Σάββατο, 18 Ιανουαρίου 2014

«ΚΟΥΡΕΜΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ. ΠΑΝΟΜΟΙΟΤΥΠΗ ΠΟΡΕΙΑ;;;» Γράφει η Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 18.01.2014



«ΚΟΥΡΕΜΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ. ΠΑΝΟΜΟΙΟΤΥΠΗ ΠΟΡΕΙΑ;;;»
Γράφει η Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη                  18.01.2014

Η Κυβέρνηση αποφεύγει, όπως ο διάβολος το λιβάνι, να  ασχοληθεί  με θέματα, ζωτικά, έστω κι αν αυτά  θα έλεγα  ότι είναι  θέματα ζωής και θανάτου για την Ελλάδα. Ένα απ’ αυτά είναι κατεξοχήν και το θέμα της  επιστροφής στη δραχμή, για την περίπτωση της οποίας, όσο κι αν είναι απίστευτο,  δεν υπάρχει ούτε μια επίσημη και σοβαρή μελέτη για τα αναμενόμενα πλεονεκτήματα και τους απειλούμενους κινδύνους. Αντιθέτως, υπάρχει σωρεία άκρως αφελών  αφορισμών για όσους τολμούν να συζητήσουν σοβαρά το θέμα.

 Να θυμίσω ότι  η Κυβέρνηση, αυτή και οι πρόσφατα προηγούμενες,  στο άκουσμα των λέξεων "αναδιάρθρωση-αναδιαπραγμάτευση του χρέους" πάθαιναν κυριολεκτική υστερία και μάλιστα κατηγορούσαν όσους αναφέρονταν σ' αυτές ως "εχθρούς του έθνους", "λαϊκιστές" κλπ. Ήταν, άραγε για να δώσουν χρόνο στις τράπεζες των δανειστών να ξεφορτωθούν τα ελληνικά ομόλογα, έτσι ώστε όταν, με εγκληματική καθυστέρηση, έγινε το "κούρεμα" να καταστρέψει και όχι να βοηθήσει την ελληνική οικονομία; Ήταν άραγε, εξαιτίας ανειλημμένων υποχρεώσεων, που σαφώς στρεφόταν εναντίον της Ελλάδας; Ή, στην καλύτερη βέβαια, αλλά ίσως και αφελέστερη περίπτωση, ήταν επειδή δεν καταλάβαιναν οι δικοί μας αρμόδιοι ποιο ήταν το πρόβλημα;

Το ανεπίτρεπτο, ωστόσο, είναι η επανάληψη. Η ίδια δηλαδή παράσταση, τηρουμένων πάντοτε των αναλογιών, εξακολουθεί να παίζεται στον ελληνικό κρανίου τόπου. Ακριβώς, όπως στα αμέσως προηγούμενα χρόνια, αυτοί που υποστήριζαν ότι η μοναδική λύση σωτηρίας είναι ένα "κούρεμα-έγκαιρο βέβαια- και ριχνόταν στο πυρ το εξώτερο ως "εχθροί του λαού",  δυστυχώς με τις απαράλλακτα όμοιες μεθοδεύσεις αντιμετωπίζονται τώρα και όσοι υποστηρίζουν την επάνοδο στη δραχμή, παρότι αυτοί οι τελευταίοι είναι απολύτως εν γνώσει, των πολύ σοβαρών προβλημάτων μια τέτοιας επιχείρησης. Αλλά που, ωστόσο, θεωρούν ότι αυτή τη στιγμή και με τις παρούσες συνθήκες, αυτή η στροφή εμφανίζεται ως  η μοναδική επιλογή σωτηρίας-κάτω φυσικά από προϋποθέσεις και χωρίς να μπορούν να αποκλειστούν σοβαρότατοι κίνδυνοι.  Φοβάμαι, και εύχομαι να μην έχω δίκαιο, για το  ότι η εξέλιξη με τη δραχμή, θα είναι πανομοιότυπη με αυτήν του "κουρέματος". Δηλαδή, θα γίνει με πρωτοβουλία των εταίρων μας, σε χρόνο και με όρους που συμφέρουν σ' αυτούς και που καταστρέφουν το Έθνος. Μπορεί, αλήθεια, να υπάρχουν πολλοί ανάμεσά μας, που να αδυνατούν να δουν  ότι ακριβώς αυτό  είναι το σενάριο που μας μεθοδεύουν οι δανειστές/εταίροι μας, και γι αυτό βιάζονται, τόσο μα τόσο, να τελειώσει το ξεπούλημα ολόκληρης της Ελλάδας;;;  Και σκέπτομαι το ρητό των προγόνων μας: "το δις εξαμαρτείν  ουκ ανδρός σοφού"!




