor National Technical University of Athens (NTUA)
Michalacopoulou Ave 155, 11527 Athens Greece

From: Nicolas Kaloy [mailto:euroleague.geneva@gmail.com]
TO THE DEPUTIES OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND THE EUROPEAN COMMISSION
THE EUROPEAN LEAGUE OF GENEVA FULLY AGREES WITH THE CONTENT OF THE FOLLOWING LETTER ADDRESSED TO THE GREEK
PRIME MINISTER BY PROF. MARIA NEGREPONTI DELIVANI.
THE ISSUE OF THE GERMAN DEBT FOR THE DESTRUCTION AND CRIMES AGAINST HUMANITY COMMITTED DURING WWII IS AN AFFAIR (NOT ONLY MORAL) THAT CONCERNS THE EUROPEAN UNION AS A WHOLE.
THE PERPETRATORS OF THE CRIMES WERE NOT "NAZIS" AS SOME LIKE TO SAY WHO  WERE TRIED IN NUREMBERG (and the issue is ...finished!), BUT WERE GERMANS WHO ARE NOW MEMBERS OF THE EUROPEAN UNION AND SENSED TO ADOPT  ITS PRINCIPLES ON HUMAN RIGHTS.
 IT IS OUTRAGEOUS AND UNJUST THAT THE GERMAN GOVERNMENT HAS PAID REPARATIONS TO ALL OTHER WWII VICTIMS EXCEPT TO GREECE WHERE THE MANIA OF DEVASTATION BY THE GERMANS WAS AT ITS CLIMAX

FURTHERMORE
ATTACHED TO THIS, WE WISH TO BRING TO YOUR KNOWLEDGE THE REMARK WITH WHICH A GERMAN LAWYER(?) RETORTED TO THE GREEK HUMANISTIC CLAIM.
THE SAID GERMAN GENTLEMAN SENT THE FOLLG MESSAGE THRU TWITTER:
Great idea.  There should be more of this.  Let's demand justice.  I'm thinking of bringing a legal case against Italy for damages related to the Roman occupation of Britain in 43 AD.
 ROGER HELMER MEPwww.rogerhelmer.com , Follow me on Twitter: RogerHelmerMEP

Comment
Here you have the present German spirit to questions concerning human rights and european solidarity but
ALSO OF HUMAN RESPONSIBILTY AND DIGNITY


The GERMANS, TODAY MASTERS OF EUROPE
have NEVER repented for the inhuman atrocities perpetrated by the GERMAN ("nazi" is a MISNOMER) TROOPS IN EUROPE TWICE IN THE 20TH CENTURY

but as this twitter message indicates they think that they can employ their barbarian black humor for CRIMES AGAINST HUMANITY, HOLOCAUSTS, CRIMES OF WAR committed in the most recent past WITH MILLIONS OF VICTIMS !
IF THIS SPIRIT IS TOLERATED BY THE EUROPEAN DEPUTIES AND THE EUROPEAN COMMISSION
WE HAVE HERE SIGNS OF ILL OMEN OF WHAT THE FUTURE OF THE EU IS, VERY SOON, LIKELY TO BE
.

THE GERMANS MUST KNOW THAT THEIR CRIMES AGAINST HUMAN RIGHTS AND CRIMES OF WAR
CANNOT BE ERASED FROM THE PAGES OF HISTORY
BECAUSE IF THEY WERE
THEN THEY ARE LIKELY TO BE REPEATED.

FROM THE EUROPEAN LEAGUE OF GENEVA (Free Think Tank)
The President
Dr Nicolas Kaloy, Ph.D.
Geneva, Switzerland
THE THRILLER OF THE GERMAN DEBT TO GREECE
Mar
ia-Negreponti Delivani 14.10.2012
Key questions to Prime Minister Antonis Samaras:

My questions may be naive. But I fail to understand, and I am sure that the majority of my fellow countrymen are not clear as to WHY:
1. Although we are bleeding every day. In spite of being forced to live under conditions of unspeakable national and personal indignity. Although we have essentially sacrificed to the Germans, represented by Chancellor Merkel, not only our social and economic devastation, but also at least three Greek generations who shall be immigrants, beggars in their home country and, certainly residents of a German protectorate, WHY don’t we demand from the Germans, who are certainly not our friends,  so it is really inconceivable how you could utter the contrary, when addressing  Mrs Merkel???? – the repayment of  the occupation loan, estimated at 510 -575 billion euros, and the restoration of the horrific disasters caused by them while occupying our country?

Let me observe that this issue is being dealt with in a totally paranoid way for three years now. Endless discussions are conducted, workshops and conferences are organized, papers are published and articles are written, even foreign scientists have been recruited, especially economists, to deal with this issue, they all confirm the existence of this huge debt of Germany to our country .... but then NOTHING HAPPENS! WHY IS THE ISSUE NOT RESOLVED? WHAT ARE THE OBSTACLES?