Παρασκευή, 17 Ιανουαρίου 2014

" INSIDE OR OUTSIDE OF EUROPE "???????? by Maria Negreponti-Delivanis

" INSIDE OR OUTSIDE OF EUROPE "???
by Maria Negreponti-Delivanis

Let us accept for a second the hypothesis that Mr Samaras had no idea about the real reasons why our partners threw us to the lions, ie the Troika , and why they cold bloodedly poisoned us with the Memoranda. Let us suppose that he had good intentions and is a good European, and therefore - even though the whole package was irrational – he nevertheless believed that…the memoranda could save us; that we were in dire need of the reforms - which turn the labor market into a jungle, which dismantle the public sector with absolutely no justification, tossing in the street 150,000 civil servants, which destroy public health and education, and eventually result in selling out the whole of Greece. Let us assume that the Prime Minister and his team indeed believed in ....the good intentions of our partners, in spite of seeing this destruction proceeding on a daily basis and our economy worsening.  Let us assume  that, indeed, Mr. Samaras believed that the primary surplus - a bubble of Greek blood- corresponding to 0.4 % of GDP, has the potential to save us. Let's accept this ......

However, after the clear, absolutely sincere and inadmissibly cynical confession by Mr Olli Rehn - and not only ....-that "The EU sacrificed Greece, to save itself," in favor of which Europe is Mr Samaras calling us to vote for?? for a Europe that impoverishes us, slanders us, brings us back many decades??? Vote for a ruthlessly criminal Europe which destroyed us, but seems to have no intention to make up for this premeditated crime? Which on the contrary, has the audacity to push us to continue following......this wrong prescription, ie accelerate and complete our destruction ! !
 

This irrationality has gone on long enough in Greece. It must be stopped immediately ! Nobody in now ravaged Greece –following the EU decision – is entitled to raise the question "Europe or not," because now this question is not just naive, it is mortally dangerous to our survival. Conversely , if we really want to remain in Europe, the only way out is our strong and collective reaction against it because it essentially condemned us to extinction and the struggle of all of us for a better Europe, for the return to its original specifications and promised operation, and for our salvation , if possible , through this mutation is absolutely necessary. Otherwise, there is no longer any Europe for Greece!



 '

Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2014

Γράφει η Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη 15.01.2014 «ΕΝΤΟΣ Ή ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ»;;;;;;;;

Γράφει η Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη                       15.01.2014

«ΕΝΤΟΣ Ή ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ»;;;;;;;;

Ας βασισθούμε, προς στιγμή, στην υπόθεση ότι ο κ Σαμαράς δεν είχε ιδέα για τους πραγματικούς λόγους, για τους οποίους οι εταίροι μας μάς  έριξαν στον Καιάδα, δηλαδή   στην τρόικα, ούτε  και γιατί  μας δηλητηρίασαν εν ψυχρώ με τα Μνημόνια. Ήταν δηλαδή καλών προθέσεων και καλός Ευρωπαίος, και γι αυτό-  έστω κι αν το όλον σχήμα ήταν οξύμωρο- πίστευε ωστόσο ότι....τα Μνημόνια μας σώζουν, ότι έχουμε απόλυτη ανάγκη από τις μεταρρυθμίσεις- που πολύ συγκεκριμένα συνίστανται στη ζουγκλοποίηση της αγοράς εργασίας, στην χωρίς αιτιολογία διάλυση του δημόσιου τομέα, πετώντας στο δρόμο 150.000 δημόσιους υπαλλήλους, στη διάλυση της δημόσιας υγείας και παιδείας, και τελικά στο ξεπούλημα ολόκληρης της Ελλάδας. Ας δεχθούμε ότι ο κ. Πρωθυπουργός και οι πέριξ αυτού πίστευαν, πράγματι, στις....καλές προθέσεις των εταίρων μας, παρότι έβλεπαν να προχωρεί, σε καθημερινή βάση, η καταστροφή μας, και παρότι η οικονομία μας πήγαινε-και φυσικά πηγαίνει- από το κακό στο χειρότερο. Ας δεχθούμε ακόμη ότι, ΠΡΑΓΜΑΤΙ, ο κ. Σαμαράς πίστευε ότι το πρωτογενές πλεόνασμα- μια φούσκα από ελληνικό αίμα- του 0.4% του ΑΕΠ, έχει τη δυναμική της σωτηρίας μας. Ας το δεχθούμε......

Ωστόσο, μετά την ξεκάθαρη, την απολύτως ειλικρινή όσο και απαράδεκτα  κυνική ομολογία του κ. Όλι Ρεν -και όχι μόνο- ότι...."η ΕΕ θυσίασε την Ελλάδα, για να σωθεί η ίδια", υπέρ  ποιας ακριβώς Ευρώπης  μας καλεί  να ψηφίσουμε ο κ. Σαμαράς;; Για μια  Ευρώπη που μας εξαθλίωσε, που μας κατασυκοφάντησε, που μας πήγε πίσω πολλές δεκαετίες;;; Να ψηφίσουμε για μια εγκληματικά αδίστακτη Ευρώπη που μας κατέστρεψε, αλλά και που δεν δείχνει να έχει καμιά πρόθεση επανόρθωσης αυτού του προμελετημένου εγκλήματός της;;;; Αντιθέτως, μάλιστα, έχει το απύθμενο θράσος να μας ωθεί σε......συνέχιση της ΛΑΘΟΥΣ συνταγής, δηλαδή,  σε επιτάχυνση και ολοκλήρωση της καταστροφής μας!!!!

Το θέατρο του παράλογου έχει ανεπίτρεπτα διαρκέσει στην Ελλάδα. Επιβάλλεται η άμεση διακοπή του! Γιατί, τώρα, ουδείς στη ρημαγμένη Ελλάδα- με απόφαση της ΕΕ- δικαιούται να θέτει το ερώτημα "Ευρώπη ή όχι", γιατί  τώρα πια αυτό το ερώτημα δεν είναι απλώς αφελές, είναι και θανάσιμα επικίνδυνο για την επιβίωσή μας. Αντιθέτως, αν πραγματικά επιθυμούμε να παραμείνουμε στην Ευρώπη, η μόνη οδός που διαθέτουμε  είναι η έντονη  και συλλογική αντίδρασή μας, εναντίον της γιατί, ουσιαστικά,  μας καταδίκασε σε εξαφάνιση, και ο αγώνας  όλων μας, για μια καλύτερη Ευρώπη, για την επάνοδό της στις αρχικές  προδιαγραφές και υποσχέσεις λειτουργίας της, και για τη σωτηρία μας, αν γίνεται, μέσω αυτής  της μετάλλαξής της επιβάλλεται. Διαφορετικά, δεν υπάρχει πια για την Ελλάδα καμία Ευρώπη!



Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2014

ΤΟ ΔΝΤ ετοιμάζεται να μας αποχαιρετίσει ( 28.11.2013)

235. ΤΟ ΔΝΤ  ετοιμάζεται να μας αποχαιρετίσει ( 28.11.2013)


Όλα δείχνουν ότι το ΔΝΤ προετοιμάζει την έξοδό του από την τρόικα που διαφεντεύει τις τύχες της Ελλάδας τα τέσσερα τελευταία χρόνια, καθώς δεν συμμερίζεται τις διάφορες success stories. Οι λόγοι της επικείμενης αποχώρησής του, όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, έχουν ως αφετηρία τις τύψεις του, επειδή εκτίμησε τόσο τραγικά εσφαλμένα την έκταση της ύφεσης που θα προκαλούσε το πρόγραμμά του στην Ελλάδα. Είναι λογικό να υποτεθεί ότι μετά τη σαφή ομολογία αυτού του λάθους του, στις αρχές του τρέχοντος  έτους, το ΔΝΤ  ανέμενε  κάποιες φυσιολογικές  αντιδράσεις, από την ΕΕ, αλλά και από τους Έλληνες αρμόδιους. Αντιδράσεις που θα αναθεωρούσαν εκ βάθρων αυτήν την εσφαλμένη και με εγκληματικές συνέπειες μακροοικονομική πολιτική. Αντί αυτών, ωστόσο, η μεν ΕΕ δια στόματος του κ. Σόιμπλε διέταξε, και μάλιστα με τρόπο που έδειχνε ότι είχε χάσει  την υπομονή του, τους  έλληνες  ιθαγενείς να συνεχίσουν στο μαγγανοπήγαδο των μεταρρυθμίσεων, οι δε Έλληνες κυβερνητικοί δήλωσαν, όσο περισσότερο αθώα γινόταν, ότι δεν «διαπίστωσαν κανένα απολύτως λάθος στο πρόγραμμα του ΔΝΤ» -αφήνοντας μάλιστα να εννοηθεί ότι αυτή η περί λάθους δήλωση του ΔΝΤ ήταν το λάθος!

Δυστυχώς, ούτε οι μύθοι  για τα success stories, αλλά ούτε και η εξαγγελία του περιβόητου πρωτογενούς πλεονάσματος κατόρθωσαν να αποκρύψουν τη δραματική αλήθεια γύρω από το ελληνικό χρέος. Δηλαδή, ότι ενώ το χρέος  το 2009, με 120% ως ποσοστό στο ΑΕΠ  μπορούσε να θεωρηθεί βιώσιμο, το 2020, ύστερα δηλαδή  από 11 ολόκληρα χρόνια, μέσα στα οποία η Ελλάδα υπέστη ολική καταστροφή, το χρέος ως ποσοστό στο ΑΕΠ εκτιμήθηκε  εντελώς πρόσφατα από τον ΟΟΣΑ  ότι θα ανέρχεται σε 157%.

 Όπως είναι γνωστό το καταστατικό του ΔΝΤ δεν του επιτρέπει την εμπλοκή σε χώρα με μη βιώσιμο χρέος. Γι αυτό, προσπαθώντας επιπλέον να διασκεδάσει την κακή του απόφαση να δεχθεί δηλαδή συμμετοχή στην τρόικα, παρότι από την αρχή το ελληνικό χρέος ήταν σαφώς μη βιώσιμο, το ΔΝΤ προσπάθησε να διορθώσει εκ των υστέρων τα πράγματα. Πρότεινε, έτσι, το ΔΝΤ  λύση μακροχρόνια,  που να μην επιβαρύνει όπως μέχρι τώρα τους φορολογούμενους και τους εργαζόμενους. Η πρόταση του ΔΝΤ ήταν η συμμετοχή των κατόχων ομολόγων στις ζημίες οικονομίας που καταρρέει.  Η πρόταση, όμως, αυτή- όπως ίσως θα έπρεπε να αναμένεται- συνάντησε σθεναρή αντίδραση, καταρχήν φυσικά από τις τράπεζες, που δεν ήθελαν να ακούσουν τίποτε σχετικά, αλλά όχι μόνο. Γιατί, εναντίον μιας τέτοιας λύσης ήταν και η ΕΕ, αλλά και οι ΗΠΑ, παρότι το ΔΝΤ είναι κατά κύριο λόγο αμερικανική υπόθεση. Η επίσημη εξήγηση αυτής της αρνητικής στάσης   ήταν η ακόμη ασταθής ισορροπία των διεθνών αγορών που κινδύνευε να διαταραχθεί  εξαιτίας  τόσο ρηξικέλευθων  λύσεων.