The numerous pro-memorandum governments of the last three years seem to be suffering inhuman tortures in order to satisfy the bulimic appetites of our “partners”, who are now directly threatening our survival, through the  legalization of generics, which will be manufactured and approved anywhere abroad, and the expired food products that we shall be forced to  consume. Our governments, are therefore obviously forced – I certainly want to believe that they are forced- to acquiesce to this economic genocide of the Greek people.
If this is the case, WHY don’t the  the Greek governments of the last three years DIRECTLY demand from Germany the immediate repayment of its debt, but instead tolerate the constantly degrading behavior of Mrs Merkel, Mr . Thomsen and their incredible company,- which is naturally absorbed by the entire Greek people?

<  There are OBVIOUSLY some skeletons in someone’s closet. Is that why the way of dealing with the German debt is following two different directions?? On one hand, the NAIVETE of  the Greek people who believe in the dream of salvation through repayment of this debt and on the other, the PROFOUND INDIFERRENCE of the pro-memorandum governments which are TAKING DISTANCES from A SOLUTION WHICH COULD THEORETICALLY SAVE US  and say neither YES or NO to the repayment of the debt. THIS HAS BEEN GOING ON FOR THREE FULL YEARS OF PAINFUL CONDITIONS!!!

< WE MUST ALL DEMAND THAT THIS ISSUE IS INSTANTLY RESOLVED. Because it is clear that if, for some reason, whose validity should be verified, the Greek State is no longer in a position to claim its rights, IT IS UNACCEPTABLE, IMMORAL AND TRAITOROUS to leave a whole people uninformed and naively hoping and claiming NONEXISTENT (???) DEBTS.  


< This SHAMEFUL HIDE AND SEEK RIDICULES THE GREEK PEOPLE AND THIS IS THE FAULT OF ALL THE PRO-MEMORANDUM GREEK GOVERNMENTS.

WHAT LIES BEHIND THE GERMAN DEBT??? YOU HAVE AN OBLIGATION TO ANSWER TO THE GREEK PEOPLE MR SAMARAS.
 


--

  

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012

THE THRILLER OF THE GERMAN DEBT TO GREECE Maria-Negreponti Delivani 14.10.2012


THE THRILLER OF THE GERMAN DEBT TO GREECE
Mar
ia-Negreponti Delivani 14.10.2012



Key questions to Prime Minister Antonis Samaras:

My questions may be naive. But I fail to understand, and I am sure that the majority of my fellow countrymen are not clear as to WHY:
1. Although we are bleeding every day. In spite of being forced to live under conditions of unspeakable national and personal indignity. Although we have essentially sacrificed to the Germans, represented by Chancellor Merkel, not only our social and economic devastation, but also at least three Greek generations who shall be immigrants, beggars in their home country and, certainly residents of a German protectorate, WHY don’t we demand from the Germans, who are certainly not our friends,  so it is really inconceivable how you could utter the contrary, when addressing  Mrs Merkel???? – the repayment of  the occupation loan, estimated at 510 -575 billion euros, and the restoration of the horrific disasters caused by them while occupying our country?

Let me observe that this issue is being dealt with in a totally paranoid way for three years now. Endless discussions are conducted, workshops and conferences are organized, papers are published and articles are written, even foreign scientists have been recruited, especially economists, to deal with this issue, they all confirm the existence of this huge debt of Germany to our country .... but then NOTHING HAPPENS! WHY IS THE ISSUE NOT RESOLVED? WHAT ARE THE OBSTACLES?

1.     The numerous pro-memorandum governments of the last three years seem to be suffering inhuman tortures in order to satisfy the bulimic appetites of our “partners”, who are now directly threatening our survival, through the  legalization of generics, which will be manufactured and approved anywhere abroad, and the expired food products that we shall be forced to  consume. Our governments, are therefore obviously forced – I certainly want to believe that they are forced- to acquiesce to this economic genocide of the Greek people.
If this is the case, WHY don’t the  the Greek governments of the last three years DIRECTLY demand from Germany the immediate repayment of its debt, but instead tolerate the constantly degrading behavior of Mrs Merkel, Mr . Thomsen and their incredible company,- which is naturally absorbed by the entire Greek people?

2.     There are OBVIOUSLY some skeletons in someone’s closet. Is that why the way of dealing with the German debt is following two different directions?? On one hand, the NAIVETE of  the Greek people who believe in the dream of salvation through repayment of this debt and on the other, the PROFOUND INDIFERRENCE of the pro-memorandum governments which are TAKING DISTANCES from A SOLOUTION WHICH COULD THEORETICALLY SAVE US  and say neither YES or NO to the repayment of the debt. THIS HAS BEEN GOING ON FOR THREE FULL YEARS OF PAINFUL CONDITIONS!!!

3.     WE MUST ALL DEMAND THAT THIS ISSUE IS INSTANTLY RESOLVED. Because it is clear that if, for some reason, whose validity should be verified, the Greek State is no longer in a position to claim its rights, IT IS UNACCEPTABLE, IMMORAL AND TRAITOROUS to leave a whole people uninformed and naively hoping and claiming NONEXISTENT (???) DEBTS.  


4.     This SHAMEFUL HIDE AND SEEK RIDICULES THE GREEK PEOPLE AND THIS IS THE FAULT OF ALL THE PRO-MEMORANDUM GREEK GOVERNMENTS.

WHAT LIES BEHIND THE GERMAN DEBT??? YOU HAVE AN OBLIGATION TO ANSWER TO THE GREEK PEOPLE MR SAMARAS.