Η διαμάχη μεταξύ του ΔΝΤ και της ΕΕ, ως προς την πολιτική που θα πρέπει να ακολουθηθεί για την αντιμετώπιση του ελληνικού χρέους διαρκεί, ήδη, περισσότερο από χρόνο. Ωστόσο, φαίνεται ότι μετά την κρίσιμη  συνάντηση, στην Ουάσινγκτον, το φθινόπωρο του τρέχοντος έτους, στην οποία  ο Γιόργκ  Ασμούσσεν, εκπρόσωπος της Γερμανίας στην ΕΚΤ έβαλε βέτο στην πρόταση του ΔΝΤ για κούρεμα του ελληνικού χρέους, το ΔΝΤ έκρινε ότι δεν έχει άλλη επιλογή  εκτός της  απόσυρσης.

Είναι, νομίζω, καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι ένα δεύτερο κούρεμα του ελληνικού χρέους-έστω και αν το πρώτο κατέληξε σε πραγματική ελληνική τραγωδία- επιβάλλεται εκ των πραγμάτων να αποκλειστεί και, συνεπώς,  να μην εξακολουθήσει να χρησιμοποιείται από πολιτικά κόμματα ως εναλλακτική λύση για την έξοδο από την κρίση.

Αντιθέτως, όλες μα όλες ανεξαιρέτως οι ενδείξεις υπογραμμίζουν ήδη την αδιέξοδη ελληνική κατάσταση:
*Η κυρία Μέρκελ δεν είχε, πράγματι, λόγο να είναι αγενής στην τελευταία συνάντησή της με τον κ. Σαμαρά, ο οποίος πήγε να της ζητήσει βοήθεια. Ωστόσο, τίποτε μα τίποτε δεν του υποσχέθηκε, εκτός από το να  του εκφράσει την ευαρέσκειά της για την ελληνική πρόοδο!  Θέλω να πιστεύω ότι ουδείς έχει αντίρρηση ότι αυτή η….πρόοδος  εξισώνεται με την προοδευτική εξαθλίωση των Ελλήνων. Η στάση  αυτή της κυρίας Μέρκελ, που ακολουθείται άλλωστε  με απόλυτη συνέπεια όχι μόνο από την ίδια, αλλά και από το σύνολο των αξιωματούχων της Ευρωζώνης, εκφράζει απλώς τη γερμανική αντίληψη ότι το κούρεμα είναι λύση μόνο και αποκλειστικά για μια φορά.
*Έστω κι αν υποθέσουμε ότι η Γερμανία θα ήθελε να δώσει λύση στο ελληνικό δράμα, η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει λύση ανώδυνη. Πράγματι, σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις, οι κυβερνήσεις της  Ευρωζώνης  κατέχουν ομόλογα αξίας 6.5Ε τρισεκατομμυρίων, και μια απόφαση να θιγούν αυτά θα κινδύνευε με  κατάρρευση του συστήματος. Εξ ου και η γενικότερη αμηχανία των εταίρων μας, οι  ασαφείς και απροσδιόριστου περιεχομένου  υποσχέσεις τους ότι θα μας βοηθήσουν χωρίς ωστόσο να συγκεκριμενοποιούν το πώς, οι αόριστες δηλώσεις περί ελάφρυνσης του χρέους κ.ά
*Με βάση αυτήν τη ζοφερή πραγματικότητα, που καλόν θα ήταν να την ατενίζουμε   εφεξής κατάματα, η τρόικα ήρθε στην Αθήνα, αρνήθηκε να δώσει τα συγχαρητήρια που η Κυβέρνηση  ανέμενε με ανυπόκριτη ανυπομονησία- είναι ανάγκη να προσθέσω και το αφελώς;- για το δήθεν κατόρθωμα του αναιμικού πρωτογενούς πλεονάσματος που δεν οδηγεί πουθενά, και αντιθέτως ζήτησε στη συνέχεια και κατά  κυριολεξία την κόρη των οφθαλμών μας. Γιατί; Μα…απλώς γιατί δεν βλέπουν λύση στον ορίζοντα, αναζητούν έξοδο ασφαλείας, δεν ξέρουν πώς να μας το πουν.


Και, όμως, η προσκόλληση στις υπουργικές πολυθρόνες και ακόμη η αναμονή της εξασφάλισής τους επιτρέπει αρμόδιους εν ενεργεία, αλλά και υπό εκκόλαψη, να αναφέρονται σε ευφάνταστες λύσεις, που δήθεν θα μας σώσουν, όπως είναι συλλήβδην όλες αυτές που αναμένουν κούρεμα, ύστερα από αναδιαπραγμάτευση  του χρέους, αποκλείοντας έτσι αυτές ή, ορθότερα, αυτήν που ακόμη υπάρχει και που εμπεριέχει κάποιες ελπίδες εξόδου από τον Άδη. Μακάρι, να ήταν εφικτή η αναδιαπραγμάτευση που να κατέληγε σε ένα δεύτερο, και τη φορά  αυτή θετικών συνεπειών για την ελληνική οικονομία, κούρεμα. Όμως, αυτή η λύση, αυτή τη στιγμή αποκλείεται. Και, ακόμη, αυτή η υποτιθέμενη  λύση δεν εξαρτάται, δυστυχώς, από μας και από δικές μας προσπάθειες.

Τι μας μένει; Να ενωθούμε όλοι οι Έλληνες, τα 10 περίπου εκατομμύρια, κάτω από τη σημαία των Ελλήνων και όχι των…..-ούτε ξέρω πόσα είναι, καθώς δημιουργείται τουλάχιστον ένα νέο σε καθημερινή βάση- πολιτικών κομμάτων.  Και η λύση, όπως και η καταστροφή χωρίς αυτήν τη λύση, μας αφορά όλους. Χωρίς φόβο και πάθος, αν είναι δυνατόν χωρίς προσπάθεια κατάληψης πολυθρόνων, να δούμε που βρισκόμαστε, πού οδεύουμε με ιλιγγιώδη ταχύτητα, και πως μπορούμε να αποτρέψουμε  την καταστροφή.

Και τότε, όταν οι μύθοι, οι φαντασίες, οι αβάσιμες ελπίδες, οι success stories , τότε θα  συνειδητοποιήσουμε, επιτέλους, ότι δεν υπάρχουν παρά μόνο δύο εναλλαγές. Είτε η ολοκλήρωση της καταστροφής, στην τροχιά της οποίας βρισκόμαστε τα τέσσερα τελευταία χρόνια, είτε το πράγματι πολύ επικίνδυνο πήδημα από το κινούμενο τρένο της συμφοράς-  ας φανταστούμε ότι μας πηγαίνει σε στρατόπεδο εξαφάνισης του τύπου του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου- σε μια υπεράνθρωπη προσπάθεια  να σταθούμε στα πόδια μας. Μπορεί να μπορέσουμε, αλλά μπορεί και όχι. Αν, ωστόσο, δεν το επιχειρήσουμε, ο χαμός μας είναι βέβαιος.